گ

گذرگاه ارویی (مکان انتقام الداکار)

مکانی در سرزمین‌های پایین دست لوسارناخ جایی که جاده‌ی جنوبی که از سمت میناس تیریت به سمت پلارگیر ادامه می‌یابد از رودخانه ارویی عبور می‌کرد. در اینجا بود که در سال ۱۴۴۷ دوران سوم، نبرد سختی بین پادشاه معزول الداکار و کاستامیر غاصب روی داد. الداکار ده سال از دستگیر شدن فرار کرد و در نهایت توانست ارتشی فراهم کند و با کسی که تاج و تخت او را غصب کرده بود به جنگ بپردازد. الداکار پیروز و کاستامیر کشته شد اما پسرانش پس از طی طریق طولانی جاده‌ی جنوبی به پلارگیر فرار کرده و از آنجا به سمت اومبار در دور دست جنوب رفتند.

گذرگاه پوروس (گداری که به گوندور جنوبی منتهی میشد)

نقطه ای بر روی رودخانه پوروس که توسط جاده‌ی هاراد قطع می‌شد. این نقطه، مکان نبردی در اواخر دوران سوم بود که تورین دوم کارگزار گوندور و پادشاه فولک واین روهان، قوای هارادریم را شکست دادند.

گاو

حیوانات خانگی که در سراسر سرزمین میانه نگهداری می‌شد. معروف‌ترین آن نوع شرقی بود که به نام گاو آراو شناخته می‌شد.

گوهر آرکن (قلب کوه اره بور)

«مثل یک گوی بود با هزار وجه تراش خورده؛ مقابل نور آتش مثل نقره میدرخشید، مثل آب در برابر آفتاب، مثل برف زیر نور ستاره ها، مثل باران جلوی مهتاب!»

هابیت – فصل ۱۲: خبرهای داخل

گوهر بزرگی که مدتی پس از تاسیس قلمرو دورفها در اره بور،توسط تراین اول در اعماق کوه کشف شد و بازماندگانش آن را قلب کوه نامیدند. دورفها تمام مهارت خود را برای تراش دادن آن به جواهر چند وجهی استفاده کردند. جواهری که نه تنها با نور کمرنگ خود میدرخشید، بلکه وقتی نور بر آن تابیده میشد آنرا به ده هزار پرتو سفید و ته مایه ای از رنگین کمان تبدیل میکرد. جواهر سنگین بود اما کوچک بود. بیلبو میتوانست آنرا با یک دست بگیرد اما نه آنقدر کوچک که بتواند دستش را ببندد.

در قرن های پس از آن، گوهر آرکن به عنوان میراث پادشاهان خاندان دورین دست به دست میشد.جواهر توسط پسر تراین به کوهستان خاکستری برده شد اما ترور  آن را به تالار بزرگ تراین در اره بور بازگرداند. وقتی اسماگ اره بور را ویران کرد، گوهر در میان جواهرات به غنیمت گرفته شده توسط او گم شد.

سالها بعد وقتی تورین گروه دورفها را برای باز پس گیری شهر قدیمی رهبری کرد، بیلبو بگینز گوهر آرکن را یافت و آنرا نزد خود نگه داشت. وقتی مردم شهر دریاچه و الفهای جنگلی برای طلب سهم از گنجینه اژدها پیش آمدند بیلبو گوهر را به آنها داد تا بتوانند به کمک آن با تورین معامله بکنند. پس از نبرد پنج سپاه و زمانی که تمام دشمنی ها به فراموشی سپرده شد، بارد قلب کوهستان را بر روی سینه تورین در مقبره اش قرار داد. بنابراین، حدود هزار سال پس از کشف آن توسط تراین اول، گوهر آرکن بار دیگر در اعماق تنها کوه دفن شد.

یادداشت:

واژه آرکن از واژه انگلیسی قدیمی به نام eorcan می آید که به معنای مقدس می باشد که عجیب به نظر می رسد. با اینکه جواهر زیبا و برای دورفها مهم بود، اما به نظر نمیرسد گوهر آرکن «مقدس» باشد. اینطور برداشت میشود که این نام را از نام Eorclanstánas(سنگ مقدس) که نام سیلماریل در انگلیسی قدیمی است گرفته شده باشد.

گذرگاه (راهی در میان ماریش)

مسیری که از میان ماریش و در کنار رودخانه برندی‌واین از شمال به جنوب می گذشت. زمینهای باتلاقی فاردینگ شرقی برای درست کردن راه‌های متداول چندان مناسب نبود، پس گذرگاه بلندی در میان فلات آن ساخته شد. امتداد جنوبی آن به میت ختم می شد، جایی که شایربورن به برندی‌واین می ریخت. از آنجا از میان روستای راشی به سمت شمال امتداد میافت و تا استاک می رفت. اگرچه مسیر تا پل برندی‌واین به سمت شمال ادامه داشت، اما مشخص نیست که ادامه گذرگاه به بعد از استاک می رسید یا نه.

گذرگاه شایر نباید با گذرگاه دیگر در میان اوزگیلیات و آندوین و دیوار پله‌نور اشتباه گرفته شود، گرچه قواعد نامگذاری هردو تقریبا یکسان است: راهی خشک در میان زمینهای باتلاقی.