P

پورتو بگینز (دومین پسر پوسکو بگینز)

دومین فرزند و کوچک‌ترین پسر پوسکو بگینز و گیلی براون‌لاک. خویشاوندی بسیار دوری با بیل‌بو یا فرودو بگینز داشت. (نزدیک‌ترین خویشی که مشترک بین آن‌ها پدر پدر پدربزرگ بالبو‌ بگینز بود.) با این حال، او نیز در شمار «یک قراص» که به مهمانی تولد معروف بیل‌بو، مهمانی که بیل‌بو در خلال آن، شایر را ترک کرد دعوت شده بود. پورتو، در میانه‌ی قرن چهاردهم، برابر با تقویم شایر به دنیا آمد و بدین ترتیب در زمان مهمانی، پنجاه و سه سال داشت.

رودخانه‌ی پوروس (مرز جنوبی رودخانه‌ی ایتیلین)

رودخانه‌ای که سرچشمه‌ی آن در مرزهای افل دوآت در موردور است و به سمت غرب جاری می‌شود تا بالای دهانه‌ی آن، به آندویین برسد. رودخانه، مرز میان اصل گوندور با سرزمین قدیمی گوندور جنوبی را مشخص می‌کند.

نکته:

۱-معنی «پوروس» تقریباً به تمامی اغفال‌کننده است. ریشه‌شناسی کمک چندانی نمی‌کند. ریشه‌ی واژه را « por-» آورده‌اند که به نظر نوید بخش می‌آید تا وقتی متوجه می‌شویم به معنی «آرد» است. به نظر نمی‌آید از « phor-» نیز مشتق شده باشد زیرا « phor-» تلویحاً معنی شمال را می‌رساند در حالی که «پوروس» مسلماً در جنوب است. امکان دارد اسم مذکور «-ros » را در خود داشته باشد که به معنی افشاندن است. (ریشه‌شناسی این واژه، در جلد پنجم تاریخ سرزمین میانه، جاده‌های گمشده و دیگر آثار آمده است.)

پاپی چاب-بگینز (آخرین نفر از خانواده‌ی چاب-بگینز)

دختر و تنها فرزند فالکو چاب-بگینز. او با فیلیبرت بولگر ازدواج کرد و نام خانوادگی چاب-بگینز در همین جا پایان گرفت. (نام مذکور از نام اجداد وی چیکا چاب و بینگو بگینز می‌آید.) پدربزرگ او، بینگو، عموی بیل‌بو بگینز بود و بدین ترتیب، پاپی نوه عموی بیل‌بو می‌شد.

آب‌گیر ایورین (آب‌های سرچشمه‌ی ناروگ)

«در دریاچه ی ایورین، طنین خنده بی پایان است. همو که از چشمه های بلورین زوال ناپذیر سیراب می شود. و اولمو، خداوندگار آب ها از آلودگی پاسش می دارد. او که زیبایی آنجا را در روزگار باستان شکل داده است.»

سیلماریلیون، فصل ۲۱، حدیث تورین تورامبار، نقل از گویندور

آب‌گیر‌های درخشانی که پایین کوهستان ارد وترین، در مرزهای شمالی بله‌ریاند بودند و رودخانه‌ی ناروگ از آن‌جا جریان می‌گرفت. آب‌گیرهای مذکور به دلیل زیبایی‌اشان و این که قدرت اولمو از آن‌ها پاسپانی می‌کرد شهرت داشتند. بیست سال پس از بازگشت نولدور به سرزمین میانه، ضیافت اتحاد آن‌ها –مرت آدرتاد- بر ساحل همین آب‌گیرها برگزار شد و قرن‌ها بعد، آب‌های شفابخش آن‌ها تورین را از جنون نجات داد. گلارونگِ اژدها، وقتی برای حمله به نارگوتروند سفر می‌کرد به ایورین آمد و در حالی که می‌گذشت آب را آلود و تنها منطقه‌ای مردابی به جای گذاشت.

آب‌گیر (دریاچه‌ی کوچکی در بای‌واتر)

پیش از آن که آب، از فاردینگ غربی شایر به بیرون، به فاردینگ شرقی جاری شود، انشعابی از شمال به آن می‌پیوست. در این نقطه، دریاچه‌ی کوچکی که شکل گرفته بود که بیدی بر آن سایه می‌انداخت و بدان آب‌گیر بای‌واتر یا (معمولاً) فقط «آب‌گیر» می‌گفتند. دهکده‌ی بای‌واتر بیشتر به جنوب آب‌گیر مایل بود ولی هابیت‌ها در سمت شمالی آن، در ردیفی از نقب‌های قدیمی هابیتی هم زندگی می‌کردند. جاده‌ی هابیتون در تمام دهکده می‌رفت و از ساحل جنوبی آب‌گیر می‌گذشت. بر همین ساحل که به سادگی آن را ساحل آب‌گیر می‌خواندند در جریان اشغال شایر به دست شارکی مجموعه‌ای از ساختمان‌های تازه‌تر بنا شد.