خانه - فرهنگ نامه (برگه 4)

فرهنگ نامه

آئوله (سازنده سرزمین میانه)

یکی از آراتار، هشت بزرگ والار، بود. آئوله والایی بود که به مواد آردا توجه ویژه داشت: سنگ و آهن. همانطور که نام او نشان می دهد، او سازنده و مخترع در میان والار بود. او آنگاینور، زنجیری که ملکور با آن بسته شد، و کشتی های ماه و خورشید را ساخت.

 پیش از آنکه الف ها و انسان ها پدیدار شوند آئوله تصمیم گرفت که خودش نژاد دورف ها را بسازد. ایلوواتار به آنها جان بخشید اما اجازه نداد آنها پیش از الف ها بیدار شوند. آئوله آنها را در سرزمین در خواب قرار داد تا اینکه الف ها بیدار شوند.

 هنگامی که الف ها به والینور آمدند، نولدور مجذوب مهارت آئوله و از شاگردان او شدند. فئانور بزرگترین شاگرد او بود، و از او هنر ساخت سیلماریل ها را آموخت.

آتراد آنگرین (گدارهای آیزن)

نام الفی برای گدار های رودخانه ایزن که در چند مایلی جنوب آیزنگارد قرار داشت. این نقطه جایی بود که در آن جاده بزرگ از گوندور به آرنور از رودخانه عبور میکرد، و اینجا بود که روهیریم و ارتش سارومان دو نبرد سهمگین در جریان جنگ حلقه داشتند.

آتراد آنگرن صورت مفرد بوده و شکل جمع آن به صورت اتراید آنگرن است.

آتلاس (نام الفی علف شاهی)

گیاهی که با نام های علف شاهی و آسئا آرانیون نیز شناخته می شود. برگ های این گیاه خواص شفا بخشی دارد اما در اواخر دوران سوم دانش استفاده از آن از بین رفته بود.

آتارینیا (پدر من)

واژه الفی به معنی «پدر من». این کلمه دوبار در کار تالکین به کار رفته شده است، یکبار توسط الندور به پدرش ایسیلدور، و هم چنین خیلی قبلتر توسط آلداریون به پدرش منلدور در نومه نور. در هر دو مورد طرف مقابل او را اونیا (پسر من) خطاب کرده است. این پسوند برای ایجاد القاب صمیمانه نیز استفاده میشود. برای مثال منلدور پسرش را آناردیلیا(آناردیل من) خطاب میکند. (آناردیل نام اصلی آلداریون است).

آتانی (مردم اداین)

نامی الفی برای انسانها، مخصوصا مردم سه خاندان اداین.