ج

جنگ اتحاد آخر (نبردی سرنوشت‌ساز در پایان دوره‌ی دوم)

نبرد پایان دوره‌ی دوم که در جریان آن، اتحاد آخر الف‌ها و آدمیان بر دژ سائورون، باراد-دور در موردور، تاختند. آن روزها، الف‌ها و آدمیان هر دو، نیرویی عظیم داشتند و فاتح بودند ولی سائورون دوباره در سال‌های طولانی دوره‌ی سوم برخاست.

نکته:

۱-سال ۳۴۲۹ دوره‌ی دوم، تاریخ حمله‌ی ناگهانی سائورون بر میناس ایتیل است، همان واقعه‌ای که جنگ را آغاز کرد. در واقع، آخرین اتحاد تا سال بعد، سال ۳۴۳۰ دوره‌ی دوم شکل نگرفت.

جنگ گوهرها (جنگ بزرگ دوره‌ی اول)

پیش از افراشتن ماه و خورشید، ملکورِ مورگوت درختان والینور را از میان برد، گوهرهای فئانور، سیلماریل‌ها را از سردابه‌های سازنده‌ی آن‌ها در والینور دزدید و به سرزمین میانه گریخت. فئانور، مردم خویش، نولدور را به بیرون از والینور هدایت کرد تا از دزد بزرگ انتقام بگیرند.

آن‌ها به رغم سختی‌ و خیانت، دست آخر، به سرزمین‌های ساحلی شمال بله‌ریاند رسیدند و در آن سرزمین پراکنده شدند. خود فیانور، اندکی پس از رسیدن توسط بالروگ‌ها کشته شد ولی برادر ناتنی‌اش، فین‌گولفین پادشاهی نولدور را علم کرد و ایشان را در نبرد علیه ملکور هدایت کرد. جنگی که تا پایان دوره‌ی نخست به طول انجامید.

بیشتر آن زمان، نولدور، ملکور را در دژ خود، آنگباند در حصر داشت و چنین بود که تا مدت زمانی طولانی، بله‌ریاند و سرزمین‌های اطراف آن در صلح نسبی باقی ماند. دست آخر، مورگوت، بی اخطار، رودخانه‌های آتش را از مخفیگاه زیرزمینی‌اش بیرون ریخت و ارتش‌هایی عظیم از شمال سرازیر شدند تا محاصره‌ی آنگباند را بشکنند. نبرد مذکور را داگور براگولاخ می‌گفتند که به معنی نبرد آتش ناگهانی بود و از آن زمان به بعد، سرزمین‌های نولدور مرتب در حال جنگ بودند.

شاهزادگان نولدور که با نیرویی عظیم مواجه شده بودند عهدی بستند: اتحاد مائدروس. نیروهای خود را بسیح کردند تا با هم، برای آخرین بار، مورگوت را شکست دهند. در نتیجه بزرگ‌ترین نبرد سرزمین میانه شکل گرفت و الف‌ها و متحدان آن‌ها تا مرز پیروزی پیش رفتند. ولی در پایان به ایشان خیانت شد و مورگوت شکست را به پیروزی نهایی تبدیل کرد که به نظر می‌رسید قطعی باشد. بی‌جهت نبود که آن نبرد را، نیرنائت آرنوئدیاد، نبرد اشک‌های بی‌شمار می‌خواندند.

به نظر می‌رسید همه چیز از دست رفته باشد ولی با قدرت جواهر فئانور، مسافری به نام ائارندیل توانست راهش به دریای کبیر، به جانب سرزمین والینور باز کند. نزد خود والار، وضعیت الف‌ها و آدمیان را گفت و التماس کرد و رحم ایشان را برانگیخت. دور از انتظار، ارتشی عظیم ناگاه از غرب آمد و پیروزی قطعی مورگوت را به شکستی تمام عیار تبدیل کرد. خود مورگوت تا آخر الزمان، از دنیا بیرون رانده شد.

خود گوهرها که سرمنشأ نبرد بودند دوباره به دست آمدند. یکی را ائارندیل در حال پرواز بر والینور، در غرب به همراه داشت و دو گوهر دیگر را مائدروس و ماگلور، پسران جان به دربرده‌ی فئانور گرفتند. هر دوی ایشان، در جریان جنگ، اعمال اهریمنی مرتکب شده بودند پس دیگر نمی توانستند سیلماریل‌های مقدس را لمس کنند. پس ششصد سال مبارزه برای به دست آوردن جواهرات، برادران، از روی نومیدی گوهرها دور انداختند. یکی در ژرفای زمین و یکی در دریا.

جنگ الف‌ها و سائورون (پایان اره‌گیون)

در دوران دوم، سائورون در نظر داشت با نیروی حلقه‌ی یگانه الف‌ها را تحت قدرت خود بگیرد. تحت پوشش آناتار، به الف‌های اره‌گیون آموخت چگونه حلقه‌های قدرت را بسازند و سپس در خفا حلقه‌ی حاکم خود را ساخت تا تمام دارندگان حلقه‌ها به بردگی بکشد. ولی نمی‌دانست که الف‌ها سه حلقه‌ی خود را ساخته‌اند پس وقتی سائورون شروع به استفاده از حلقه خود کرد، الف‌ها مقاصد وی را دریافتند و قرن‌ها نقشه کشیدن سائورون به هیچ انجامید.

سائورون کوشید آن‌چه را که نمی‌توانست به ظرافت کنترل کند به عنف از میان ببرد پس جنگ الف‌ها و سائورون آغاز شد. ابتدای کار، پیروزی‌های سائورون به سرعت به دست می‌آمد: ارتشی از عظیم از موردور به راه افتاده و طی شش سال بعد، اریادور زیر تاخت و تاز بود. اره‌گیون ویران شد و سائورون بر باقیمانده‌ی حلقه‌های قدرت ادعای مالکیت کرد. (جز سه حلقه‌ای که از آغاز نبرد به جایی دور از اره‌گیون فرستاده شده بودند.)

همان طور که پیروزی سائورون حتمی به نظر می‌آمد، ناوگان عظیمی در شمال پدیدار شد که نیروهای نومه‌نور را در خود داشت. نیروهایی که شاه تار-میناستیر فرستاده بود. نومه‌نوری‌ها، ارتش سائورون را تار و مار کردند و به جبر، از سرزمین‌های غربی بیرون راندند. اریادور نجات یافت ولی پادشاهی کله‌بریم‌بور از میان رفته و بسیاری از حلقه‌های قدرت به دست سائورن افتاده بود.

جنگ دورف‌ها و ارک‌ها (منازعه‌ی زیرزمینی بزرگی که به طبع مرگ ترور درگرفت)

جنگ بزرگ اواخر دوره‌ی سوم میان دورف‌ها و ارک‌ها که به واسطه‌ی قتل شاه ترور به دست رییس ارک‌ها، آزوگ تسریع یافت و نه سال به طول انجامید. در نهایت، در نبرد ناندوهیریون، ارک‌ها شکست خوردند.

جاده‌ی جنگلی (جاده‌ای که از سیاه‌بیشه می‌گذرد)

جاده ای که از گذرگاه‌های بالایی آندوین می‌گذرد و سپس به داخل سیاه‌بیشه می‌رود. این جاده از بخش‌های مرکزی جنگل می‌گذشت و سپس به جنوب کوه‌های سیاه‌بیشه می‌رسید و در سواحل رودخانه‌ی رانینگ پایان می‌یافت.