این کتاب موجودات خیالی اساطیر ایران رو هم داره؟
والا تنها چیزی که صرفن ایرانی تو این کتاب داره، راجب سیمرغه. حالا اگه یه چند تایی از خاورمیانه رو هم حساب کنیم، شیش هفتایی میشه.
فرازهایی از کتاب دربارۀ سیمرغ:
سیمرغ پرندۀ نامیرایی است که بر شاخه های درخت علم آشیان دارد. برتون این مرغ را با عقاب مقایسه می کند که به گفته ی ادای متأخر بر چیزهای بسیار علم دارد و در شاخه های درخت جهان، ایگ دراسیل، آشیان می سازد.
ساوئی در کتاب شعر thalaba (1801) و فلوبر در وسوسه ی سن آنتونی (1874) درباره ی سیمرغ گفته اند. فلوبر مقام او را تا حد یکی از ملازمان ملکه ی سبا تقلیل می دهد و او را چنین توصیف می کند: پرهایی دارد نارنجی که به پولک های فلزی می ماند، سری کوچک و نقره ای رنگ و صورتی مانند صورت آدمیان. سیمرغ چهار بال دارد، منقارش مانند منقار عقاب است و دمی بسیار بسیار بلند مانند دم طاووس دارد. در منابع اصلی اهمیت سیمرغ بسیار فراتر از این است. به روایت شاهنامه ی فردوسی، که افسانه های باستانی ایران را جمع آوری کرد و به نظم درآورد، سیمرغ مرغی است که زال، پدر قهرمان شاهنامه، را با بچه های خود پرورد. فرید الدین عطار، در قرن دوازدهم، سیمرغ را نماد الوهیت می دانست. ماجرای سیمرغ در کتاب منطق الطیر (مجمع مرغان) رخ می دهد. این قصه ی رمزی ...
پی نوشت: اگه دنبال موجودات اساطیری خطه ی خودمون می گردین، ر.ک. به فرهنگ اساطیر و اشارات داستانی در ادبیات فارسی* نوشته ی دکتر محمد جعفر یاحقی، انتشارات سروش و مؤسسه ی مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1369.
*: اگه کسی این کتاب رو تو اینترنت پیدا کرد، لطف کنه این خبرو از من دریغ نکنه (البته خودم تا حالا نگشتم) ...سپاسگزار.