خانه - فرهنگ نامه - فهرست موضوعی - مکان های دیگر (برگه 20)

مکان های دیگر

جاده قدیمی جنگل (جاده ای قدیمی در امتداد شرق به غرب که از میان سبز بیشه بزرگ می گذشت)

جاده قدیمی، مسیر اصلی عبور از میان جنگلی بود که در اصل سبزبیشه بزرگ نام داشت، و مدتی نیز سیاه بیشه نامیده می شد. در محل تلاقی این جاده با آندوین بزرگ در زمانهای قدیم پلی سنگی وجود داشت، اما در سالهای آخر دوران سوم، پل از بین رفته و برای عبور از رود از یک گدار استفاده میشد. پس از گذشتن از این گدار به سمت شرق، پیش از ورود به اعماق تاریک جنگل فضایی باز وجود داشت. پس از آن جاده مستقیما به سمت شرق میرفت و پس از مسافتی بیش از ۲۰۰ مایل در زیر سایه درختان جنگل، در سمت دیگر مشرف بر سواحل رودخانه روانینگ از جنگل خارج میشد. از سازندگان این راه اخبار موثقی در دست نداریم. می دانیم که جاده پیش از سالهای پایانی دوران دوم وجود داشته است: اخباری در دست داریم مبنی بر تقویت پل سنگی برای عبور سپاه آخرین اتحاد. نام سینداری این جاده، من-ای-ناوگریم به معنی “راه دورفها”، ما را برای روشن کردن تاریخ این راه کمک میکند. راه سازی میان دورفها سنتی قدیمی بود که تا پیش از آغاز دوران اول نیز سابقه داشت. احتمالا آنها جاده جنگل را برای جابجایی کالا بین قبیله های غربی و شرقی خودشان ساخته اند. جالب است بدانید که پل سنگی آندوین که در انتهای غربی جاده واقع شده بود، دقیقا در میانه راه بین دو مقر باستانی دورفها یعنی گونداباد در شمال و تالارهای دورین در خزد-دوم در جنوب قرار داشت.

صخره شاخ آواز (شالوده و بنیاد قلعه ی شاخ آواز)

در قسمت شمالی گودی هلم صخره ای قرار داشت که قلعه شاخ آواز بر روی آن بنا شده بود. همچنین دیواری که به سد هلم معروف بود از همین صخره آغاز می شد.

هود ان نیرنائت (تپه اشکها)

گورپشته ای اندوهبار که در میان گرد وغبار نفس گیر آنفاگلیت قرار داشته و هود ان ندنگین (تپه کشتگان) نیز نامیده میشده است. این تپه را اورکهای مورگوت پس از پیروزی چشم گیر و قاطع او در نبرد اشکهای بیشمار (نیرنائت آرنوئدیاد) با استفاده از اجساد و سلاحهای انسانها و الفهای کشته شده در این جنگ برپا ساختند. چنین روایت کرده اند که در تمام آنفاگلیت تنها جایی که گیاه سبز بر آن میرویید این تپه بوده است. با وجود اندوهبار بودن، این تپه کاملا رها شده نبود. مورگوت برای طعنه و سرزنش کردن هورین که در دست او اسیر بود گاهی به این تپه می آمد. هور، برادر هورین در زیر این تپه بود و همسر او ریان نیز وقتی در جستجوی شوهرش به آن تپه رسید از اندوه جان خود را از دست داد.

هود ان ندنگین (تپه کشتگان)

گورپشته ای عظیم و سرسبز که به تنهایی در میان سرزمین سوخته و غمبار آنفاگلیت قرار داشت. این پشته توسط اورکهای مورگوت، پس از پیروزی اربابشان در نبرد اشکهای بیشمار بالا آورده شد و در زیر آن، اجساد انسانها و الفها با همه سلاحها و تجهیزاتشان قرار داشت. در زبان الفی آنرا هود ان ندنگین (تپه کشتگان) یا هود ان نیرنائت (تپه اشکها) می نامیدند. در میان اجساد متعدد زیر این تپه جسد هور، برادر هورین و جد الروند قرار داشت. پسر هور یعنی تور، پس از حرکت پدر به سوی جبهه جنگ به دنیا آمد، ولی مدت کوتاهی پس از تولدش، مادرش ریان او را به دست الفهای خاکستری سپرد تا او را پرورش دهند. او به دنبال شوهرش به سرزمین آنفاگلیت آمد و وقتی به تپه کشتگان رسید، به اختیار خویش جان از تنش بیرون شد.

هود ان الت (گورپشته فین دویلاس)

به معنای گورپشته بانوی الف، گورپشته متعلق به فین دویلاس اهل نارگوتروند که نزدیک گذرگاه تیگلین در مرزهای غربی جنگل برتیل بر پا شده بود.