ت

تار-کالیون (نام الفی آر-فارازون)

تار-کالیون معادل الفی نام آر-فارازون، آخرین پادشاه نومه نور بود. این نام هرگز در حضور خود آر-فارازون نباید استفاده می شد، اما طبق سنت، همانند نامهای پادشاهان قبل از وی که از زبان الفی انتخاب میشد در تاریخ ثبت و حفظ شد.

تار-آتانامیر کبیر (سیزدهمین پادشاه نومه نور)

تار-آتانامیر از قدرتمندترین پادشاهان نومه نور بود. او که سیزدهمین پادشاه این سرزمین بود، به خاطر قدرت و ثروتش، و نه به خاطر خرد و حکمتش، به تار-آتانامیر کبیر ملقب شد. او با انسانهای ساکن در سرزمین میانه رفتاری ظالمانه پیشه کرد و نخستین کسی بود که آشکارا بر علیه حریم والار سخن راند.

تار-آردامین (نوزدهمین شاه نومه نور)

تار-آردامین چهره ای نامشخص در تاریخ نومه نور است. در داستانهای ناتمام نومه نور و سرزمین میانه در لیست شاهان نومه نور، او پسر و جانشین تار-کالماکیل است و در زبان آدونائیک آر-آباتاریک نامیده می شود. پسر و جانشین وی نیز آر-آدوناخور است. اما در لیست شاهان و ملکه ها که در ارباب حلقه ها وجود دارد تار-آردامین حضور ندارد و سلطنت از تار-کالماکیل مستقیما به آر-آدوناخور می رسد.

تار-آندوکال (همسر ملکه تار-وانیملده)

تار-آندوکال لقب شاهانه ای بود که توسط هروکالمو همسر ملکه تار-وانیملده سومین ملکه حکمران نومه نور انتخاب شد. در دوران سلطنت تار-وانیملده هروکالمو قدرت اول جزیره بود. پس از مرگ ملکه نیز او به صورت غیر قانونی چوگان سلطنت را به دست گرفت و تا زمان مرگ خودش، به مدت بیست سال تحت نام تار-آندوکال بر نومه نور فرمانروایی کرد. جانشینی تار-آندوکال نیز به پسرش و وارث واقعی تار-وانیملده یعنی تار-آلکارین رسید.

تار-آنکالیمون (چهاردهمین پادشاه نومه نور)

عهد: ۱۹۸۶ د.د. تا ۲۳۸۶ د.د. که از سال ۲۲۵۱ د.د. به مدت ۱۳۵ سال حکومت کرد
نژاد: انسانها
شاخه: نومه نوریها
خاندان: نسل الروس
معنی: “تار” به معنی شاه است و “آنکالیمون” هم به معنی درخشنده و یا درخشندگی باشکوه است
تلفظ: ta’r anca’leemon

در زمان سلطنت پدر تار-آنکالیمون یعنی تار-آتانامیر و همچنین پدربزرگش یعنی تار-کیریاتان نومه نوریها با دیدن قدرت و ثروت خود احساس غرور کرده و کم کم به والار و الدار پشت کردند. تار-آنکالیمون نیز این سراشیبی سقوط را ادامه داد و در تاریخ آمده که در زمان او تفرقه در میان نومه نوریها آغاز گشت. از نظر سیاسی جزیره النا و قلمرو نومه نور به دو حزب کاملا مجزا تقسیم شده بود: پیروان شاه که سیاستهای تار-آنکالیمون را دنبال می کردند، و الندیلی که همچنان به دوستی خود با الدار ادامه می دادند. در هزاره بعد از آن، تاریخ نومه نور صحنه درگیریهای این دو حزب بود. سرانجام نیز این مردان شاه بودند که ویرانی نومه نور را موجب شدند. البته این اتفاق در آینده ای بسیار دور رخ داد. تار-آنکالیمون از بعضی سنتهای باستانی رو گرداند. به عنوان مثال سنت قربانی کردن برای ارو که بر روی قله منلتارما در وسط جزیره انجام میشد توسط این پادشاه متوقف شد. با این وجود تار-آنکالیمون احتمالا به خاطر ترس از بد اقبالی سنت انتخاب اسامی شاهان از زبانهای الفی را ابقا کرد. احتمالا به خاطر نحوست حکمرانی تار-آنکالیمون بود که عقابهای مانوه، که از زمان پایه گذاری نومه نور بر روی برجهای کاخ شاه در آرمنلوس آشیانه داشتند، لانه های خود را ترک کرده و هرگز به آنها بازنگشتند.
مرگ تار-آنکالیمون نیز مانند زندگیش بود، در حالیکه به آخرین امیدها برای زنده ماندن دست می یازید، همانگونه که قبل از او پدرش رفتار کرده بود. پس از مرگش نیز سلطنت به پسرش تار-تلمایته رسید، مردی حریص و پولدوست که در تمامی جنبه ها راه پدرش را ادامه داد.