خانه - آرشیو نویسنده: اله سار (برگه 92)

آرشیو نویسنده: اله سار

ویت‌فاروز (دهکده‌ای در فاردینگ شرقی)

دهکده یا شهر کوچکی که در امتداد جاده‌ی شرق، جاده‌ای که از شایر می‌گذشت، تقریباً بین فراگ‌مورتون (در ده مایلی غرب) و پل برندی‌واین (منطقه‌ای مشابه در شرق) قرار داشت. ویت‌فاروز، در مرز غربی منطقه‌ی مزارع پل، در فاردینگ شرقی بود و به ندرت در آثار تالکین به آن اشاره‌ای شده. گرچه ظاهراً در جریان جنگ حلقه، مرکز یا نوعی پاتوق برای داروغه‌ها بوده است.

گرگ‌های سفید (شکارچیان شمال منجمد)

نوعی گرگ که به سرزمین‌های یخ‌زده‌ی شمال سرزمین میانه تعلق داشت. گرگ‌های مذکور را معمولاً کسی در اریادور نمی‌دید ولی ظاهراً در برف‌های فورودویت و حتی شاید ماورای آن باقی مانده‌اند.

سال ۲۹۱۱ دوره ی سوم، یکی از سخت‌ترین زمستان‌های تاریخ سرزمین میانه نازل شد، زمستانی که آن را زمستان سخت می‌خواندند. برف و یخ شمال حداقل تا جنوب شایر رسید و همراه برف، گرگ‌های سفید آمدند و به اریادور حمله کردند و در خود شایر نیز پرسه‌ می‌زدند. یخ زدن رودخانه‌ی برندی‌واین به این مفهوم بود که گرگ‌ها می‌توانستند حتی به فاردینگ شرقی هم بروند. آخرین مرتبه‌ای که اعلان خطر باک‌لند پیش از جنگ حلقه، یعنی در صد و هفت سال بعد به صدا درآمد.

درخت سفید تول اره‌سیا (درختی در قلب جزیره‌ی تنها)

درخت سفیدی که در مناطق مرکزی جزیره‌ی تول‌ اره‌سیا می‌رویید و بیشتر به نام کله‌بورن خوانده می‌شد. درخت، از نهال گالاتیلیون رویید. درختی که خود یاوانا در حیاط تیریون کاشته بود.

درخت سفید نومه‌نور (نیم‌لوث، درخت سفیدی که در آرمنه‌لوس می‌رویید)

در ابتدای تاریخ نومه‌نور، مردم آن هنوز با الف‌های اره‌سیا رابطه‌ی دوستانه‌ای داشتند. در میان هدایایی که الدار به نومه‌نوریان اولیه دادند یکی از بهترین آن‌ها، نهال سفید، کله‌بورن بود که میان جزیره‌ نشاندند. نهال را در حیاط شاه، در آرمنه‌لوس کاشتند و نهال به درختی سفید فاخری تبدیل شد که نام آن را نیم‌لوث گذاشتند. شکوفته‌هایش در غروب ظاهر می‌شد و شب‌هنگام عطر آن شهر سلطنتی نومه‌نور را می‌انباشت.

درخت تول اره‌سیا، کله‌بورن، خود از تبار گالاتیلیون، درخت سفیدی بود که در تیریون قرار داشت و خود یاوانا آن را نشانده بود. نواده‌ی آن، نیم‌لوث هزاران سال در حیاط آرمنه‌لوس می‌رویید ولی چون سائورون کنترل حکومت نومه‌نور را به دست آورد درخت سفید را پیوندی با دشمنانش، والار دید و دستور به نابودی آن داد. به همین دلیل درخت سفید نومه‌نور را بریدند و در محراب آتش، در معبد سائورون سوزاندند.

تبار گالاتیلیون در آتش سائورون نسوخت. ایزیلدور، پسر الندیل پیش از آن که درخت از دست برود میوه‌ی آن را برداشت. میوه بالید و به نهالی تبدیل شد که ایزیلدور پس از سقوط نومه‌نور با خود به سرزمین میانه برد. نهال را در میناس ایتیل کاشتند ولی پیش از پایان دوره‌ی دوم، درخت از بین رفت. نهال آن دوباره رویید و به اولین درختان سفید میناس تیریت تبدیل شد. تباری که از خود سائورون بیشتر دوام آورد.

نکته:

۱-اصولاً محاسبه‌ی تاریخ برانداختن نیم‌لوث باید کار ساده‌ای باشد. پس از آن به درخواست سائورون برای برانداختن درخت و سوزاندن آن راضی شدند شاه آر-فارازون «…به تمامی از آن‌چه پدرانش بدان وفادار بودند دست شست» (آکالابث، سیلماریلیون) به نظر می‌رسد که با مدخلی در داستان سال‌ها «۳۲۶۲-۳۳۱۰ سائورون شاه را وسوسه کرده و نومه‌ری‌ها را فاسد می‌کند» در ارتباط باشد.

در منبعی مستقیم‌تر، طبیعی به نظر می‌رسد که دست شستن کامل آر-فارازون از سنت‌ها تن دادن کامل به فساد سائورون باشد. بنابراین تاریخ فرو انداختن درخت سفید در سال ۳۳۱۰ دوره‌ی دوم خواهد بود. با این وجود، داستان سال‌ها، این تصویر کامل را مخدوش می‌کند زیرا نشان می‌دهد که آر-فارازون، بلافاصله پس از کامل شدن خواست سائورون  و دقیقاً در همان سال، تجهیز عظیم را آغاز کرد. ولی در آکالابث، تأخیر آشکاری به اندازه‌ی سال‌های بسیار بین سوختن درخت سفید و تجهیز بزرگ وجود دارد.

ترکیب این منبع ما را به این نتیجه می‌رساند که سوختن نیملوت و تکمیل فساد شاه در همان دوره‌ای بوده که داستان سال‌ها اشاره می‌کند و نه در پایان آن. (تاریخ تقریبی سال ۳۲۹۰ دوره‌ی دوم با حقایق هم‌خوانی دارد.) پس از آن سائورون تا سال ۳۳۱۰ دوره‌ی دوم به فساد نومه‌نوری‌ها ادامه داد و این زمانی بود که آر-فارازون تشویق شده بود ساخت نیروی دریایی‌اش را آغاز کند.

درخت سفید ایزیلدور (درختی که در میناس ایتیل رشد می‌کرد)

نیملوث، درخت سفیدی بود که در حیاط آرمنه‌لوس در نومه‌نور می‌رویید و از تبار خود تل‌پریون بود. وقتی سائورون در آن جزیره قدرت گرفت تصمیم راسخ به ویرانی نماد والار و سرزمین ایشان داشت. با این حال پیش از آن که درخت را بسوزاند ایزیلدور نگهبانان او را پس زد و یکی از میوه‌ها را برداشت. به واسطه‌ی همین میوه بود که نهال به بار نشست.

پس از سقوط، ایزیلدور درخت تازه را به سرزمین میانه برد و آن را در حیاط خود، در میناس ایتیل، در مرزهای موردور کاشت. اندکی پس از یک قرن از بنیان‌گذاری پادشاهی گوندور، نیروهای سائورون به میناس ایتیل هجوم آوردند و درخت سفید جوان ایزیلدور از بین رفت. ایزیلدور باز هم با رهانیدن نهال درخت سفید پیش از ترک شهرک، تبار درخت را حفظ کرد. از تبار همین نهال بود که تمام درختان سفید در حیاط میناس تیریت می‌روییدند.