ز

زاویه (سرزمین مابین رودخانه های کله برانت و آندوین)

ناحیه ی اصلیِ لورین، مابین بازوان رودخانه های سیلور لود و رودخانه ی بزرگ ( یا به زبان الفی ، کله برانت و آندوین) قرار گرفته است. زاویه، توسط ساکنانش به اگلادیل شناخته می شد که نباید با منطقه ای باریک میان رودخانه های هور ول و لود واتر،، که آن هم به زاویه شهرت دارد، و بسیار دور به سمت غرب واقع شده است، اشتباه شود.

نقشه هایی که ضمیمه ی کتاب ارباب حلقه ها هستند ، نشان می دهند که لورین منطقه ای مستطیل مانند است، یکی از ضلع های آن رودخانه ی کله برانت است که کم وبیش به رودخانه ی آندوین عمود می باشد، و شاید عجیب به نظر برسد که کلمه ی زوایه به منطقه ی بین این دو رود اطلاق شود. اما منابع متنوعی در متون موجود می باشند که تیزی این زاویه که بر اثر تلاقی دو رودخانه بوجود آمده است را نشان می دهند، که با این اوصاف به نظر می رسد که سرزمین لورین قبلا سرزمینی باریک تر و کشیده تر بوده است.

زاویه (سرزمین قدیمی استورها)

زمان: انتخاب شده برای سکونت توسط استورها بین سالهای ۱۱۵۰ تا ۱۳۵۶ دوران سوم (تقریبا ۲۰۶ سال).

مکان: در اریادور، در تلاقی رودخانه های هورول و لود واتر

نژاد: هابیت ها

بخش: استورها

فرهنگ: استورهای زاویه

معنی: نام زاویه به زاویه ای که توسط تلاقی رودخانه های هورول و لود واتر شکل گرفته است، اشاره دارد.

یادداشت: این «زاویه» نباید با زاویه ی لورین که آن نیز در نقطه ی تلاقی دو رود شکل گرفته؛ اشتباه شود.

استورها شاخه ای از نژاد هابیت ها بودند که در اواسط دوران سوم، پس از عبور از کوهستان مه آلود و رفتن به غرب، اریادور را برای سکونت انتخاب کردند. گفته شده است آنها در سال ۱۱۵۰ دوران سوم از گذرگاه ردهورن بیرون آمده و از آنجا در سرزمین های پهناور پراکنده شدند، و در کرانه ی رودخانه های موردعلاقه شان در جنوب تارباد و مرزهای دونلند سکنی گزیدند.گرچه مسکن اصلی آنان در گوشه ی شمالی تر زمین- زاویه- بین رودهای هورول و لود واترواقع بود، که در آن زمان به قلمرو رودائور تعلق داشت.

استورها فقط برای حدود دویست سال در زاویه باقی ماندند و سپس از آنجا نقل مکان کردند، اما در این زمان خویشانشان از هم جدا شده بودند. بعضی به غرب و شمال سفر کردند و نوادگان آنها نهایتا همان هابیت های بری و شایر شدند . بقیه به اطراف کوهستان مه آلود بازگشتند و برای اقامت به دره های آندوین بازگشتند. البته بعضی از اینها در سواحل رود گلادن سکنی گزیدند که اجداد مردمان گولوم شدند.

زاویه ی اریادور نباید با زاویه ی لورین اشتباه شود که بین رودهای سیلورلود و آندوین قرار دارد. آن زاویه حدودا دویست و پنجاه مایل به سمت غرب کوهستان فاصله دارد و یکی از ایالات الف های لورین، مردم گالادریم، می باشد.

زبان باستان (زبان الف های برین)

طی مهاجرت بزرگ، الدار از یکدیگر جدا شدند. نولدور و وانیار از میان دریای بزرگ به غرب کوچیدند و بعد ها تله ری نیز به آنان پیوستند در حالی که بسیاری از مردم الدار در سرزمین میان باقی ماندند.

در آمان، به خصوص در میان نولدور و وانیار، زبان الفی باستان با عنوان کوئنیا محفوظ ماند. اما در تحولات مدام سرزمین میانه زبان الف ها تکامل یافته و به اشکال مختلف درآمد؛ که مهمترین اینان زبان الف های خاکستری بلریاند، سینداری بود.

وقتی نولدور به سرزمین میانه بازگشتند، دریافتند مردمی که سال ها قبل در آنجا باقی مانده بودند به زبان دیگری سخن می گویند: زبانی به هر حال قابل فهم برایشان، اما به وضوح متفاوت از زبان کوئنیای باستانی. با حکم شاه تینگول زبان الفی برین در سرزمین میانه از استفاده عام درماند به همین علت زبان معمول الف های شرق دریا سینداری بود با این حال دانش زبان باستان محفوظ ماند و هنوز توسط الف های برین و دانشمندان حتی در اواخر دوران سوم استفاده می شد.

زبان باستان (زبان الف های برین)

نامی برای زبان الفی باستان، کوئنیا که وانیار و نولدور در غرب بدان سخن می گفتند. این زبان به واسطه نولدور به سرزمین میانه آورده شد؛ اما شاه تینگول، که مردمش به زبان سینداری صحبت می کردند، استفاده از آن را در قلمرو تحت فرمان خود منع کرد. به همین علت کمتر به عنوان زبان محاوره ای بین مردم سرزمین میانه استفاده می شد؛ اما تاریخ نویسان و دانشمندان ترجیحا از این زبان بهره می بردند.

زبان مشترک (زبان مشترک سرزمین های غربی)

زبان مشترکی که در بخش های غربی و شمالی سرزمین میانه صحبت می شد. این زبان از زبان نومه نوری(آدونائیک) نشات گرفت اما تغییرات و اضافات بسیاری از زبان های دیگر وارد آن شد تا جایی که به صورت همه گیر استفاده می شد.