خانه - فرهنگ نامه - فهرست موضوعی - مناطق و سرزمین ها (برگه 12)

مناطق و سرزمین ها

غرب دنیا (قلمروی قدسی)

سرزمین‌های آن سوی دریای کبیر. آمان، قلمروی قدسی والار در غربی‌ترین مکان واقع شده بود و شهرها و سرزمین‌های الف‌ها نیز هم‌چنین. پس از سقوط نومه‌نور، غرب دنیا (جز برای چند نفر معدود استثنا) برای فانیان گذرناپذیر شد و تنها الف‌هایی که بر مسیر مستقیم بادبان می‌کشیدند بدان دسترسی داشتند.

مرز غربی (بخش غربی روهان)

بخش نظامی روهان در غرب رودهای انت‌واش و اسنوبورن (جز سرزمین‌های اطراف پایتخت، ادوراس) قرار داشت و تحت قیمومیت ارتشبد مستقر در گودی هلم بود. مرز غربی در مجاورت دشمنان روهان در دون‌لند، از حیث تاریخی صحنه‌ی نزاع بسیاری بود. بدترین مشکلات منطقه‌ی مذکور در زمستان طولانی بود. وقتی که دون‌لندی‌ها روهیریم را مجبور به ترک ادوراس و گریختن به مرز غربی و پناه گرفتن در گودی هلم کردند.

آیزن‌گارد نیز در مرز این منطقه بود بنابراین مرز غربی در جریان جنگ حلقه اهمیت به سزایی داشت. پسر شاه، تئودرد، مقام ارتشبد دوم چابک‌سواران را داشت و در جنگ با سارومان بر این منطقه فرمان می‌راند. او در گدارهای آیزن به نبرد دشمن رفت و زندگی‌اش را بر سر آن گذاشت. فرماندهی مرز غربی را به ارکن‌براند سپردند که جنگید و در نبرد دوم در گدارها شکست خورد. ولی توانست آن قدر نیروهایش را جمع کند در دفاع نومیدانه گودی هلم یاری برساند.

نوار غربی روهان (حوزه‌ی غربی سرزمین روهیریم‌)

نوار باریکی نزدیک رودهای آیزن و آدورن که تا حدود ۱۵۰ مایل به غرب، دور از کوهستان سفید، در باختر گودی هلم ادامه می‌یافت. این بخش از زمین، در اصل، هدیه‌ی سیریون به ائورل بود همیشه بخش حقیقی قلمروی روهیریم‌ به شمار می‌رفت. با این حال، طی سال‌ها، در تصرف دون‌لندی‌ها افتاد و طی زمستان طولانی، ارباب نوار غربی، ولف، پسر فره‌کا، حمله‌ به روهان را رهبری کرد. پس از دفع حملات، حضور دون‌لندی‌ها به نحوی در نوار دیده می‌شد و تا زمان شاه فولک‌واین، یعنی نزدیک به صد سال بعد، هرگز به طور کامل مورد ادعای روهیریم‌ قرار نگرفت.

سرحد غربی شایر (سرزمین‌های آن سوی بلندی‌های فار)

مرز غربی شایر از زمان بنا نهادن با ردیفی از تپه‌هایی مشخص شده بود که به آن‌ها بلندی‌های فار می‌گفتند. در شرق، مرز را بنا به سنت، رودخانه‌ی برندی‌واین گرفته بودند گرچه گورهنداد الدباک (Gorhendad Oldbuck) در نهایت «سرحد» شرقی را که سرزمین مرزی بود ورای رود باک‌لند بنا نهاد.

در سال ۳۱ دوره‌ی چهارم ۱ (یا ۱۴۵۲ به تقویم شایر)، چند سال پس از جنگ حلقه، شاه اله‌سار، در غرب «مارش» جدیدی به شایر اعطا کرد که شامل سرزمین‌های ورای بلندی‌های فار تا تپه‌های برج می‌شد. این سرزمین تازه را صرفاً «سرحد غربی» می‌خواندند که هابیت‌های شایر به سرعت آن را مسکونی کردند. تاین پره‌گرین، سرپرستی برای نظارت بر سرحد غربی گماشت. مقامی که کم و بیش معادل ارباب باک‌لند در شرق بود. فاسترد، اهل گرین‌هولم، که شوی دختر سام گمجی، الانور بود در شمار اولین۲ نفرات این سرپرستان به شمار می‌رود.

فاسترد و الانور در آندرتاورز، (Undertowers)، در تپه‌های برج ساکن شدند و خانواده‌ی فربرن را بنیان نهادند. از آغاز، این خانواده به شکل موروثی، سرپرستانِ سرحد غربی بودند و به یکی از تأثیرگذارترین خانواده‌ی شایر تبدیل شدند. این خانواده از حیث تاریخی نیز حائز اهمیت به سزایی بود زیرا در آندرتاورز، کتاب سرخ را حفظ کردند. کتابی که متن تاریخی اصلی داستان‌هایی بود که بعدها به هابیت و ارباب حلقه‌ها ۳ تبدیل شد.

نکته:

۱-در ویرایش‌های نخستینِ مقدمه‌ی ارباب حلقه‌ها، تاریخ ۱۴۶۲ به تقویم شایر (یا ۴۱ دوره‌ی چهارم) ذکر شده. همان سالی است که فاستردِ گرین‌هولم به عنوان سرپرست انتخاب شد ولی سرزمین مذکور در اصل ده سال پیشتر مسکونی شده بود. در ویرایش‌های بعدی کتاب، تاریخ را به ۱۴۵۲ اصلاح کردند.

۲-اگر بخواهیم دقیق شویم، گرچه دلالت ضمنی بر آن است که فاسترد اولین سرپرست بود شواهدی کمی بر این ادعا وجود دارد. یعنی که هر هابیت دیگری نیز ممکن است پیش از فاسترد، پست مذکور را در اختیار داشته باشد.

۳-در متن داستان‌های تالکین، نام‌های اصلی آن‌ها در خاطرات بیل‌بو و فرودو همراه با مطالب اضافه‌ای که بیل‌بو در ریوندل فراهم آورد ثبت شده است. بخش اعظم این مطالب به تاریخ و افسانه‌های الفی مربوط می‌شد و احتمالاً ریشه‌ی سیلماریلیون بوده است.