لقب وارث پادشاهی نومه‌نور، که معمولا، اما نه لزوما، به پسر ارشد پادشاه آن دوران اعطا می‌شد.

بارگاه شاهان نومه‌نور در آرمنه‌لوس. بارگاه شاه بیشتر به خاطر رویش نیملوت، درخت سپیدی که از دانه‌ی کله‌بورن از اره‌سئا پدیده آمده بود شناخته ‌می‌شود، و گفته می‌شد که رایحه‌ی آن هوای شبانگاهی را پر می‌کرد. در اواخر تاریخ نومه‌نور، زمانی که سائورون شاه و بیشتر مردم را به فساد کشیده بود، یک نگهبان مامور بارگاه بود و درخت سپید ...

ائورد نخست سواران روهان که در کنار شاه به نبرد می‌رفتند. آن‌ها با نام سواران شاه هم شناخته می‌شوند.

کمانداران با پیکان‌های پولادین در ارتش‌های نومه‌نور در اواخر دوران دوم، آن گاه که نومه‌نوری‌ها در سرزمین میانه حکومت می‌کردند. تیرهای آنان به بلندی شهرت داشت و اندازه‌ی آن تقریبا ۱۱۵ سانتی متر برآورد ‌می‌شود.

این لقب مربوط به تراین اول، موسس پادشاهی دورف‌های اره‌بور و تنهاکوه بود، و به همه‌ی پادشاهانی از نسل دورین که در آن جا سکنی گزیدند می‌رسد. این خط پادشاهی دو بار شکسته ‌می‌شود، یک بار به وسیله‌ی تورین اول (او و چهار وارث پس از او از کوهستان خاکستری بودند نه اره‌بور) و دیگری به واسطه‌ی اسماگ اژدها (که ...