بانوی اختر پیشانی (از القاب ارندیس)

لقبی که پس از نامزدی ارندیس با آلداریون به او داده شد، «بانوی اختر پیشانی» ترجمه‌ای مستقیم از واژه الفی تار-الستیرنه است. سبب نامگذاری این اسم این است، که در دوران نامزدیشان، ارندیس گوهری از سرزمین میانه دریافت کرد (نخستین هدیه‌اش از جانب آلداریون) و آن را در سربندی از نقره به پیشانی اش بست. «اختر پیشانی ارندیس» تبدیل به یک رسم در نومه‌نور شد، و گفته شده است که از این زمان به بعد شاهان و شهبانوان باید، به جای تاج، گوهری سپید به شکل ستاره به پیشانی‌شان می‌بستند.