ف

فیریل (ملکه‌ی آخرین شاه، آروندوی)

دختر شاه اوندوهر، پادشاه گوندور، که با آروندوی آخرین پادشاه آرتداین ازدواج کرد. به واسطه‌ی این ازدواج بود که آروندوی بعد از مرگ اوندوهر، تاج و تخت گوندور را ادعا کرد، اما دعوی او پذیرفته نشد.

فینووه (ارباب باستانی نولدور)

تاریخ: در کیووینه‌نن بیدار شد و قبل از شروع دوران اول کشته شد.

نژاد: الف‌ها

گروه: نولدور

معنی: ماهر

القاب: شاهنشاه نولدور

اولین شاهنشاه نولدور و پدر سه خاندان سلطنتی آن مردم. فینوه به همراه اولین الف‌ها در، آب‌های بیداری بیدار شد .

هنگامی که والار به الف‌ها پیشنهاد زندگی در آمان را دادند، او به همراه اینگوه و الوه به عنوان سفیر الف‌ها به والینور رفتند. هنگامی که بازگشت، مردم نولدور را در سفر غربی بزرگشان از زمین‌های سرزمین میانه و دریای بزرگ گذراند و به آمان برد.

نولدور حدود سه دوران (تقریباً ۹۰۰۰ سال) زیر فرمانروایی فینوه در والینور زیستند و از والار به خصوص آئوله‌ی آهنگر، بسیار آموختند. او دو بار ازدواج کرد و سه پسر داشت. از همسر اولش میریل یک پسر به نام فئانور که او را از همگان بیشتر دوست داشت و از همسر دومش ایندیس دو پسر به نامهای فین آرفین و فینگولفین. در این زمان او در تیریون زندگی می‌کرد تا پسر بزرگش به فورمنوس تبعید شد و فینوه به علت علاقه‌ی زیاد به فئانور با او رفت و پادشاهی را به فینگولفین سپرد.

بعد از خاموشی والینور، ملکور در جستجوی سیلماریل‌ها به فورمنوس حمله کرد. فینوه را در دروازه‌های آن کشت و جواهرات فئانور را به یغما برد. پس از مرگش پادشاهی نولدور به فئانور رسید.

فینرود فلاگوند (مؤسس نارگوتروند)

تاریخ: در سال‌های درختان در والینور به دنیا آمد و در سال ۴۶۸ دوران اول کشته شد.

نژاد: الف‌ها

گروه: نولدور

فرهنگ: الف‌های نارگوتروند

خاندان: خاندان فین آرفین

القاب: فلاگوند، دوست آدمیان، تراشدهنده غارها، فرمانروای نارگوتروند

معنی: فینرود از کلمه فینداراتو گرفته شده و معنی آن نسل قدرتمند فینوه است. فلاگوند کلمه‌ای دورفی است و به معنای تراش‌دهنده‌ی غارها می‌باشد.

نام‌های دیگر: نوم

بزرگ‌ترین پسر فین آرفین و همسرش اآرون. او برادر گالادریل، اورودرت، آنگرود و آاگنور بود. به همراه فئانور به سرزمین میانه رفت و در آن‌جا برج نگهبانی یا میناس تیریت را در گذرگاه سیریون بنا کرد. و پس از چندی شهر نارگوتروند را در نزدیکی رود ساخت. او به همراه برن به جستجوی سیلماریل‌ها رفت اما در تول-این-گائوروت، در گودال‌های سائورون گم شد.

فینگون (شاه والای نولدور پس از داگور براگولاخ)

تاریخ : در سالهای درختان در والینور به دنیا آمد و در پنجمین جنگ, نیرنائت آرنوئدیاد  در سال ۴۷۱  کشته شد. او از سال ۴۵۵ شاهنشاه نولدور بود.

نژاد: الف‌ها

گروه: نولدور

خاندان: خاندان فینگولفین

القاب: دلیر

معنی: چیزی نزدیک به قهرمان ماهر

بزرگ‌ترین پسر فینگولفین و آنایره. او برادر تورگان و آردهل بود. او از جمله طرفداران سرسخت رفتن به سرزمین میانه بود و همراه پسران فئانور در خویش‌کشی شرکت کرد. پس از رسیدن به سرزمین میانه همراه پدرش در هیتلیوم بود. پس از مرگ پدرش به شاهنشاهی نولدور رسید. به عنوان شاهنشاه او و دوست صمیمی‌اش مایدروس نقشه حمله‌ای ناگهانی به مورگوت را کشیدند که به جنگ اشک‌های بی‌شمار، نیرنائت آرنوئدیاد تبدیل شد و در این جنگ به وسیله‌ی گوتموگ فرمانروای بالروگ کشته شد. او دو فرزند به نام‌های گیل گالاد و ارینیون داشت.

فینگولفین (پسر دوم و وارث فینوه)

تاریخ: در سال‌های درختان در والینور به دنیا آمد و در سال ۴۵۵ دوران اول کشته شد. او از اولین سال دوران اول شاهنشاه نولدور بود.

نژاد: الف‌ها

گروه: نولدور

خاندان:  خاندان فینگولفین

معنی: نامعلوم

دومین پسر فینوه و اولین پسرش از همسر دومش ایندیس. برادر ناتنی فئانور و برادر تنی فینارفین. همسرش در سیلماریلیون نام نداشت اما در مردمان سرزمین میانه آنایره نامیده شد. فینگولفین سه فرزند داشت: فینگون و تورگان و دخترش آردهل. او به همراه فئانور به سرزمین میانه رفت و پس از مرگ فئانور شاهنشاهی نولدور باید به پسر ارشدش مایدروس می‌رسید. اما با انصراف او این مقام به فینگولفین رسید.

او بر سرزمین‌های شمال غربی بلریاند به همراه دو پسرش حکم راند و اما در مدت محاصره آنگ‌باند در پشت کوه‌های محصور هیتلیوم زندگی کرد.

هنگامی که مورگوت محاصره را در داگور براگولاخ شکست، فینگولفین به علت حمله‌ی ناگهانی نیروهای دشمن، نتوانست به دیگر شاهزاده‌های نولدور کمکی برساند. اما هنگامی که شکست و نابودی آن‌ها را شنید، با خشم و غضب به سوی دروازه‌های آنگ‌باند راند و مورگوت را به مبارزه‌ی تن به تن طلبید، پس از ۷ بار زخمی کردن والا، مورگوت او را کشت، اما بدنش پیش از دریده شدن به وسیله گرگ‌ها توسط توروندور شاه عقاب‌ها نجات پیدا کرد و عقاب آن را بر کوهستان‌های محاط گذاشت. پسرش تورگان در آن‌جا مقبره‌ای برای او ساخت.

توضیحات :

ریشه‌ی نام فینگولفین که در کتاب مردمان سرزمین میانه داده شده گویای این است که نام او به معنای نولوفینوه یا فینوه‌ی خردمند می‌باشد. گویا تالکین ابتدا نام و سال‌ها بعد معنی آن را ساخته است.