خانه - فرهنگ نامه - فهرست موضوعی - مکان های دیگر (برگه 12)

مکان های دیگر

جاده‌ی غربی (جاده‌ای که از میناس تیریت به سمت غرب می‌رفت)

گاه آن را جاده‌ی غربی کبیر خوانده‌اند. جاده‌ای که دروازه‌ی عظیم میناس تیریت را ترک می‌گفت و به جانب شمال و سپس غرب می‌رفت، از آمون دین و جنگل دروئدان می‌گذشت و در ادامه‌ی مسیر به جانب غرب، از آنورین رد می‌شد. از تک‌تک تپه‌فانوس‌ها می‌گذشت و از مرز غربی گوندور، در جنگل فیرین عبور می‌کرد. از این‌جا بود که در سرزمین‌هایی که چون اول بار شکل گرفتند به کالناردون موسوم بود، سرزمین‌هایی که در پایان دوران سوم به روهان تعلق داشت، به سمت غرب ادامه می‌یافت.

در نهایت، جاده به گدارهای آیزن، در کناره‌ی فولد غربی می‌رسید و از سرزمین غیرمسکونی اندویت می‌گذشت. ظاهراً در همین نقطه «جاده‌ی غربی» به پایان می‌رسید ولی خود جاده به سمت منتهی الیهه شمالی سرزمین میانه ادامه‌ی مسیر می‌داد و از این‌جا به بعد آن را جاده‌ی شمال-جنوب می‌خواندند.

دیوارهای (دنیا پایان آردا)

دیوارهایی که آردا را در محاصره داشتند و پیش از آن که در زمان سقوط نومه‌نور «خمیده» شود مرزهای آن را مشخص می‌کردند.

دیوارهای شب (مرزهای باستانی آردا)

دیوارهای شگفت‌انگیزی که در دوران باستان، فراتر از اکایا، دریای محیط، آردا را در محاصره‌ی خود داشتند. در شرق و غرب دنیا، اکایا گسترده بود دیوارها بسیار از خشکی فاصله داشتند. ولی دریای محیط در شمال و جنوب بسیار باریک‌تر بود. چنین بود که ملکور در زمان انوار والار به دنیا بازگشت و در خفا، از دیوارهای شب گذشت و به شمال آردا وارد شد و به دور از آگاهی والار، دژ اوتومنو را ساخت.

جاده‌ی جنگلی (جاده‌ای که از سیاه‌بیشه می‌گذرد)

جاده ای که از گذرگاه‌های بالایی آندوین می‌گذرد و سپس به داخل سیاه‌بیشه می‌رود. این جاده از بخش‌های مرکزی جنگل می‌گذشت و سپس به جنوب کوه‌های سیاه‌بیشه می‌رسید و در سواحل رودخانه‌ی رانینگ پایان می‌یافت.

آبشار سیریون (فرود سیریون زیر آندرام)

آبشارهای بزرگ و غران رودخانه‌ی سیریون، جایی که آب‌هایش به زیر سطح زمین می‌ریزند، و نه مایل را در زیر تپه های آندرام طی می‌کنند تا دوباره از دل زمین بیرون آیند.