کارگزار نیک (لقب ماردیل ورونوه)

لقبی که به ماردیل، که در مقام کارگزار به ائارنیل دوم، پادشاه گوندور، و همچنین وارثش ائارنور خدمت کرد، داده شد. وقتی ائارنور به سلطنت رسید، توسط فرمانروای مورگول به مبارزه طلبیده شد، اما ماردیل شاه را متقاعد کرد که آن را رد کند. هفت سال پس از آن دعوت به جنگ تکرار شد، و این بار ائارنور آن را پاسخ داد: او به میناس مورگول تاخت و در آنجا ناپدید شد.

پس از ناپدید شدن ائارنور که فرزندی نداشت، شخص مناسبی برای جانشینی پیدا نشد، و به این ترتیب ماردیل به فرمانروایی گوندور از جانب خود ادامه داد و سنت کارگزاران حکمران را بنیان نهاد. در آن هنگام او به مدت بیست و یک سال به عنوان کارگزار شاه خدمت کرده بود و برای سی سال دیگر نیز به انجام وظیفه‌اش ادامه داد. او به عنوان یکی از خردمندترین فرمانروایان شهرت یافت، حقیقتی که در القابش «ثابت رأی» و «کارگزار نیک» مشهود بود.