خانه - فرهنگ نامه (برگه 50)

فرهنگ نامه

آلکارین (وارث بر حق تار وانیملده)

تار وانیملده سومین ملکه ای بود که از عصای سلطنتی نومنور نگهداری کرد  ، ولی به وظایف سلطنتی اش توجه اندکی کرده و آنها را به همسرش هروکالمو واگذار کرد. پسرشان آلکارین  ، وارث قانونی مادرش بود که می‌بایستی پس از مرگ مادرش ، پادشاه نومنور میشد. ولی در عوض ، هروکالمو با ربودن عصای سلطنتی ، زمام قدرت را تحت عنوان تار آندوکال در دست گرفت. تار آندوکال پس از ۲۰ سال درگذشت و آلکارین سرانجام به میراث خود دست یافته و با عنوان تار آلکارین بر نومنور حکومت کرد.

آلکارین (با شکوه)

لقب آتاناتار دوم، کسی که در اوایل دومین هزاره‌ ی دوران سوم، زمانی که  گوندور قدرت و ثروتی افسانه ای داشت بر آن سرزمین حکومت می کرد. این لقب به معنای با شکوه است. ولی در حقیقت، آتاناتار برای پیشرفت و ارتقای گاندور، کاری که اجداد او به نحو احسنت انجام داده بودند کوتاهی ورزید و دوران سلطنت او به عنوان آغاز سقوط گاندور در تاریخ ثبت شد.

آلاتاریل (یکی از نام های گالادریل)

کوچکترین فرزند فینارفین و ائارون که توسط پدرش آرتانیس و بعدها توسط مادرش نرون نامیده شد. او در دوران بزرگسالی نیز نام جدیدی به دست آورد . اپسی- آلاتاریل که در زبان تلری به معنای «دوشیزه ای که تاجی از گل های درخشان بر سر دارد» است. در واقع این نام به مو های درخشان او اشاره داشت، که گفته میشد موهای او با یک نور طلایی می‌درخشید.

هنگامی که آلاتاریل با همراهان فئانور به سرزمین میانه مسافرت کرد، در زبان سیندارین که زبان مردم بلریاند بود، نام جدیدی به خود گرفت. این نام در واقع ترجمه‌ی نامی بود که در زبان تلری به او داده شده بود. و بدین ترتیب، نام «گالادریل» بر او نهاده شد. نامی که از همه‌ی نام های دیگر او مشهورتر شد .

آلاتار (یکی از جادوگران آبی مفقود شده)

آلاتار یکی از سه جادوگری بود که توسط والار برای مسافرت به سرزمین میانه انتخاب شد. هنگامی که این سه نفر انتخاب شده بودند، یاوانا فرد دیگری به نام آیوندیل را نیز انتخاب کرد(که بعدها راداگاست نامیده شد) تا به آنها بپیوندد. و آلاتار، پالاندو را به عنوان دوستش برگزید تا او را در مسافرت به سرزمین میانه همراهی کند.

هنگامی که آلاتار و پالاندو به سرزمین میانه رسیدند، جامه ها‌یی به رنگ آبی به تن کردند. به همین دلیل، به آنها لقب ایترین لوین، جادوگران آبی داده شد. آنها همراه با سارومان به مناطق دور دست شرق سرزمین میانه مسافرت کردند، ولی هنگامی که سارومان به غرب بازگشت، آلاتار و پالاندو بازنگشتند. از سرنوشت آنها تقریبا هیچ چیز نمی‌دانیم.