شهرها، ابنیه

کریک هالو (روستایی در باک لند شمالی)

روستایی در قسمت شمالی باک لند. این روستا در دو و نیم مایلی شمال شرقی باکلبری و همچنین مشابه این فاصله را با جنوب روستای نیوبوری دارد. قابل توجه است که این روستا به پرچین بزرگ نزدیک است که باک لندی ها برای محافظت از خود در مقابل درختان عجیب و غریب جنگل قدیمی ساخته بودند.
کریک هالو نزدیک به مرز شرقی سرزمین هابیت هاست و این یکی از دلایلی بود که فرودو خانه ای در آنجا برای پوشش راز خروج خود از شایر، خرید. اگرچه فرودو و دوستانش تنها یک شب را در خانه جدید ماندند ولی فردگار بولگر آنجا ماند تا خروج فرودو را مخفی نگه دارد. این حیله و نیرنگ تقریباً خیلی خوب کار کرد، پنج روز بعد از خروج فرودو، سه سوار سیاه به خانه حمله کردند اما فردگار توانست زنگ هشدار را به صدا در آورد و سواران از آنجا دور شدند. بعد از آن در همان روز، گندالف در جستجوی فرودو به کریک هالو وارد شد اما متوجه شد که فرودو خانه جدید را ترک کرده است.
وقتی که مسافران از سرزمین‌های جنوبی برگشتند خانه کریک هالو فراموش نشده بود. آن‌ها زمانی را برای استراحت قبل از عزیمت به شایر در نظر گرفتند اما خراب کاری‌های شارکی به این برنامه پایان داد. بعد از نابودی شارکی، فرودو بگینز یکبار دیگر مالک بگ اند شد. همچنین توسط مالک آن، خانه کریک هالو بین مری برندی باک و پیپین توک تقسیم شد.
یادداشت ها:

  1. نام کریک هالو ممکن است تحت تأثیر نام‌های انگلیسی روستاها و شهرهای آغاز شده با کریک باشد. این ها از کلمات سلتیک (با در نظر گرفتن سنت نامگذاری سلتیک برندی باک ها) گرفته شده اند و به احتمال زیاد ریشه آن کروگ (crúg) است که به معنی پشته یا تپه است (ما می دانیم که کریک هالو در منطقه ای تپه ای واقع شده است.)
  2. مؤکدا، متن ارباب حلقه‌ها می‌گوید که تنها مری و پیپین برای مدتی در کریک هالو زندگی می‌کرده‌اند (بازگشت پادشاه، جلد ۹، بندرگاه های خاکستری). ولی این مطلقاً نمی‌گوید که آن‌ها خانه‌ی قدیمی فرودو را اشغال کردند اما در متن این بطور ضمنی تأیید می‌شود.

آنگباند (جهنم آهن)

«گرگ‌ها زوزه می‌کشند، کلاغ‌ها فرار می‌کنند

یخ ها در دهانه دریا خرد میشوند

و اسیران غمگین در آنگباند ماتم گرفته‌اند»

ترانه لیتیان ابیات ۲۲۰۰-۲۲۰۲

جلد سوم تاریخ سرزمین میانه-ترانه های بلریاند

آنگباند یک دژ بزرگ و مستحکم بود که در اصل توسط ملکور در آغاز روزهای دنیا بعنوان یک دژ جانبی و دور از قلعه شمالی اوتومنو ساخته شد. اوتومنو توسط والار خراب شد و ملکور به مدت سه عصر در والینور زندانی شد اما در بازگشت او به سرزمین میانه، او آنگباند رو به عنوان مقر قدرت خود گرفت و بالای دروازه‌های آن برج‌های تانگورودریم را برافراشت.

آنگباند در اوایل دوران اول توسط نولدور محاصره شد، اما محاصره آنگباند در نبرد داگور براگولاخ شکسته شد. در نهایت آنگباند در اواخر دوران اول در جنگ خشم توسط نیروهای والار ویران شد.

مبدأ و تاریخچه

آنگباند در گذشته باستانی سرزمین میانه در اصل بعنوان یک دژ جانبی و اسلحه خانه برای دژ بزرگ شمالی اوتومنو، ساخته شد. آنگباند از همان ابتدا توسط سائورون که از بزرگترین خدمتکاران ملکور بود اداره می‌شد.آنگباند،در نزدیکی سواحل شمال غربی دریای بزرگ در محدوده کوه‌های آهن، به عنوان دفاع اول در برابر هر گونه حمله به قلمرو ملکور از طرف والار ساکن در آمان ساخته شده بود.

هنگامی که والار ملکور اسیر و او را محصور در زنجیر به والینور باز گرداندند آنگباند تا حد زیادی ویران شد و تا چندین هزار سال ویرانه ماند اگرچه در زیر خرابه‌ها تعداد زیادی اتاق‌های مخفی وجود داشت که در آن برخی از خدمتکاران ملکور که از حمله والار فرار کرده بودند حضور داشتند سائورون یکی از آن‌ها بود و همچنین بالروگ‌هایی که با او در عمیق‌ترین سردابه‌ی آنگباند مخفی شده بودند.

آنگباند دوباره، هنگامی که ملکور از والینور با سیلماریل های به سرقت رفته فرارکرد وارد تاریخ شد. او قلعه مخروبه را، به عنوان پایتخت جدید خود انتخاب کرد، و جهنم آهن را به عنوان پایه‌ای برای حکومت تاریکش بر قلمرو‌های سرزمین میانه در نظر گرفت.

پس از بازگشت نولدور به بلریاند، مورگوت مایدروس را با فریب و حیله گری دستگیر کرد، و او را با مچ دست از برج‌های تانگورودریم بر فراز آنگباند آویزان کرد. او توسط فینگون و توروندور نجات پیدا کرد، اما دست راست خود را از دست داد.

سومین جنگ بزرگ در میان جنگ‌های بلریاند، داگور آگلارب، پیامدهای عظیمی برای آنگباند داشت. تا آن زمان (سال ۶۰ از دوره اول) مورگوت سپاهی از اورک‌ها را به امید غافلگیر کردن نولدور فرستاد. هرچند که نولدور اورک‌ها را تا دروازه‌های آنگباند تعقیب کردند و آن‌ها را تا آخرین نفر کشتند. از آن زمان تا نبرد داگور براگولاخ در سال ۴۵۵ دوره اول، در یک دوره حدود ۴۰۰ ساله، آنگباند توسط نولدور محاصره شده بود این زمان به عنوان محاصره آنگباند شناخته میشد.

ظاهر و ساخت و ساز

آنگباند در ابتدا یا حداقل پس از تخریب اولیه توسط والار در دوران دو درخت، قلعه ای زیرزمینی بود. مانند نمونه‌ی اولیه آن، اوتومنو، اتاق‌های پنهان زیاد و سردابه بسیار عمیق در زیر زمین داشت و ویژگی‌های اصلی آن در بالای زمین سه قله‌ی تانگورودریم بود. برج‌های بزرگ و پر از خاکستر و گدازه که در بالای آنگباند ساخته شده بودند.

قله‌های تانگورودریم توخالی بودند و از آن‌ها کانال‌ها و دودکش‌هایی به سمت عمیق‌ترین چاله آنگباند حرکت می‌کرد. بنابراین ملکور می‌توانست ابرهای و بخارات سمی تولید کند که در واقع آن‌ها را برای مقابله با نولدوردر میتریم در طی نخستین روزها بعد از بازگشت آن‌ها می‌فرستاد.

آرگونات (ستون های پادشاهان)

دو مجسمه بزرگ به شکل ایسیلدور و آناریون حجاری شدند و گذرگاه رودخانه بزرگ آندوین را محافظت میکردند. آنها مرز شمالی قلمرو کهن گوندور را مشخص میکردند.

ما دقیقا نمیدانیم آرگونات چه زمانی ساخته شد. اما مدارک در دست نشان میدهد در قرن سیزدهم دوران سوم این مجسمه ها ساخته شده اند. احتمالا در زمان سلطنت نارامکیل اول، اما ممکن است این کار به دستور مینالکارِ نایب السلطنه(که بعدها با نام رومنداکیل دوم به تخت نشست) انجام شده باشد.

گرچه تاریخ دقیق ساخت آرگونات مشخص نیست اما دلیل آن در تاریخ ثبت شده است. در آن زمان قدرت گوندور تا دره آندوین امتداد داشت اما شمالی ها شروع به استقرار در سرزمین های شمالی و شرقی نن هیتوئل کرده بودند. گوندور برای منزل دادن آنها به مستحکم سازی مرز خود در امین مویل پرداخت. مجسمه هایی در دو طرف رودخانه بزرگ به نشانه هشدار قرار داد. هیچ غریبه ای بدون اجازه نمیتوانست از این مجسمه ها عبور کند

مجسمه های بزرگ شبیه پادشاهان موسس گوندور ایسیلدور وآناریون، فرزندان الندیل، ساخته شدند. صورت شاهان عبوس حجاری شده بود و کلاه خودی بر سر داشتند. دست چپ شاهان به نشانه هشدار بلند شده بود و تبری در دست راست خود داشتند.

در زمانی که یاران حلقه قایق های خود را از میان مجسمه ها عبور دادند، آنها ۱۸۰۰ سال از رودخانه محافظت کرده بودند، گرچه آب و هوا روی آن ها تاثیر گذاشته بود اما دست نخورده باقی مانده بودند. در آن زمان مرزهای گوندور به جنوب عقب نشینی کرده بود و برای ۵ قرن آنجا دیگر دروازه گوندور به حساب نمی آمد اما با اینحال همچنان عظمت خود را به مسافرانی که از زیر آنها عبور میکردند نشان میداد.

یادداشت ها:

  1. جزئیات ساخته شدن آرگونات از ضمیمه الف در ارباب حلقه ها گرفته شده است. آنجا در مورد رومنداکیل گفته میشود: «او کسی بود که ستونهای آرگونات را در ورودی نن هیتوئل بنا کرد». رومنداکیل در بین سالهای ۱۳۰۴ تا ۱۳۶۶ دوران سوم پادشاه گوندور بود اما از سال ۱۲۴۰ به عنوان نایب السلطنه خدمت میکرد و محتوای این ضمیمه این احتمال را تقویت میکند که ساخته شدن مجسمه ها در دوران قبل از حکومتش انجام شده است.
    البته در سیلماریلیون چیز دیگری گفته شده است. در بخش دوران سوم و حلقه های قدرت بیان می شود که آرگونات خیلی قبل تر و در دوران دوم ساخته شده است. احتمالا این یک اشتباه است و در اینجا به منبع موثق تر یعنی ارباب حلقه ها تکیه میکنیم.
  2. پسوند –ath در سینداری برای معانی بسیاری استفاده شده است. مثلا اوسگیلیات(دژ ستارگان) یا رمیرات(جواهرات به هم پیوسته). اما در آرگونات به معنی «دو» است و طبق نامه ۳۴۷ تالکین آرگونات به معنی «دو سنگ با شکوه» است.
  3. دلیل اینکه چرا مجسمه های آرگونات به تبر مسلح هستند مشخص نیست. سلاح اصلی گوندوری ها شمشیر بوده است. ممکن است این تبرها اشاره به ریشه نومه نوری ایسیلدور و آناریون داشته باشد. گفته می شود نومه نوری ها در ابتدا و در زمان صلح تبر را ترجیح میدادند، همچنین ممکن است اینکار نشانه ای برای نزدیکی با شمالی ها باشد که البته بعید به نظر میرسد.

قلعه های گذرگاه (دو بارو که دشتهای پله‌نور را محافظت می کردند)

بخشی از دفاع خارجی میناس‌تیریت، دو بارو که بوسیله اهالی گوندور در دیوار راماس‌اِخور برای محافظت از ورودی شرقی پله‌نور ساخته شده بود. دیوار در دورترین نقطه از دروازه عظیم شهر در شمال شرق، بیش از چهار فرسنگ فاصله داشت. و در نزدیک ترین نقطه که در جنوب شرق واقع بود، این فاصله به کمی بیش از یک فرسنگ کاهش می یافت. در هنگام جنگ حلقه ارتش متجاوز موردور از لنگرگاه قلعه در خارج ویرانه‌های اوزگیلیات عبور کرد، برفراز باروها سربازان گوندور سعی در دفاع کردند اما ارتش موردور با آتش و دود برج‌های مدافع را ویران کرد و راه خود را به گوندور مرکزی گشود.