خانه - آرشیو نویسنده: 3DMahdi (برگه 150)

آرشیو نویسنده: 3DMahdi

زرد سیما (نامی که گولوم به خورشید داد)

برای قرون متمادی، گولوم همراه با حلقه‌ی عزیزش در تاریکی‌های زیر کوهستان مه آلود زندگی می‌کرد. زمانیکه حلقه به دست بیلبو بگینز افتاد، سرانجام تصمیم گرفت که برای یافتن آن از محل خود خارج شود، اما پس از آن همه سال‌های بدون نور، به سختی می‌توانست در مقابل نور خورشید ایستادگی کند. او از ماه نیز تنفر داشت و به آن لقب سفید سیما داده بود. با این وجود مواجهه با خورشید برای وی بسیار سخت‌تر بود، وی لقب زرد سیما را به خورشید داده بود. به همین دلیل پیوسته در سایه مخفی می‌شد و هر زمان که می‌توانست در شب قدم می‌گذاشت.

سال‌های درختان (چند قرن پیش از خورشید و ماه)

سالهای طولانی که بین بنیانگذاری والینور و تاریکی آن می‌باشد. در این دوران، والینور با نور دو درخت روشن می‌گشت، اما سرزمین میانه غرق در تاریکی بود.

سال‌ها پیش از آنکه الف‌ها بیدار شوند، یاوانا دو درخت والینور را خلق کرده و قلمرو والار را با نور آن دو روشن ساخت. از اینرو دوران صلح و آرامش در والینور آغاز شد، اما سرزمین میانه تنها با نور ستارگان روشن می‌شد، و ملکور نیز در اعماق اوتومنو دژ مخوفش در شمال دنیا سخت در حال کار بود. نمی‌توانیم بگوییم که این دوران چند سال طول کشید، شاید بتوان گفت که در کل ۱۰۵۰۰ سال عمر این دوران بود. در این سال‌ها بود که آئوله دورف‌ها را خلق کرد، اما آنان را تا زمان بیداری الف‌ها به خواب فرو برد.

زمانیکه اورومه کشف کرد که الف‌ها در کوئیوینن بیدار شده‌اند، تغییرات عمده ای شکل گرفت. والار با ملکور به نبرد پرداختند تا از فرزندان ارشد ایلوواتار محافظت کنند؛ اوتومنو نابود گشته و ملکور به مدت چند دوران به بند کشیده شد. سپس والار الف‌ها را فراخواندند که در سرزمین والینور سکنی گزینند و الف‌ها بسیاری به این فراخوان پاسخ مثبت دادند.

سه دوره (حدود ۲۹۰۰ سال) از به بند کشیده شدن ملکور گذشت. ملکور در تالارهای ماندوس به بند کشیده شده بود و والار و الدار نیز با یکدیگر زیر نور درختان به خوبی زندگی می‌کردند. در تاریکی سرزمین میانه، الف‌های تاریک که در سفر به والینور شرکت نکرده بودند هنوز در حال زندگی بودند و پدران دورف‌ها نیز به جنب و جوش در آمده بودند. با این وجود انسان‌ها تا چند سال پس از سال‌های درختان از خواب بیدار نشده بودند.

زمانیکه مانوه ملکور را از زندان آزاد کرد این سال‌ها به پایان خویش نزدیک شدند. کوتاه زمانی ملکور اظهار به دوستی با الدار کرد، اما باز به تاریکی بازگشت. وی همراه با اونگولیانت، درختان را نابود کرده، سیلماریل‌ها را دزدید و به سمت شمال سرزمین میانه گریخت. فئانور که به شدت دنبال انتقام گرفتن بود، رهبری گروه بزرگی از نولدور را برای خارج شدن از والینور و بازگشت به بلریاند بر عهده گرفت.

بنابراین سال‌های درختان پایان یافت. در این زمان، والار خورشید و ماه را خلق کردند تا به جهان نور ببخشند و اینگونه بود که سال‌های خورشید و به دنبال آن دوران اول آغاز گشت.[۱]

 


[۱] تالکین تاریخچه کاملی از وقایع دوران اول را در فصل تاریخچه آمان از جلد ۱۰ مجموعه تاریخ سرزمین میانه(حلقه مورگوت) آورده است. بر اساس این منبع درختان به مدت ۱۴۹۵ سال والایی از خود نور ساطع کردند. هر سال والایی ۹.۵۸۲ برابر سال خورشیدی است. بنابراین طول سالهای درختان برابر با ۱۴۳۲۵ سال خورشیدی می شود. تمام محاسبات مربوط به سالها با توجه به فصل تاریخچه آمان صورت گرفته است.

سال‌های خورشید (شمارش سال‌ها از اولین طلوع خورشید)

از زمانیکه فانوس‌های والار در گذشته ای دور نابود گشتند، والار مدت هزاران سال را در آمان و زیر نور دو درخت زندگی می‌کردند و این در حالی بود که سرزمین میانه تنها با نور ستارگان روشن می‌شد. این روند زمانی به هم ریخت که ملکور و اونگولیانت به والینور وارد نفوذ کرده و درختان را نابود کردند و سرزمین والار را دگر بار غرق در تاریکی نمودند.

اگرچه درختان قابل شفا دادن نبودند، اما لائوره‌لین، درخت طلایی، پیش از خاموش شدنش یک میوه نورانی و سوزان را ثمر داد. والار این میوه طلایی را در یک کشتی قرار داده و آنرا همراه با آرین مایا به آسمان فرستادند. بنابراین خورشید برای اولین بار از غرب طلوع کرد[۱] و این زمانیکه بود که سپاهیان فین‌گولفین برای اولین بار قدم به سرزمین میانه گذاشتند.

از آن اتفاق بود که سال‌های خورشید آغاز شد و مبنای آن گذشتن کشتی نورانی آرین از آسمان‌های آردا بود. دوران اول خورشید کمتر از ششصد سال طول کشید و شاهد نبردهای بلریاند و شکست نهایی مورگوت در نبرد خشم بود. دوران‌های دوم و سوم هر کدام بیش از سه هزار سال به طول انجامیدند و شاهد شکوه و افول نومه‌نور و سلطه سائورون بر سرزمین میانه بودند. پیروزی‌های بزرگ سائورون و شکست نهایی وی از پیش زمینه تاریخی آن دوران‌ها. اطلاعات کمی از دوران چهارم و بعد از آن در دست است، اما سال‌های خورشید تا امروز نیز ادامه دارد.[۲]



[۱] به خاطر اینکه والینور در غرب قرار دارد، مردم سرزمین میانه شاهد طلوع خورشید از غرب بودند. در ابتدا قرار بود خورشید در طول آسمان حرکت کند و دوباره از همان مسیر بازگردد و هرگز غروب نکند اما این برنامه تغییر کرد و قرار شد خورشید در غرب غروب و از شرق طلوع کند، همانند چیزی که امروزه شاهد آن هستیم.

[۲] تالکین در یکی از نامه هایش در سال ۱۹۵۸ اشاره می کند که سقوط باراد-دور در ۶۰۰۰ سال قبل اتفاق افتاده. اگر این دوران ادامه دورانهای سرزمین میانه باشد ما در دوران ششم یا هفتم هستیم.

سال ماتم (سال چهارصد و هفتاد یکم از دوران اول)

سال نبرد نیرنائت آرنوئیدیاد، که در آن مورگوت بر سپاهیان نولدور و متحدان آنان چیره گشت و الف‌ها و انسان‌ها به طور کامل از شکست وی ناامید گشتند. همچنین در این سال تور به دنیا آمد و تورین نیز به دوریات فرستاده شد.

یاویه‌ره (جشن برداشت محصول در گوندور)

روز جشن برداشت در تقویم کارگزاران گوندور، که بین ماه های یاوانیه و نارکوئلیه قرار دارد. در تقویم امروزی، یاویه‌ره معادل روز ۲۱ سپتامبر است.