خانه - فرهنگ نامه - فهرست موضوعی - مناطق و سرزمین ها

مناطق و سرزمین ها

گذرگاه ارویی (مکان انتقام الداکار)

مکانی در سرزمین‌های پایین دست لوسارناخ جایی که جاده‌ی جنوبی که از سمت میناس تیریت به سمت پلارگیر ادامه می‌یابد از رودخانه ارویی عبور می‌کرد. در اینجا بود که در سال ۱۴۴۷ دوران سوم، نبرد سختی بین پادشاه معزول الداکار و کاستامیر غاصب روی داد. الداکار ده سال از دستگیر شدن فرار کرد و در نهایت توانست ارتشی فراهم کند و با کسی که تاج و تخت او را غصب کرده بود به جنگ بپردازد. الداکار پیروز و کاستامیر کشته شد اما پسرانش پس از طی طریق طولانی جاده‌ی جنوبی به پلارگیر فرار کرده و از آنجا به سمت اومبار در دور دست جنوب رفتند.

گذرگاه پوروس (گداری که به گوندور جنوبی منتهی میشد)

نقطه ای بر روی رودخانه پوروس که توسط جاده‌ی هاراد قطع می‌شد. این نقطه، مکان نبردی در اواخر دوران سوم بود که تورین دوم کارگزار گوندور و پادشاه فولک واین روهان، قوای هارادریم را شکست دادند.

چهارراه (محل تلاقی جاده ها در مرکز ایتیلین)

مکانی در سرزمین ایتیلین، جایی که جاده ی شمالی از سمت سرزمین هاراد، جاده ی شرقی -غربی از ازگیلیات تا میناس ایتیل (بعداً میناس مورگول) عبور می‌کند. اگرچه این محل در اصل توسط مردمان گوندور ساخته و نگهداری می‌شد اما چهارراه در زمان جنگ حلقه تحت کنترل سائورون بود.

آتالانته (نامی برای جزیره غرق شده)

نامی است در زبان کوئِنیا برای نومه نور پس از سقوط آن. این نام به معنی فرو افتاده است.
یادداشت:

  1. مقایسه بین آتالانته در زبان الفی و جزیره آتلانتیس در زبان یونانی تقریباً مقاومت ناپذیر به نظر می‌رسد، به خصوص که هر دو نام اشاره به پادشاهی بزرگی در جزیره ای از اقیانوس بزرگ غربی که در زیر دریا غرق شده است دارد. تالکین خود منکر هرگونه ارتباط زبانی است، و تاکید می‌کند که نام آتالانته بطور طبیعی در ساختار زبان الفی موجود می‌باشد. از سوی دیگر، او به وضوح به شباهت بین این دو داستان اذعان دارد و حتی تا آنجا پیش می‌رود که می‌گوید: داستان‌های نومه نور برداشت‌ها و مقاصد خود من از افسانه آتلانتیس می‌باشد. (نامه‌های ج.آر.آر.تالکین. شماره ۲۲۷. مورخ ۱۹۶۱)
  2. آتالانته نام این جزیره پس از سقوط آن است، همینطور مار-نو-فالمار. در طول دوران دوم، جزیره و پادشاهی نومه نور نام‌های بسیار دیگری از جمله آنادونه، آندور، النا، سرزمین هبه، نومه نور، وسترنس و یوزایان داشت.

آرنور (پادشاهی شمالی دونه داین)

آرنور توسط الندیل در آخرین سال دوران دوم بنیان نهاده شد. آرنور پادشاهی بزرگ انسانها در شمال سرزمین میانه بود. این سرزمین بین کوهستان مه آلود در شرق و کوهستان آبی در مرزهای لیندون در غرب قرار دارشت و شامل محدوده ای میشد که سالها بعد شایر در آن بنا شد. پایتختش آنومیناس در دریاچه نن اویال بود.

الندیل در سال ۳۴۴۱ دوران دوم در محاصره  باراد-دور کشته شد و پسر بزرگش ایسیلدور، که فرمانروایی را به عهده گرفته بود، دو سال بعد به همراه سه پسر بزرگش در سفر بازگشت از سرزمین های جنوبی، در فاجعه دشت های گلادن کشته شدند. والاندیل، کوچکترین پسر ایسیلدور، به جنگ نرفته بود و در ریوندل محافظت میشد. او سومین پادشاه آرنور به حساب می آید، هرچند که ایسیلدور هرگز به تخت آن تکیه نزده بود.

دهمین و آخرین پادشاه آرنور ائارندور بود پس از مرگش در دوران سوم ۸۶۱ هر سه پسرش دعوی جانشینی میکردند. این درگیری منجر به تقسیم شدن آرنور به سه قسمت جداگانه اما مرتبط آرتداین، کاردولان و رودائور شد. آلمایت اهل فورنوست، پسر بزرگ ائارندور، پادشاه آرتداین شد و به عنوان وارث بر حق خاندان ایسیلدور شناخته می شود.