خانه - فرهنگ نامه - فهرست موضوعی - مکان های دیگر (برگه 9)

مکان های دیگر

جاده شمال در ایتیلین (جاده‌ای به سوی مورانون)

جاده‌ای که از چهار راه اوسیگیلات و در دامنه‌ی کوهپایه‌های افل دوات، همچنین در طول ایتیلن شمالی به سمت شمال می‌رفت. در انتهای شمالی، به سمت راست می‌پیچید و چهل مایل به سمت شمال شرق می‌رفت تا آنکه به دروازه‌ی سیاه موردور می‌رسید.

سال ۱۹۴۴ دوران سوم، جاده شمالی، صحنه‌ی نبرد بین گوندور و ارابه‌سواران بود. شاه اوندوهر در این جنگ کشته شده بود اما فرمانده‌ی سپاهش، مینوتار، در عقبه‌ی جاده، جایی که راه به سمت شمال شرق می‌رفت جنگید. مینوتار کشته شد و نیروهای تحت امرش مغلوب شدند، اما زمان کافی را برای بازیابی و اتحاد دوباره‌ی باقی مانده‌ی نیروهای گوندور به دست آمد. اندکی بعد از آن، در نبرد اردوگاه، ائارنیل توانست ارابه‌سواران را غافلگیر کرده و به کلی نابود کند.

دروازه‌ی شمالی (دروازه‌ی شمالی باک‌لند)

دروازهی ساخته شده توسط باک‌لندی‌ها برای حفاظت از سرزمین‌هایشان. دروازه در رأس بالایی باک‌لند واقع شده، جایی که پرچین گیاهی بلند با جاده‌ی شرق تلاقی می‌کند، یعنی دقیقاً شرق پل برندی واین.

نکته:

  1. باک‌لند در سال ۲۳۴۰ دوران سوم شکل گرفت و از آن موقع دروازه بخشی از حصار گیاهی بوده است که توسط باک‌لندی‌ها ساخته شده است، اما نمی‌تواند پیش از آن تاریخ باشد. به نظر می‌رسد که پرچین گیاهی بلافاصله بعد از مهاجرنشینی باک‌لند پدید نیامده (دست کم این مورد در معنی کلمه‌ی باک‌لندی‌ها نمایان است که سرزمین آنان اساساً از سمت شرق بدون محافظ بوده است). تنها تاریخ مشخص که ما می‌توانیم برای پرچین و در نتیجه دروازه شمالی داشته باشیم، این است که «چند نسل بعد کاشته شده…» (نقل قول از کتاب یاران حلقه- فصل پنجم- آشکار شدن تبانی)
  2. آخرین اشاره‌ی واضح به دروازه‌ی شمالی در شب اول اکتبر سال ۳۰۱۸ دوران سوم بوده، زمانی که سواران سیاه، باک‌لند را ترک کردند. تعدادی از ساختمان‌های شایر در طی آشوب پیش آمده از بین رفتند اما به نظر می‌رسد که دروازه دوام آورده است.

نویرینان (دره‌ی قبور)

دره‌ای پایین منل‌تارما که مقبره‌های شاهان نومه‌نوری در آن قرار داشت.

تاریکی زیرین (تاریکی فراسوی جهان)

«دریانوردان دونه‌داین در آن روزگار… از تاریکی شمال به سمت گرمای جنوب و ورای آن، به تاریکی زیرین می‌رفتند.»

آکالابت- سیلماریلیون

تاریکی‌ که دریانوردان نومه‌نور در منتهی‌الیهه جنوبی جهان می‌دیدند. منظور از آن هیچ‌گاه به طور کامل شرح داده نشد اما به نظر می‌رسد که به پوچی فراسوی مدارات جهان اشاره دارد. نقشه‌هایی که از آردا موجود است روشن می‌سازد که بحر محیط در شمال و جنوب بسیار باریک می‌شود، بنابراین کشتی‌هایی که در محدوده‌ی جنوب دریانوردی می‌کردند می‌توانستند دیوارهای جهان و ظاهراً قسمتی از تاریکی لایه‌های زیرین را مشاهده کنند.

باریکه یخی (نامی که بیلبو بر هلکاراکسه نهاد)

نامی برای یخ‌آسیاب نابود شده بین آمان و سرزمین میانه در دوران‌های پیشین جهان. الف‌ها این ناحیه را هلکاراکسه می‌نامند. نام باریکه یخ تنها توسط بیلبو بگینز و در شعر Eärendil was a mariner (ائارندیل دریانورد بود) استفاده شده است.