دریاهای پرسایه

بخشی از دریای بزرگ که نزدیک‌ترین نقاط آبی به سواحل قلمرو قدسی و در جانب شرقی تول اره‌سئا و خلیج الدامار بود. پس از گریز نولدور و اولین طلوع ماه، والار بر آن شدند که قلمرو خود را از دنیای بیرون محروس گردانند. آنها آب این دریاها را با سایه‌هایی سردرگم‌کننده درهم آمیختند – که منشأ نام آنجا شد – و زنجیره‌ای از جزایری افسون‌شده را بر گرد آن ساخته و افسونی بر آنها نهادند که هر دریانوردی که قصد گذر بدانجا داشت را گرفتار سازد. در طی قرن‌ها هیچ کشتی نتوانست به سواحل آمان برسد، تا آنکه ائارندیل دریانورد سرانجام توانست از سایه‌های دریاهای پرسایه گذر کند.