خانه - فرهنگ نامه (برگه 42)

فرهنگ نامه

آمون سول (تپه ای که انسان ها آن را ودرتاپ می خوانند)

زمان : برج در این منطقه بسال ۳۳۲۰ دوران دوم ساخته، و در سال ۱۴۰۹ دوران سوم سوزانده و نابود شد.

مکان: در شرق بری، منتهی الیه جنوبی تپه های ودر

نام های دیگر: ودرتاپ

نام الفی تپه ای که در میان انسان ها ودر تاپ خوانده می شود و در سرحد جنوبی تپه های ودر سر بر آورده است.

آمون سول در نزدیکی مرکز پادشاهی باستانی آرنور قرار داشت و الندیل برجی بلند روی قلّه اش برای نگهداری پلان تیر سرزمینش ساخته بود. در سالهای بعد آرنور به سه فرمانروایی کوچک تر تجزیه گشت و برج آمون سول نقطه ای قرار داده شد که این سه بهم می رسیدند. بالاخره این برج توسط نیرو های انگمار نابود شد اما پلان تیر را از آنجا خارج و به فورنوست برده شد.

در پایان دوران سوم برج آمون سول برای قرن ها ویرانه بود ولی همچنان بلند ترین نقطه تا مایل ها آن سو تر در آن نواحی باقی ماند. اینجا بود که گندالف با سواران سیاه مبارزه کرد و بعد ها نیز فرودو در گودی زیر تپه مجروح شد.

آناخ (گذرگاهی به بیرون از تائور-نو-فوئین)

کوره راهی دراز و باریک که از دورتونیون به سمت جنوب غرب، میان کوه های صعب العبور کریسایگریم و ارد گورگوروت، کشیده شده بود. در انتهای جاده که به سرزمین دیمبار منتهی می شد چشمه های رود میندب قرار داشتند.
در سال های پایان دوران اول، دورتونیون و به همراه آن آناخ به تسخیر مورگوت درآمد. اورک های مورگوت از این گذرگاه، برای فرو آمدن از سرزمین های مرتفع  (که حالا تائور-نو-فوئین نامیده می شد) و ملوث ساختن زمین های آن سویش استفاده می کردند. در نهایت آنان نه تنها دیمبار، بلکه سرزمین های شرقی منتهی به مرزهای دوریات را نیز تحت کنترل خود در آوردند.

آنار (خورشید)

در روزگار درختان، والینور برای هزاران سال با نور دو درخت روشن بود، تلپریون سیمین ولائوره لین زرّین. وقتی آنان به دست ملکور و اونگلیانت نابود شدند والینور در تاریکی فرو رفت. اما با قدرت نیه نا و یاوانا، آخرین شعله های لائوره لین قبل از مرگش جمع آوری شد و آری ینِ مایا در آسمان کشتی آن را هدایت می نمود. وانیار آن را، آنار زرّین شعله نام دادند، شعله خورشید.

والینور در مغرب جهان بود پس اولین خورشید از غرب طلوع کرد نه شرق. در اصل آری ین باید پیوسته آنار را از غرب به شرق و برعکس هدایت می کرد، طوری که همیشه در آسمان باقی بود. اما والار تدبیری نو اندیشیدند که آنار به هنگام مغرب در دریاهای دوردست غربی فرود آید و دوباره در هر صبح از شرق طلوع کند.

آنادونه (یکی از نام های بسیار نومه نور)

جزیره نومه نور، سربرآورده در میان آب های وسیع غربی، به عنوان پاداشی به اداین، که در جنگ های بلریاند درمقابل مورگوت ایستادند و به الدار یاری رساندند هدیه داده شد. واژه نومه نور نامی الفی به معنی (سرزمین غریی) است ( غالبا در زبان عامیانه وسترنس ترجمه میشود). در آدونائیک، این نام آنادونه ترجمه شد که دوباره به معنی سرزمین غربی است.

نام آنادونه مشتق از واژه adûn، به معنی غرب -کلمه ای برگرفته از زبان الفی- است؛ (همان واژه همینطور در زبان خودشان، آدونائیک، به معنی زبان غربی، ظاهر شده است). علاوه بر آنادونه آنها غالبا سرزمینشان را یوزایان، سرزمین هبه گشته، مینامیدند.

آمون تریت (تپه نگهبانی)

تپه ای صخره ای که دژ میناس تریت روی آن واقع شده است. شهر در کناره های پرشیب تپه توسط سنگ تراشان ماهری از دونه داین با باریک تر شدن پایه های سنگی در هر قسمت به هفت طبقه ساخته شده است.

نام آمون تریت احتمالا بعد ها به شهر داده شد (از میناس تریت، نامی که در سال ۲۰۰۲ دوران سوم به شهر داده شد). قبل از آن شهر و به تبع آن تپه نیز احتمالا با نام میناس آنور شناخته می شد، اما مدرکی موثق برای این ادعا در دست نیست.