خانه - ۱۳۹۲ (برگه 22)

آرشیو سالانه: ۱۳۹۲

آلکوآلونده (بندرگاه قوها)

بندرگاه تلری در سواحل شرقی آمان. اینجا مکانی بود که درست پیش از شروع دوره‌ی اول، واقعه‌ی خویشاوند کشی (اولین کشتار الف توسط الف) رخ داد.

الفبای دایرون (الفبای رونی)

الفبایی که از کاراکتر های ساخته شده از علامت های صاف تشکیل شده بود. عمدتا برای حک کردن بر روی چوب یا سنگ طراحی شده بودند. شکل اصلی آن توسط دایرون مشاور پادشاه دوریات (تینگول) ابداع شده بود که همچنین به کرتاس دایرون یا الفبای دایرون نیز مشهور بود. در میان سیندار چندان از آن استفاده نمی‌شد. خصوصا پس از آنکه الفبای فئانوری به بلریاند آورده شد. ولی دورف ها آن را متناسب با نیازهایشان یافته و الفبای جدید را مشتاقانه پذیرفتند.

الفبای دایرون به شکل دلخواه و بی نظم علامت ها را به صداها اختصاص می‌داد. اما در الفبای فئانوری (تنگوار) شکل کاراکتر ها قواعد آوایی را دنبال می‌کرد. بعد ها دایرون به تغییر دادن الفبایش به شیوه‌ی مشابه اقدام کرد. این نسخه از الفبا که مشکل تر و پیچیده تر بود در زبان الفی با نام آنگرتاس دائرون مشهور بود. این الفبا بعدا در دوره‌ی دوم توسط نولدور در اره گیون توسعه یافت. از این نسخه از الفبا بود که الفبای آنگرتاس موریا توسط دورف‌ها به وجود آمد.

آلمیل (کوچکترین دختر تار ملندور)

کوچکترین فرزند از سه فرزند ملندور و آلماریان، یازده سال قبل از آن که پدرش پادشاه نومه نور شود متولد شد. برادر بزرگترش آناردیل نام داشت. کسی که می‌خواست با عنوان تار آلداریون، راه پدرش را دنبال کند. آلمیل در دورانی که نومه نوری ها در سرتاسر دریا در پی کشف دوباره‌ی سرزمین میانه بودند زندگی کرد. ولی حتی اگر او در ماجراجویی های آن دوران نقشی هم داشته است، هیچ مدرکی از آن بر جای نمانده.

آلمارن (خانه‌ی قدیمی والار)

قبل از دوران دو درخت والینور. و حتی پیش از آن که والار به والینور بیایند آنها در جزیره‌ی سبز آلمارن در دریاچه‌ی بزرگ ساکن بودند. در زمان های بسیار دور، پیش از بیدار شدن الف ها و انسان ها، والار در شرق دریا (دریای بزرگ غرب) در سرزمین میانه سکونت داشتند. این دوران یعنی هنگامی که زمین با دو چراغ از والار روشن شد و آلمارن در نواحی مرکزی جهان مکانی بود که نور دو چراغ در هم آمیخته می‌شد را بهار آردا نامیدند.

چیز زیادی از جزئیات آلمارن نمی‌دانیم. جزیره ای پوشیده از علف که والار در آنجا مسکنی داشتند و احتمالا شهر یا حداقل قصبه ای در آنجا تشکیل دادند. در تاریخ والار، آلمارن به عنوان مکانی که تولکاس با نسا ازدواج کرد شناخته شده است.

آنچه که از اهمیت بیشتری برخوردار است آن است که آلمارن جایی بود که والار برای اولین بار از ملکور شکست خوردند. ملکور به طور مخفیانه نیرو های خود را از استحکامات شمالی اوتومنو آزاد کرد. هر دو چراغ والار سقوط کرده و نابود شدند و آلمارن به نابودی کشیده شد. ملکور تحت تعقیب تولکاس قرار گرفت ولی او به مخفی گاه خود در اوتومنو گریخت. پس از آن واقعه، والار سرزمین میانه را ترک گفته و هرگز بازنگشتند. آنها سرزمین جدیدی در غرب، در آمان تاسیس کرده و نام آن را والینور نهادند. سرزمینی که توسط نور افسانه‌ای دو درخت روشن بود.