U

ناروشنایی (تاریکی اونگولیانت)

«اونگولیانت، به گاه عزیمت، ردایی از تاریکی بر خود و ملکور تنید؛ ناروشنایی بود و گویی در آن هر بود، نابود می‌شد و نگاه به درونش رخنه نمی‌کرد چرا که ردا، تهیگی[۱] بود.»

کوئنتا سیلماریلیون فصل ۸، حدیث تاریک شدن والینور

توده‌ای از تاریکی چسبنده که اونگولیانت هنگام حمله‌ی ایشان به سرزمین والار و هجوم بر دو درخت والینور به عنوان محافظ، برای خودش و ملکور تنید. پس از نابودی درختان، فقدان روشنایی درختان، والینور را با چنان تاریکی قیرگونی انباشت که ملکور و اونگولیانت، در پناه ناروشنایی خود می‌توانستند حتی از چشم والار نیز پنهان بمانند. دزدانه راه خود را به جانب شمال ادامه دادند. ملکور، فینوه را به قتل رساند و سیلماریل‌ها را برای خود برداشت. سپس، همراه اونگولیانت از چنگ شکارچیان اورومه و خشم تولکاس که به جبران خطا آمده بودند از آمان به شمال سرزمین میانه گریخت.



[۱]  برابر فارسی خلأ.

اتحاد مائدروس (متحد نولدور)

اتحاد کوتاه مدت پسران فیانور با الف‌های خاندان فین‌گولفین و فینارفین که پس از داگور براگولاخ شکل گرفت و در نیرنائت آرنوئدیاد از میان رفت.

اونگولیانت (یاور قدیمی ملکور)

جانور اهریمنی عنکبوت شکلی که در تاریک ساختن والینور با ملکور همراه بود و همراه وی به سرزمین میانه گریخت. موجوداتی که ارد گورگوروت را آلوده ساختند، از جمله شلوب که در مرز موردور می‌زیست فرزندان و اخلاف وی بودند.

نکته‌ها:

۱-این نقل قول از سیلماریلیون، نبرد نولدور است: «…برخی می‌گویند که او مدت‌ها پیش از میان رفت، وقتی که دست آخر، در نهایت گرسنگی‌اش خود را بلعید.»

۲-در نهایت از اونگووه لیانته می‌آید. «فسردگی‌باف» تعبیر مطلوب تالکین است ولی ظاهراً «عنکبوت فسردگی» ترجمه‌‌ی تحت اللفظی است. در زبان الفی «بافنده» و «عنکبوت» کلمات نزدیکی هستند و در انگلیسی هم: «spider»، « spindle » و «spinner » به ترتیب به معنی «عنکبوت»، «ریسیدین» و «تاب دادن» همه تبار مشترکی دارند.

یونر (همسر منتخب آنکالیمه)

آنکالیمه، حاصل ازدواجی ناکام بود و در تنهایی بزرگ شد. به همین دلیل میلی به ازدواج نداشت گرچه وظیفه‌ی او به عنوان وارث چوگان نومه‌نور چنین ایجاب می‌کرد. گفت که ترجیح می‌دهد شویش یونر، که واژه‌ی الفی برای «هیچ‌کس» است باشد. در نهایت نرم شده، با هالاکار از هیاراستورنی ازدواج کرد و حاصلش پسری بود که پس از مادرش، با عنوان تار-آناریون بر نومه‌نور حکم راند.

قلمرو امرداد (سرزمین‌های منتهی‌الیه غربی)

سرزمین‌های آمان در غرب دنیا جایی که الف‌های برین در آن زندگی می‌کردند. و به طور خاص به والینور گفته می شود، سرزمین قدسی والار فناناپذیر.