خانه - فرهنگ نامه - فهرست الفبایی انگلیسی (برگه 39)

فهرست الفبایی انگلیسی

آر-گیمیلزور (پدر تار-پلانتیر)

بیست و سومین پادشاه نومه نور، پدر تار-پلانتیر و پدربزرگ آر-فارازون (آخرین پادشاه) بود. او دشمن وفاداران به الف ها و دوستان الف ها بود و آنها را در زمان حکومتش آزار و اذیت می کرد.

آر-فینیل (بانوی سپید)

تاریخ: او در والینور زاده شد در زمان دو درخت و در سال ۴۰۰ از دوران اول کشته شد.

نژاد: الف

بخش: نولدور

خانواده: خاندان فینگولفین

معنی: بانوی سپید(نولدور) که لفظا به معنای بانوی نجیب سپید می باشد.

نام های دیگر: بانوی سپید نولدور

عنوان: آره دل

لقبی که به آره دل دختر فینگولفین و خواهر تورگون و فینگون داده شد. به این دلیل این نام در والینور به او داده شد که سیمایی سپید داشت و همچنین اینکه لباس هایی به رنگ سپید و نقره ای بر تن می کرد. در اصل به او بانوی سپید نولدور می گفتند، اما بعد از بازگشت او همراه مردمش به سرزمین میانه و وقتی که در گوندولین در معیت برادرش تورگون سکنی گزید، او را بانوی سپید گوندولین خواندند.

آر-بلزاگار (نام تار-کالماکیل به زبان آدوناییک)

کالماکیل جنگجویی بزرگ بود که پس از پدرش تار-آلکارین به سلطنت رسید تا هجدهمین پادشاه نومه نور شود. در زمان وی، افول نومه نوری ها که قرن ها قبل در زمان سلطنت تار-آتانامیر شروع شده بود، قوت گرفت؛ و او اولین پادشاهی بود که نامش به زبان آدوناییک، زبان نومه نور، ترجمه شد: آر-بلزاگار. با توجه به اینکه در جوانی ستیزه جو بوده است، به نظر می رسد که هر دو اسم به معنای «پادشاه سبک-شمشیر» باشد که اشاره به جنگجو بودنش در زمان جوانی دارد.

آر-آدوناخور (اولین پادشاه نومه نوری که با نام آدوناییک حکومت کرد)

آدوناخور در سال ۲۷۰۹ در دوران دوم به دنیا آمد، در زمانی که پدر پدربزرگش تار-آلکارین چوگان سلطنتی را به دست داشت. وقتی آدوناخور ۲۸ سال سن داشت، پدربزرگش تار-کالماکیل به پادشاهی دست یافت. تا آن زمان، سنت اینگونه بود که پادشاهان نومه نور اسامی خودشان را به زبان الفی می گفتند، اما تار-کالماکیل اولین شخصی بود که از زبان محلی آدوناییک برای نامگذاری خودش استفاده کرد. اگرچه بطور رسمی از نام الفی تار-کالماکیل، و بطور مختصر کالماکیل، استفاده می کرد اما به طور خصوصی به نام آر-بلزاگار نامیده می شد.
این قرارداد بوسیله ی پسر تار-کالماکیل (پدر آدوناخور) نیز رعایت می شد، کسی که نام سلطنتی اش تار-آردامین بود، اما بوسیله ی مردان شاه به نام آدوناییک خود یعنی آر-آباتاریک خوانده می شد.
زمانی که آدوناخور توانست بیستمین حاکم نومه نور شود، این عدم استفاده از زبان الفی به حداکثر خود رسید. نه تنها دیگر بطور رسمی نامش را به زبان محلی آر-آدوناخور به معنای ارباب غرب، قرار داد بلکه حتی از این نیز فراتر رفت و گویش به زبان الفی را در پادشاهی اش منع عمومی اعلام کرد. اینگونه بود که در دوران حکومت او دیگر الف ها آشکارا به سرزمین نومه نور مسافرت نمی کردند، اما بصورت مخفیانه به سواحل غربی نومه نور، جایی که هنوز دوستداران الف ها و وفاداران به آنها با آنها دوستانه رفتار می کردند، سفر می کردند.
آر-آدوناخور به مدت ۶۳ سال بر نومه نور حکم راند، و سلطنت به پسرش آر-زیمراتون انتقال یافت.
یادداشت:

  1. اربابان حکمت به راحتی سنت قدیم را کنار نگذاشتند، بنابراین برخلاف منع آر-آدوناخور، آنها نام پادشاه را به زبان الفی تار-هرنومن را در طومار شاهان ثبت کردند. اینکه آدوناخور با این کار موافق بود یا اصلا از این عمل خبر نداشت، مشخص نیست.

آر-آباتاریک (نام تار-آردامین در زبان آدوناییک)

مانند بقیه ی هجده تن از شاهان نومه نور قبل از او، نوزدهمین شاه نیز چوگان سلطنتی نومه نور را با نام کوئنیایی تار-آردامین به دست گرفت. اگرچه در خلوت، مردان شاه او به نامی به زبان آدوناییک خود می خواندند: آر-آباتاریک. این پادشاه آخرین کسی بود که از نام کوئنیایی برای کارهای رسمی استفاده می کرد. پسرش آر-آدوناخور این سنت قدیمی را رها کرد، و از نام آدوناییک خود برای کارهای رسمی استفاده کرد.

باید گفته شود که شبهه های کوچکی در مورد کاراکتر آر-آباتاریک وجود دارد. نام او در جزییات تاریخچه ی شجره نامه ی  خاندان الروس[۱]به عنوان پسرتار-کالماکیل و پدر آر-آدوناخور آمده است، اما در نسخ قبلی ضمیمه الف در کتاب ارباب حلقه ها، به نظر می رسد که نام پادشاهان اینگونه لیست شده باشد: «… تار-کالماکیل. بعد از کالماکیل پادشاهان  چوگان سلطنتی را به زبان نومه نوری (یا آدوناییک) به دست گرفتند: آر-آدوناخور» همانگونه که کریستوفر تالکین بیان می کند، به نظر نیز می رسد که این از قلم افتادگی اشتباهی ساده است و تار-آردامین یا آر-آتاباریک باید در این لیست قرار میداشت. همانگونه که در نسخ بعدی کتاب ارباب حلقه ها نامش در لیست قرار داده شده است.



[۱] در کتاب داستان های ناتمام نومه نور و سرزمین میانه