پ

پادشاه آرتداین (جانشینان پادشاهان آرنور)

عنوانی که به پانزده تن از حاکمان دونه داین نسبت داده می شد. از آملایت اهل فورنوست تا آرودوی ،آخرین پادشاه. پسر بزرگتر آرودوی، به عنوان اولین سردسته ی دونه داین شناخته شد.

۱ – آملایت اهل فورنوست (۸۵ سال حکومت تا سال ۹۴۶ دوران سوم )

او پسر ارشد آرندور،آخرین پادشاه آرنور، بود. و جانشین بر حق ایسیلدور. بعد از تجزیه قلمرو پدرش، قسمت غربی سرزمین از دست رفته به او رسید، منطقه ای که بعد ها به نام آرتداین مشهور گشت.

۲ – به لگ (۸۳ سال حکومت تا سال ۱۰۲۹ دوران سوم )

در اواخر سال های حکومت به لگ بود که ایستاری (فرقه جادوگران) به سرزمین میانه آمدند.

۳ – مالور (۸۱ سال حکومت تا سال ۱۱۱۰ دوران سوم)

در دوران حکومت مالور، اولین هابیت ها بعد از گذر از کوه های مه آلود، به اریادور رسیدند.

۴ – کله فارن (۸۱ سال حکومت تا سال ۱۱۹۱ دوران سوم)

در دوران حکومت او، جمعیت هابیت ها در اریادور رو به افزایش گذاشت. زیرا خطرهای آنسوی کوه های مه آلود در زمین های اطراف آندوین، باعث کوچ آنها از این منطقه می شد.

۵ – کله بریندور ( ۸۱ سال حکومت تا سال ۱۲۷۲ دوران سوم )

۶ – مالوگیل (۷۷ سال حکومت تا سال ۱۳۴۹ دوران سوم )

در زمان مالوگیل بود که شاه جادو پیشه به آنگمار، در شمال شرق آرتداین، آمد. آنگمار در نهایت باعث نابودی امپراطوری آرتداین شد، تقریبا در زمانی که شش قرن از مرگ مالوگیل گذشته بود.

۷ – آرگلب اول ( ۷ سال حکومت تا سال ۱۳۵۶ دوران سوم )

در زمانی که آرگلب به پادشاهی رسید، خاندان سلطنتی در کاردولان و رودئور ار بین رفتند. به عنوان آخرین بازمانده ی وارثان ایسیلدور، آرگلب و جانشینانش ادعای پادشاهی بر تمام آرنور داشتند. رودئور این ادعا را نپذیرفت و آرتداین را تهدید به جنگ کرد. آرگلب اولین پادشاه آرتداین بود که در جنگ کشته شد. او در جنگی با نیروهای رودئور، که به تازگی و به شکل خطرناکی با آنگمار متحد شده بود، از بین رفت.

۸ – آرولگ اول ( ۵۳ سال حکومت تا سال ۱۴۰۹ دوران سوم)

آرولگ انتقام مرگ پدرش را گرفت. او نیروهای آنگمار را به عقب راند و مرزهای جدید سرزمینش را تا ودر هیلز گسترش داد. او در زمان محاصره ی آمون سول توسط نیروهای شاه جادوپیشه، در جنگ کشته شد.

۹ – آرافور ( ۱۸۰ سال حکومت تا سال ۱۵۸۹ دوران سوم )

همانند آرولگ اول، این آرافور بود که انتقام پدرش را گرفت . او شجاعانه به جنگ با نیروهای شاه جادو پیشه رفت و با کمک الف ها توانست آنها را برای مدتی وادار به عقب نشینی به شرق کند.

۱۰ – آرگلب دوم ( ۸۱ سال حکومت تا سال ۱۶۷۰ دوران سوم )

در زمان آرگلب دوم، مارکو و بلانکو از بری به سمت زمین های سبز آن سوی باراندوین رفتند. آرگلب به این هابیت ها اجازه داد تا در سرزمینی سکونت کنند که بعد ها به نام شایر معروف شد.

۱۱ – آروگیل (۷۳ سال حکومت تا ۱۷۴۳ دوران سوم )

۱۲ – آرولگ دوم (۷۰ سال حکومت تا سال ۱۸۱۳ دوران سوم )

۱۳ – آراوال (۷۸ سال حکومت تا سال ۱۸۹۱ دوران سوم )

او یکی از قدرتمند ترین پادشاه های این سرزمین در سالهای آخر دوران آرتداین بود. او مشهور بود به اینکه در حداقل یک نبرد بر نیروهای شاه جادو پیشه چیره شده بود. او تلاش کرد تا دونه داین را به کاردولان برگرداند،  ولی تلاش او را اشباح گورپشته ی تیرن گورتاد بی نتیجه کردند.

۱۴ – آرافانت ( ۷۳ سال حکومت تا سال ۱۹۶۴ دوران سوم )

آرافانت اتحاد قدیمی با قلمرو جنوبی گوندور را بار دیگر زنده کرد. او فیریل، دختر اوندوهر، پادشاه گوندور را به عقد پسرش آرودوی در آورد.

۱۵ – آرودوی (۱۰ سال حکومت تا سال ۱۹۷۴ دوران سوم )

در زمان آرودوی، نیروهای شاه جادو پیشه سرانجام بر آرتداین چیره شدند و آنجا را نابود کردند. آرودوی به سرزمین های یخ زده ی شمالی فرار کرد و در دریای شمالی گم شد و از بین رفت. پسر او، آرانارت نجات یافت و به عنوان اولین سرکرده دونه داین، پایه گذار تکاوران بود تا سرانجام آراگورن از نسل او، بر تخت پادشاهی بنشیند.

آرتداین یکی از تقسیمات پادشاهی قدیمی شمالی دونه داین بود، و پادشاهان آرتداین جانشینان آرندور، آخرین پادشاه آرنور، بودند. آرندور در اصل جانشین به حق خاندان ایسیلدور، فرزند ارشد الندیل، بود. بنابراین پادشاهان آرتداین به حق مدعای فرمانروایی بر تمام دونه داین سرزمین میانه بودند.

به خاطر خون پادشاهی که در رگ شان جریان داشت، تمام دشمنان شان علیه آنها هم پیمان شدند. آملایت پسر ارشد آرندور بود، و برادرانش با او بر سر میراث پدر به جدال پرداختند. نتیجه، تقسیم قلمرو شمالی آرنور به سه بخش مجزا بود. آرتداین، کاردولان و رودئور. هر کدام از این مناطق زیر نظر یکی از فرزندان پادشاه قدیمی دونه داین اداره می شد، ولی نژاد راستین پادشاه فقط در آرتداین پایدار ماند، و آملایت اولین پاشاه آن منطقه شد.

بعد از اینکه توافق بین سه منطقه حاصل شد، شش پادشاه نخستین آرتداین شاهد برقراری صلح و رونق سرزمین های تقسیم شده بودند. در همین زمان بود که اولین هابیت ها در اریادور دیده شدند، که  در حال فرار از خطر های شرق کوه های مه آلود بودند.

در زمان حکومت ششمین شاه، مالوگیل، بود که صلح سال های نخستین رو به زوال رفت. نیروی جدید و قدرتمندی در کوهستان های شمالی شکل گرفت، شمایلی اسرار آمیز که به نام شاه جادوپیشه شناخته می شد که خود را دشمن دونه داین می دانست. بعد ها آشکار شد که وی همان پادشاه نزگول است، کسی که به شمال آمده بود تا بازماندگان دونه داین در آنجا را به چالش بکشد.

جنگ بین شاه جادو پیشه و دونه داین در زمان مالوگیل پسر آرگلب اول گسترش یافت. در آن زمان،سلسله ی پادشاهی در هر دو منطقه ی کاردولان و رودئور منقرض شد و آرگلب در پی آن بود که عنوان خود را به فرمانروای تمام سرزمین های آرنور ارتقا ببخشد. رودئور مخفیانه با آنگمار پیمان اتحاد بست و با ارتشی به مقابه با ادعای آرگلب رفت. آرگلب در جنگ کشته شد و کشمکش بین سرزمین های شمالی در تاریخ حیات آرتداین ادامه یافت، که فرجام آن تضعیف و نابودی آرتداین بود.

آرتداین قرن های متمادی در برابر آنگمار مقاومت کرد، ولی قدرت شاه جادو پیشه رو به افزایش بود. با دور اندیشی خطر قریب الوقوع شکست،چهاردهمین پادشاه، آرافانت، اتحاد باستانی با گوندور در جنوب را بار دیگر زنده ساخت. پسر او، آرودوی، حتی برای در دست گرفتن تاج و تخت گوندور اقدام کرد، ولی ادعای او پذیرفته نشد. آرودوی را مالبت پیشگو نامگذاری کرده بود. نام او به معنی “آخرین پادشاه” بود، و معنی آن ثابت شد. در زمان آرودوی، آرتداین مورد تجاوز نیرو های شاه جادو پیشه قرار گرفت و نابود شد.

با اینکه قلمرو پادشاهی از دست رفته بود، سلسله ی پادشاهان از آرانارت، پسر آرودوی به حیات خود ادامه داد. بعد از پیروزی آنگمار، تعداد مردم دونه داین شمال کاهش یافت و آنها به مردم سرگشته ای بدل شدند. فرمانروای آنها، کسی که با عنوان سردسته ی دونه داین شناخته می شد، هنوز میراث الندیل نومه نور را با خود داشت. میراثی که در قرن های بعد، آراگورن در خود داشت و برای تصاحب تاج و تخت قیام کرد.

پادشاه برین آرنور (فرمانروای قلمرو شمالی)

لقب الندیل و ایسیلدور، که بعد از آنها به پسر چهارم ایسیلدور،والاندیل، نسبت داده شد و همچنین به هفت تن از پادشاهان بعد از او. از الداکار تا آرندور. آنها را هم به سادگی “شاه برین” می نامیدند. استفاده از لفظ شاه برین به نظر می رسد که نشان دهنده ی خاستگاه پدران آنها به عنوان کسانی که بر هر دو قلمرو شمالی و جنوبی دونه داین فرمانروایی می کردند، باشد. بعد از مرگ ایسیلدور، گوندور در جنوب به عنوان سرزمینی مجزا اداره می شد و پادشاه برین آرنور که میراث این عنوان را به دوش می کشید، در جنوب قدرتی نداشت. با این حال این القاب سنتی همچنان در نام پادشاهان آرنور پابرجا ماند.

حفظ این عنوان شاید این این تفکر را تداعی کند که وارثان ایسیلدور مدعی تاج و تخت گوندور هستند؛ ولی اگر هم واقعا اینطور بود، مدرکی از آن در تاریخ ثبت نشده. در حقیقت هیچ کس چنین ادعایی نکرد تا زمان آرودوی، که آن زمان بیش از هزار سال از مرگ آخرین پادشاه برین آرنور می گذشت. و تاج و تخت گوندور به نوادگان ایسیلدور تحویل داده نشد تا آنکه به آراگورن رسید. تقریبا دو هزار سال بعد از اینکه آخرین پادشاه برین آرنور از بین رفت.

پادشاه آرنور (عنوان پادشاهان از نسل ایسیلدور)

عنوانی که به ده تن از فرمانروایان دونه داین نسبت داده می شد. از الندیل تا آرندور. پسر ارشد آرندور، آملایت، اولین پادشاه آرتداین نامیده شد.

۱ – الندیل ( ۱۲۱ سال حکومت تا سال ۳۴۴۱ دوران دوم)

او قلمرو های دوگانه ی گوندور و آرنور را پایه گذاشت، و به عنوان شاه برین بر هر دو قلمرو فرمانروایی کرد. تخت پادشاهی او در پایتخت شمالی اش، آنومیناس بود. او آخرین اتحاد را تشکیل داد و برای نابودی سائورون لشکر کشید. ولی با وجود پیروزی بزرگ بر سائورون، خودش در نبرد از بین رفت.

۲ – ایسیلدور (۲ سال حکومت تا سال دوم دوران سوم )

او جانشین پدرش شد و عنوان شاه برین را به دوش کشید، ولی قبل از عزیمت به شمال، وقتش را صرف سروسامان دادن به قلمرو جنوبی کرد. در سال دوم دوران سوم، او گوندور را به پسر برادرش آناریون، مندیل، سپرد و به سمت شمال رهسپار شد. در طول راه، او به وسیله ی اورک ها غافلگیر شد و به قتل رسید.

۳ – والاندیل (۲۴۷ سال حکومت تا سال ۲۴۹ دوران سوم )

سه تا از چهار پسر ایسیلدور در حمله ی ناگهانی اورک ها به سرنوشت پدر دچار شدند و به دست اورک ها کشته شدند. ولی جوان ترین آنها، والاندیل زنده ماند و به ریوندل رفت. او به عنوان پادشاه آرنور جانشین پدر شد، و قلمرو جنوبی گوندور به دست پسر عموی او مندیل اداره شد. دو قلمرو هیچگاه با هم متحد نگشتند تا زمان آراگورن در پایان جنگ حلقه.

۴ – الداکار (۹۰ سال حکومت تا سال ۳۳۹ دوران سوم)

۵ – آرانتار ( ۹۶ سال جکومت تا سال ۴۳۵ دوران سوم )

۶ – تارکیل ( ۸۰ سال حکومت تا سال ۵۱۵ دوران سوم )

۷ – تاروندور ( ۸۷ سال حکومت تا سال ۶۰۲ دوران سوم )

۸ – والاندور ( ۵۰ سال حکومت تا سال ۶۵۲ دوران سوم )

والاندور مرگ سخت و طاقت فرسایی داشت۱ اما در مورد جزئیات مرگ او چیزی ثبت نشده است.

۹ – الندور (۱۲۵ سال حکومت تا سال ۷۷۷ دوران سوم )

۱۰ – آرندور (۸۴ سال حکومت تا سال ۸۶۱ دوران سوم )

آرندور آخرین پادشاه آرنور بود. بعد از مرگ او، پسرانش در پی جانشینی او با هم درگیر شدند و آرنور به سه سرزمین تقسیم شد. خط توارث خاندان اصلی ایسیلدور را فرزند ارشد او، در قالب پادشاه قلمرو تازه متولد شده ی آرتداین حفظ کرد.

نکات:

۱ – در ضمایم ارباب حلقه ها و همچنین در جلد ۱۲ تاریخ سرزمین میانه، والاندور جزو پادشاهان “به قتل رسیده” دسته بندی شده. مشخص نیست که چه کسی او را به قتل رسانده یا به چه نیتی. می توان یقین داشت که آرنور در طول حیاتش درگیر هیچ جنگی نبوده. پس او احتمالا در اثر نوعی حمله ی ناگهانی یا حادثه ای در هنگام شکار کشته شده.

پادشاه تمام مردم دونه داین (پادشاه برین آرنور و گوندور)

عنوانی که به الندیل نسبت داده می شد. به عنوان شاه برین هر دو قلمرو ( پادشاهی آرنور در شمال و پادشاه گوندور در جنوب ) او بر تمام دونه داین در سرزمین میانه فرمانروایی می کرد. بعد از مرگ الندیل در موردور، این عنوان برای مدتی کوتاه به ایسیلدور، پسر او نسبت داده می شد. زیرا ایسیلدور اندکی بعد، در مصیبت دشت های گلادن از بین رفت. بعد از مرگ او، دو قلمرو پادشاهی از هم جدا شدند؛ نوادگان ایسیلدور در شمال بر تخت نشستند و ملندیل، برادر زاده ی او حکومت قلمرو جنوبی را در دست گرفت.

تقریبا در تمام دوران سوم، دو قلمرو با هم متحد نبودند و به همین دلیل کسی با عنوان پادشاه تمام مردم دونه داین وجود نداشت. دو قلمرو بعد از سقوط سائورون بار دیگر با هم متحد شدند، وقتی آراگورن جانشین ایسیلدور، به عنوان سومین پادشاه تمام مردم دونه داین تاج گذاری کرد.

پادشاهی روهان (ائورل و جانشینانش)

عنوان نوزده فرمانروای ثبت شده در تاریخ سرزمین روهان، از ائورل جوان، کسی که به سرزمین روهان آمد تا الف واین پسر ائومر ائادینگ، کسی که در نبرد حلقه حضور داشت.

۱ – ائورل جوان ( در سال ۲۵۱۰ دوران سوم به روهان آمد و به مدت ۳۵ سال، تا سال ۲۵۴۵ دوران سوم فرومانروایی کرد)

ائورل فرمانروای جوان ائوتئود در شمال سرزمین میانه بود که پیمان محکمی با گوندور بست که مردمانش در هنگام نیاز به دفاع از گوندور در جنوب بشتابند. او نیروهای بالخوت در نبرد دشت های کلبرانت را تار و مار کرد. به عنوان پاداش، کیریون کارگزار گوندور زمین کاله ناردون را به مردم ائورل بخشید. آنگاه مردم ائورل آنجا را روهان نامیدند و به روهیریم، اربابان اسب، معروف شدند. ائورل در زمان عمرش به جنگیدن با دشمنان روهان و گوندور ادامه داد و در جنگی در ولد در حالی که برای دفاع از سرزمینش در برابر مهاجمان جدید می جنگید از پا در آمد.

۲ – برگو (۲۵ سال حکومت تا سال ۲۵۷۰ دوران سوم )

او شهرتش را بیشتر مدیون ساخت تالار مدوسلد در ادوراس است. فرزند بزرگترش، بالدور سوگند یاد کرد که از جاده های مردگان بگذرد، و هیچ گاه بازنگشت. برگو مدتی بعد از اندوه این حادثه در گذشت.

۳ – آلدور پیر (۷۵ سال حکومت تا سال ۲۶۴۵ دوران سوم )

او بیشتر از همه ی پادشاهان روهان عمر کرد. وقتی که او به سلطنت رسید تنها ۲۶ سال داشت و تا زمان مرگش در ۱۰۱ سالگی بر روهان فرمانروایی کرد. او در زمان سلطنتش شاهد قدرت گرفتن سرزمین تازه تاسیس روهان بود. با سرکوب شدن آخرین دشمنان، روهان بعد از زمان آلدور، مدت ها در صلح بود.

۴ – فریا ( ۱۴ سال حکومت تا سال ۲۶۵۹ دوران سوم )

۵ – فری واین ( ۲۱ سال حکومت تا سال ۲۶۸۰ دوران سوم )

۶ – گلد واین ( ۱۹ سال حکومت تا سال ۲۶۹۹ دوران سوم )

۷ – دئور (۱۹ سال حکومت تا سال ۲۷۱۸ دوران سوم )

در زمان سلطنت دئور بود که سوارانی از دونلند به آیزنگارد حمله کردند و تا زمان پادشاه دهم روهان، فری لاو در آنجا ساکن بودند.

۸ – گرام (۲۳ سال حکومت تا سال ۲۷۴۱ دوران سوم)

۹ – هلم ( ۱۸ سال حکومت تا سال ۲۷۵۹ دوران سوم )

او بیشتر به خاطر دستان و پنجه های قوی و تنومندش به عنوان هلم پتک مشت شناخته می شد. در زمان سلطنت او بود که دونلندی ها سرزمین روهان را تاراج کردند؛ و هلم مردمش را به پناهگاهی رهبری کرد که بعدها به اسم گودی هلم شناخته شد. هلم و هر دو پسرش در زمان زمستان طولانی از بین رفتند.

وولف (۱ سال حکومت تا سال ۲۷۵۹ دوران سوم)

پسر فرکا، کسی که دونلندی ها را برای حمله به روهان رهبری کرد. او بر تخت پادشاهی مدوسلد در ادوراس نشست و خود را شاه نامید. ولی روهیریم ها او را به عنوان شاه قبول نکردند. او به دست فری لاو، خواهرزاده ی هلم، کشته شد.

۱۰ – فری لاو پسر هیلد (۳۹ سال حکومت تا سال ۲۷۹۸ دوران سوم)

پسر خواهر هلم، هیلد، و همچنین اولین پادشاه سلسله ی دوم فرمانروایان روهان. او بعد از گرفتن انتقام خون عمویش با بیرون راندن دونلندی های تجاوزگر از روهان جانشین هلم شد. در زمان سلطنت فری لاو بود که سارومان به برج اورتانک آمد و در آنجا ساکن شد.

۱۱ – بریتا لئوفا ( ۴۴ سال حکومت تا سال ۲۸۴۲ دوران سوم )

پادشاهی بخشنده و مورد علاقه که مردم به خاطر کارهایش به او لقب “لئوفا” دادند به معنی “محبوب”. در زمان سلطنت او اورک ها از شمال به پایین آمدند، ولی لئوفا توانست که بیشتر آنها را از پناهگاه شان در کوه های سفید به بیرون براند.

۱۲ – والدا ( ۹ سال حکومت تا سال ۲۸۵۱ دوران سوم )

دوران حکومت کوتاه والدا در کوه های سفید نزدیک دونهارو به پایان رسید، چرا که او در دام اورک ها گرفتار آمد و به دست آنها کشته شد. پسر او فولکا، سوگند یاد کرد که انتقام او را بگیرد.

۱۳ – فولکا (۱۳ سال حکومت تا سال ۲۸۶۴ دوران سوم )

شکارچی معروف، او باقیمانده ی اورک های روهان را تعقیب کرد و تک تک آنها را با کمک برادرانش از دم تیغ گذراند. او خودش توسط گراز اورهالت در جنگل فیراین کشته شد.

۱۴ – فولک واین (۳۹ سال حکومت تا سال ۲۹۰۳ دوران سوم )

فولک واین بیشتر به خاطر بازپس گیری سرزمین های نوار غربی روهان، که در دست دونلندی ها بود، شناخته می شد. او دو پسر بزرگترش فولکرد و فاسترد را به یاری گوندور فرستاد و هر دو در جنگ از بین رفتند.

۱۵ – فنگل ( ۵۰ سال حکومت تا سال ۲۹۵۳ دوران سوم )

فنگل جوان ترین پسر فولک واین بود، که بعد از مرگ دو برادر بزرگترش جانشین پدر شد. او اغلب به عنوان پادشاهی حریص و آزمند شناخته می شد.

۱۶ – تنگل (۲۷ سال حکومت تا سال ۲۹۸۰ دوران سوم )

تنگل بیشتر عمرش را در گوندور در خدمت تورگون کارگزار، گذراند. ولی برای بر دوش گرفتن عنوان پادشاهی به روهان برگشت. در زمان سلطنت او بود که معلوم شد سارومان در واقع دشمن روهان است.

۱۷ – تئودن ( ۳۹ سال حکومت تا سال ۳۰۱۹ دوران سوم)

تئودن در بیشتر طول عمرش، توسط مامور سارومان، گریما مارزبان مسموم می شد، و روهان به حدی ضعیف شد که نمی توانست پاسخی به تهدید های رو به رشد سارومان بدهد. تئودن بعد از آنکه به دست گندالف شفا یافت، به سوی نبرد تاخت و و نیروهای سارومان را در جنگ هورنبورگ شکست داد. او روهیریم را برای کمک به گوندور به نبرد دشت های پله نور فرستاد، ولی با اینکه ارتش سارومان در نهایت شکست خورد، تئودن در نبرد از پای در آمد.

۱۸ – ائومر (۶۵ سال حکومت تا سال ۶۳ دوران چهارم )

تئودرد تنها فرزند تئودن در جنگی با نیروهای سارومان مرد، و بنابراین تئودن برادرزاده ی خود، ائومر، را به جانشینی برگزید. ائومر خود را ائادینگ لقب داد به معنی خوشبخت. زیرا حکومتش تا زمانی طولانی شکوفایی و رفاه را در پی داشت.

۱۹ – الف واین

آخرین پادشاه ثبت شده ی روهان، پسر ائومر بود که به اسم الف واین عادل مشهور است.