اشیاء

آنگریست (شکافنده ی آهن، دشنه ای که تلخار ساخته بود)

زمان: در سال ۴۶۶ دوران اول نابود شد[۱]

خاستگاه: ساخته شده توسط تلخار نوگرودی

نژاد: ساخته شده توسط یک دورف (تلخار)، حمل شده توسط یک الف (کوروفین) و استفاده شده توسط یک انسان (برن) برای بازپس گرفتن سیلماریل از و جدا کردن آن از تاج آهنین مورگوت.

معنی: شکافنده ی آهن

دشنه ای فوق العاده، ساخته شده توسط آهنگری بزرگ به نام تلخار نوگرودی که قادر بود آهن را به راحتی برش چوب، ببُرد. آن دشنه توسط کوروفین پسر فئانور حمل می شد که آن را بدون نیام همراه خود می برد. کوروفین برای مدتی به همراه برادرش در نورگوتروند دارای قدرت بود، اما بعد از اینکه لوتین، سائرون را شکست داد و زندانی هایش را از تول-این-گائوروت آزاد ساخت، بسیاری از آنها به نورگوتروند بازگشتند و مردمان آنجا را بر علیه آن دو برادر شوراندند. ترک اجباری، آنها را بر آن داشت تا به سرزمین های شمالی برادرشان مایدروس، حرکت کنند، اما در آن سفر با برن و لوتین برخورد کردند و به آنها حمله کردند، اما آن دو شکست خوردند و برن دشنه ی آنگریست را از کوروفین ستاند.

احتمالا سرنوشت اینگونه بوده که برن دشنه ی شکافنده ی آهن را از آن خود کند. وقتی او به تخت گاه مورگوت رسیده بود، زمانی که ارباب تاریکی در خوابی سحرآمیز که توسط لوتین به او القا شده بود، قرار داشت؛ برن از آنگریست استفاده کرد تا یکی از سیلماریل ها را از چنگک آهنین نگهدارنده ی سیلماریل های تاج مورگوت، آزاد کند. با داشتن آن جواهر، او انتخاب کرد که فراتر از هدفش رود و همه ی آن سه سیلماریل را رها سازد، اما همانگونه که سعی کرد دومین سیلماریل را از زندانش رها سازد، دشنه شکست و تکه ای از تیغ آن پرید و به صورت در حال چرت مورگوت برخورد کرد. به دلیل شکسته شدن آنگریست، برن و لوتین مجبور شدند که فقط با یکی از سیلماریل ها فرار کنند، در حالیکه دوتای باقیمانده هنوز در تحت قدرت ارباب تاریکی باقی ماندند.

یادداشت:

  1. ما هیچ اشاره مستقیمی به عمر آنگریست زمانی که در دستان برن شکسته شد نداریم، اما با این حال هنوز مطالبی خیلی جزئی وجود دارند که می توان روی آنها کار کرد. این شمشیر توسط تلخار، آهنگر مشهور، ساخته شده است و ما می دانیم که تلخار برای آزاگال کار می کرده است که در نیرنایت در سال ۴۷۲ دوران اول مُرد. با توجه به اینکه تلخار و آزاگال معاصر بودند و همچنین با در نظر گرفتن یک عمر معمولی برای دورف ها که حدود ۲۵۰ سال است، بعید به نظر می رسد که آنگریست قبل از سال ۲۵۰ دوران اول ساخته شده باشد.

آندوریل (شعله غرب)

شعله غرب، شمشیر آراگون اله سار که توسط الفهای ریوندل از قطعات شکسته شده شمشیر کهن الندیل، نارسیل، دوباره ساخته شد.

یادداشت:

روز دقیق ساخته شدن آندوریل ثبت نشده است اما تمامی نشانه ها حاکی از آن است که درهفته قبل از خارج شدن یاران در ۲۵ دسامبر ۳۰۱۸ دوران سوم ساخته شده است. نارسیل خیلی قدیمی تر است و مطمئنا در طول دوران اول ساخته شده برای اطلاعات بیشتر به مدخل نارسیل مراجعه شود.

آنگاینور (زنجیری که ملکور با آن اسیر شد)

بعد از بیداری الفها در کوئی وینن والار به جنگ ملکور رفته بودند .درجنگ قدرتها استحکامات نظامی ملکور در اوتومنو نابود شد و ملکور دستگیر و با زنجیری که آئوله ساخته بود به بند کشیده شد .این زنجیر به آنگاینور معروف بود و ملکور پس از به زنجیر کشیده شدن به والینور برده شد و به مدت سه دوران در تالارهای ماندوس زندانی شد.

بعد از گذشت سه سال ملکور آزاد گشت اما خیلی زود به شرارتهایش بازگشت. دو درخت را نابود کرد و سیلماریل ها را دزدید. او برای خودش قلعه نظامی در آنگباند بنا کرد و یک دوران بر سرزمین میانه حکومت کرد. با حمله والار به ملکور در جنگ خشم، دوران ارباب تاریکی تمام شد و آنگاینور بار دیگر برای اسیر کردن ملکور به کار گرفته شد.

سیلیماریلیون چیزی فراتر از وجود آنگاینور به ما نمیگوید اما ایده زنجیر بزرگی که برای به بند کشیدن ملکور استفاده شد به کارهای اولیه تالکین بر میگردد. در «کتاب داستان های گم شده – قسمت اول» گفته می شود که آنگاینور از آلیاژ بی همتا و غیر قابل شکستن به نام  tilkalکه توسط آئوله تهیه شده بود ساخته شده است. بسته به نوری که به آن تابیده میشد این فلز به رنگ سبز یا قرمز میدرخشید. آنگاینور در نسخه های اولیه داستان به معنی «ستمگر» است.

سنگ آنور (پلانتیر موجود در میناس آنور)

پلان تیر گوندوری ها که در میناس تیریت نگهداری می شد. نام خود را از عنوان قدیمیِ آن شهر، میناس آنور، گرفته است. این همان سنگ بینایی است که توسط دنه تور در زمان نبرد حلقه استفاده می شد.

آرانروت (شمشیر تینگول پادشاه دوریات)

شمشیر تینگول پادشاه دوریات و ارباب سیندار. از منشا و تاریخش اطلاعات زیادی در دست نیست، به جز اینکه کلمه آرانروت به معنای خشم پادشاه می باشد. بعد از سقوط تینگول، از یغمای منه گروث نجات داده شد و به همراه نجات یافتگان در دستان دختر نوه ی دختری تینگول، الوینگ، به جنوب برده شد. الوینگ شمشیر را به پسرش الروس داد، کسی که بعدها اولین پادشاه نومه نور شد و پس از آن زمان از آرانروت به عنوان شمشیر پادشاه نومه نور نام برده می شد. سرنوشت نهایی این شمشیر نامشخص است. ممکن از در سقوط نومه نور از بین رفته باشد و یا ممکن است توسط آرفارازون به آمان برده شده باشد، که در این مورد هنوز درون غارهای فراموش شده نهفته است.