آردا، دنیای تالکین سایت طرفداران تالکین در ایران. جایی برای گفتگو در مورد ارباب حلقه ها و دیگر آثار تالکین به زبان فارسی
اندرو ریچاردسون در این گفت‌وگو درباره شخصیت آناریون، ویژگی‌های اخلاقی، خانواده، وفاداری، رابطه‌اش با الندیل و چالش‌هایی که در فصل سوم پیش روی او قرار دارند، صحبت می‌کند.
شخصیت آناریون
«فکر می‌کنم آناریون در جوانی سرکش‌تر بود. او شخصیتی پرشور و غیرقابل‌پیش‌بینی دارد؛ همیشه ابتدا احساساتش را تجربه می‌کند، بعد براساس آن‌ها دست به عمل می‌زند و در نهایت به رفتارهایش فکر می‌کند. به عبارت دیگر، احساس کردن، عمل کردن و فکر کردن. اما مسئولیت‌هایی که در فصل سوم، از جمله مواجهه با اتفاقات و مسائل سیاسی و همکاری با پدرش، برعهده او قرار می‌گیرند، وادارش می‌کنند این روند را تغییر دهد.»
عشق به خانواده و ائارین
«آناریون بیش از هر چیز به خانواده و سربازانش وفادار است؛ آن هم وفاداری عمیق و ریشه‌دار. او خانواده‌اش را بی‌اندازه دوست دارد و فکر می‌کنم ظرفیت بسیار زیادی برای بخشیدن کسانی دارد که دوستشان دارد. به نظرم او شدیداً می‌خواهد دوباره به ائارین ملحق شود و به او بگوید که شرایطش را درک می‌کند و همچنان دوستش دارد. بزرگ‌ترین حسرت او از ترک نومه‌نور، ازدست‌دادن سال‌های زیادی است که می‌توانست در کنار خواهر و برادرهایش سپری کند.»
رابطه با الندیل
«فکر می‌کنم او در دوران جوانی، از روی اعتقاد و سرسختی هیچ‌وقت از دستورات پدرش پیروی نمی‌کرد. اما حالا که مسئولیت سربازان و جان وفاداران به او سپرده شده، بیش از پیش به خرد و تجربه پدرش تکیه می‌کند. بااین‌حال، بزرگ‌ترین چالش او مهار تکانشگری و احساسات خودش است؛ به‌خصوص زمانی که تلاش می‌کند از الگوی رفتاری پدرش پیروی کند.»
میریل و جایگاه آناریون در میان وفاداران
«دیدگاه آناریون درباره میریل تا حد زیادی از طریق پدرش شکل می‌گیرد. اگر پدرش بگوید: «این همان رهبری است که باید از او پیروی کنیم»، آناریون هم از او پیروی خواهد کرد. اما این موضوع به یکی از ضعف‌های بزرگ آناریون نیز اشاره دارد: او از نظر سیاسی خام و کم‌تجربه است و باید خیلی سریع چیزهای زیادی یاد بگیرد.
رهبری مومنان
جی‌دی پین درباره آناریون می‌گوید: «او رهبری گروهی از مومنان را برعهده دارد که در مناطق غربی نومه‌نور حضور دارند و خود را برای احتمال جنگ با حکومت فارازون آماده می‌کنند تا میریل را دوباره به قدرت بازگردانند.» پین در ادامه می‌گوید: «وقتی با او آشنا می‌شویم، او از نظر نام و عنوان یکی از مومنان است؛ اما تمایلش به اقدام عجولانه و تلاش برای نابودی دشمنانش باعث شده تا شاید بخشی از ویژگی‌هایی را که وفاداران را از طرفداران پادشاه متمایز می‌کند، از دست بدهد.»
