د

دروازه‌ی فولادی (آخرین دفاع گوندولین)

آخرین دروازه از ۷ دروازه‌ی گوندولین . این دروازه به عنوان آخرین دفاع ، قرن ها پس از ساخت آن ۶ دروازه‌ی دیگر و پس از فاجعه‌ی نبرد اشک‌های بی‌شمار ساخته شد. اگرچه به نظر می رسید دشمن نمی تواند به آن نفوذ کند ، اما نهایتا دروازه نتوانست مانع سقوط گوندولین شود.

دروازه‌ی موردور (دروازه ای در کنار گذرگاه تسخیر شده)

در کنار گذرگاه شمالی موردور ، در قسمت وروردی گذرگاه تسخیر شده کریس گار گور ، سارون یک باروی سنگی ساخت. او در آن بارو یک دروازه‌ی سنگی قرار داد تا از ورودی سرزمینش محافظت کند. درهای آهنینی که دروازه را تشکیل داده بودند نام های مختلفی داشتند. بیشتر با نام الفی شان شناخته می شدند. مورانون که دروازه‌ی سیاه معنی می دهد.

دروازه‌ی آیزنگارد (گذر گاه محافظت شده ای که به اورتانک منتهی می شد.)

گذر گاهی محکم  که از تنها تونل منحنی شکلی که آیزنگارد و اورتانک را احاطه کرده بود حفاظت می کرد. در مجاورت یک شاهراه و در قسمت جنوبی استحکامات آیزنگارد قرار داشت. در زمانی که سارومان ارباب آیزنگارد بود از این دروازه به شدت محافظت می شد ، اگرچه نهایتا به واسطه‌ی هجوم انت ها شکسته شد.

طبق شواهدی ، سارومان یا از طریق سازه هایی خاص و یا از طریق ورد خواندن به دروازه اش ویژگی خاصی داده بود. سارومان قادر بود صدایش را از دروازه عبور دهد. بنابراین می توانست بدون خطر کردن ، با کسانی که پشت در بودند ارتباط برقرار کند.

دروازه‌ی اربور (دروازه‌ی پیشین تنها کوه)

از سراشیبی های جنوبی تنها کوه ، دو لبه‌ی صخره ای شکل بیرون زده است. و دره ای تنگ در جایی که شهر  دال بنا شده است ، ایجاد کرده است. در راس این دره ، ورودی منحنی شکل و پهن قلمرو زیر کوه قرار داشت ، به نام دروازه‌ی اربور. در بیرون از دروازه ، رودی جریان داشت که به رودخانه‌ی روان منتهی می شد.

دروازه ، مکان حداقل دو راه بندان بود. در سالی که پادشاه تورین ، تنها کوه را فتح کرد ، یک دیوار محکم در سر تا سر ورودی دروازه بنا کرد . اگرچه در آن زمان جنگی در نمی گرفت اما او قطعا می بایستی از خانه‌ی قدیمی اش در مقابل انسان ها و الف ها دفاع می کرد. جانشینش ، داین پا آهنی خوش شانس نبود . او در طول جنگ حلقه ، دقیقا در ورودی دروازه درگیر جنگ شد ، اما دروازه  ، جان مردمش را نجات داد.

دروازه‌ی شمالی (دروازه‌ی شمالی باک‌لند)

دروازهی ساخته شده توسط باک‌لندی‌ها برای حفاظت از سرزمین‌هایشان. دروازه در رأس بالایی باک‌لند واقع شده، جایی که پرچین گیاهی بلند با جاده‌ی شرق تلاقی می‌کند، یعنی دقیقاً شرق پل برندی واین.

نکته:

  1. باک‌لند در سال ۲۳۴۰ دوران سوم شکل گرفت و از آن موقع دروازه بخشی از حصار گیاهی بوده است که توسط باک‌لندی‌ها ساخته شده است، اما نمی‌تواند پیش از آن تاریخ باشد. به نظر می‌رسد که پرچین گیاهی بلافاصله بعد از مهاجرنشینی باک‌لند پدید نیامده (دست کم این مورد در معنی کلمه‌ی باک‌لندی‌ها نمایان است که سرزمین آنان اساساً از سمت شرق بدون محافظ بوده است). تنها تاریخ مشخص که ما می‌توانیم برای پرچین و در نتیجه دروازه شمالی داشته باشیم، این است که «چند نسل بعد کاشته شده…» (نقل قول از کتاب یاران حلقه- فصل پنجم- آشکار شدن تبانی)
  2. آخرین اشاره‌ی واضح به دروازه‌ی شمالی در شب اول اکتبر سال ۳۰۱۸ دوران سوم بوده، زمانی که سواران سیاه، باک‌لند را ترک کردند. تعدادی از ساختمان‌های شایر در طی آشوب پیش آمده از بین رفتند اما به نظر می‌رسد که دروازه دوام آورده است.