آندومه (گرگ و میش شامگاهی)

یکی از اسامی الفی برای زمان آشکاری ستاره در پایان روز، یعنی غروب. آندومه، نام کوئنیایی این چنین ساعتی است و برابر سینداری آن ادئوال است. ترجمه‌ی شاعرانه‌ای در زبان آدمیان برای آن بود: اون‌دیم (یعنی نور کم غروب) منشأ نام خانوادگی آرون، آندومیل که «ستاره‌ی شامگاهی» ترجمه می‌شود نیز همین است.