نظرسنجي شماره 28
دلسوزترین شخصیت آردا کیست؟
لطفا نظرتون رو در مورد تمام گزينه ها بيان كنيد
این نظرسنجی رو Aslan طراحی کرده.
تعداد آرا: 51
اولین رای: 20 اردیبهشت 1391
آخرین رای: 15 خرداد 1391
نظر من بلگ هست،به خاطر اینکه تا آخر مقابل مورگوت ایستاد و خدمت زیادی به تینگول و تورین کرد ولی در نهایت بدست خود تورین کشته شد.وقعا داستان بلگ در سیل یکی از غم انگیزترین داستانهاست.
2-گندالف هم دلسوز بود ،ولی بیشتر به وظیفه خودش عمل کرد.همینطور گاندالف نیروی این کارها رو داشت و نمیشه اونو با یک الف مثل بلگ مقایسه کرد.
3-گالادریل نیز دلسوز بود ولی بیشتر برای خودش و قلمرو خودش دلسوز بود.و کمتر از بقیه به سرنوشت سرزمین میانه و آردا اهمیت میداد،مثلا در نبرد دول گولدور چون قلمرو خودش تهدید میشد خودش شخصا به جنگ رفت ولی در نبرد هلمز دیپ فقط دسته ای از کمانداران رو فرستاد.
4-ائووین هم کمی دلسوز بود.
5-فارامیر توی فیلم شخصیت ضعیفی داشت.ولی در ایتیلین و بازپس گیری اوزگیلیات دلسوزانه عمل کرد.
6-نیه نا :صحبت کردن در مورد والار خطرناکه ولی اگه منظور از دلسوزی گریه کردن بود حتما او اول میشد.
7-خدمات فینرود فلاگوند به انسانها از جمله برن قابل ستایش است.
8-نیه نور
9-ملیان
10-سام
11-چوب ریش کجاش دلسوز بود.اون که فقط چوپانی میکرد.
فارامیر واقعا بچه باحالی بود! از این کارش خیلی خوشم اومد:
زمانی که فرو دو و سم را خواست آزاد کند. یکی از فرماندهان به فارامیر گفت:
- تو که از قوانین پدرت خبر داری! تاوان آزاد کردن اون ها مرگه!
و فارامیر دلسوزانه گفت:
- تاوانشو می دم!
انتخاب بین بلگ و گندالف خیلی سخته ولی داستان بلگ خیلی دراماتیکه
نیه نا هم درسته نافشو با دلسوزی بریدن اما دیگه آدم برای ملکور که دلسوزی نمی کنه آخه
فینرود هم انصافا آخر مرام و معرفت بود
سام هم دلسوزی رو در حق فرودو تمام کرد
ملیان دلش فقط به حال شوهرش می سوخت همین که شوهرش مرد طلسمش از بین رفت و دوریات سقوط کرد
چوب ریش که دلش فقط به حال خودش می سوخت هوس تجدید فراش کرده بود :)
واقعا انتخاب سختیه ، ولی در کل انتخاب من بین بلگ و فینرود و گندالف هستش
( نمیدونم چرا که الان اسم بلگ رو دیدم، اشک تو چشام جمع شد و بغضم گرفت):دی
انتخاب خیلی سختی بین ملیان، نیه نا و سم داشتم. آخرش هم ملیان رو انتخاب کردم.
ملیان: برای همه دلسوزی میکرد و همیشه نگران مورگوث بود. بیشترین و بهترین نصیحت ها رو به تینگول، بلگ و ... میکرد اما هیچ کس به حرفش گوش نمیکرد!
نیه نا: خب نیه نا چیزی غیر از دلسوزی و سوگواری نداشت. برای همه دلسوزی میکرد. تنها دلیلی که انتخابش نکردم این بود که والایی بود که کارش همینه!
سم: در بین فرزندان ایلوواتار این از همه دلسوزتر بود. کار سم رو از فرودو هم مهمتر میدونم. هر کس دیگه ای جای سم بود امکان نداشت تا لحظه آخر کنار فرودو باقی بمونه.
فینرود: دلسوزی زیادی نسبت به انسانها داشت. اونا رو به بلریاند آورد. بر خلاف نظر بقیه شهریاران الف که نمیخواستن انسانها وارد سرزمینهاشون بشن. اونا رو طرد نکرد و از تینگول براشون سرزمینی گرفت تا اونجا زندگی بکنن. با دورفها مهربان بود و هرگز مثل تینگول باهاشون برخورد نکرد.
چوب ریش: دلسوزیش فقط شامل حال درختان و گیاهان میشد. چون اصل وجودی انتها هم برای همین بود.
گندالف: همواره به دنبال کمک به انسانها بود تا سائرون رو شکست بدن. دلسوزیش در مورد گالوم رو هم نمیشه فراموش کرد.
فارامیر-گالادریل-ائووین هم در رده بعدی هستن.
نیه نور هم که دلسوزی خاصی نداشت. بیشتر بقیه دلسوزش بودن!
به نظر من با معرفت ترین این اشخاص که نام برده شد بلگه که حتی جونش رو در این راه از دست داد
گزینه بعدی من هم گندالفه .گندالف دلسوزیش رو در قضیه فارامیر و دنه تور نشون داد و حتی برای موفقیت بقیه یاران حلقه با بالروگ مبارزه کرد و سقوط هم کرد همچنین راضی به انحراف و کشته شدن سارومان نبود . مهمترین نمونه دلسوزیش هم برخورد با گولوم بود و اون جمله معروفش به فرودو هم قابل توجهه
سم هم کلا موجود با وفایی بود و در رده بعدی من قرار میگیره
نظرم در مورد این گزینه ها:
به نظرم گالادریل دلسوز نبود چون در هر صورت میرفت اونور آب درضمن کل فشار این ماموریت رو با حرفاش به روی دوش فرودو انداخت و بورومیر روهم وحشت زده کرد
ملیان هم که بعد از مرگ همسرش سرزمین میانه رو به امون خدا ول کرد ورفت
خب به ترتیب :
بلگ-گندالف-سم- فینرود -فارامیر- ملیان-نیه نا- نیه نور -گالادریل- ائووین -چوب ریش
ائووین:دلسوزی؟من که چیزی ندیدم اصلن.
بلگ:بعد از سام انتخاب من بلگ هستش.هرکی دیگه جای اون بود کلا" بی خیال تورین میشد.اما بلگ یه دوست واقعی بود.تا آخرش وایستاد.
چوب ریش:چیزی که بشه اسمشو دلسوزی گذاشت ندیدم.
سام:یک دلسوز واقعی.خدایی خیلی بچه ی خوبی بود.کی حاضره این همه سختی رو تحمل کنه به خاطر دوستش؟می تونست همون موقع که فرودو بهش گفت بره خونه برگرده و بگه اصن وللش فرودو اما با وجود رفتار فرودو بازم برگشت و نجاتش داد.
در مورد بقیه گزینه هام نظری ندارم. :دی
من به بلگ رای میدم. تعریف از یک دوستی واقعی بود.
در ادامه:
سام: که وفادارانه تا آخر با حامل حلقه موند و در هر شرایطی کمک میکرد که فرودو به انتها برسه.
گندلف: به قول دوستان بیشتر از سر وظیفه کارهاش پیش میرفت تا دلسوزی.
فارامیر: حاضر شد از جونش بگذره واسه آزادی فرودو و سام
ائووین: دلسوزیش در جنگ برای شاه تئودن قابل ستایش . کارشو دوست داشتم..
گندالف و سام
واقعا هیچکس گندالف نمیشه :) اصلا اگر تو داستان نباشه ،داستان، داستان نیست ;)
واقعا دوسش دارم ، بعد از اون از آراگورن خوشم میاد
خب به نظر من نیه نا چون واقعا دلسوز همه بود و به نوعی میشه گفت با بقیه همدردی میگرد حتی وقتی با مورگوت همراه میشه تا از والارها طلب بخشش کنه
واینکه در همه حال دلسوز همه بود
معلومه که نیه نا،دوست عزیز rings به دلایل خوبی اشاره کرد که من تکرارشون نمیکنم.
از دیدگاه من سم نماد یک دوست کامل و واقعیه
گندلف: به قول دوستان بیشتر از سر وظیفه کارهاش پیش میرفت تا دلسوزی.
شاید انجام وظیفه میکرد، ولی دلسوز و دانا هم بود و اینا رو از نیهنا یاد گرفتهبود.
من که دودل شده بودم به سام رأی بدم یا به گندالف! سی-چهل بار عوضش کردم! آخه سام هم خیلی دلسوز و فداکار و مهربون بود.
راستی، میدونستین درستش سَمه؟!
هیچ وقت نشده بود در پاسخ یه نظر سنجی این قدر فکرم درگیر بشه. آخه تعریف دلسوزی برام گنگ بود. ولی من هم به ملیان رأی دادم. فکر میکنم در بین تمام این گزینه ها تنها شخصیتی بود که واقعاً دلش رو در گروی سرزمین گذاشته بود و از تمام امکاناتی که داشت بهره می برد. سام، اگر کاری می کرد بیشتر از سر توجه به اربابش بود تا دل نگرانی برای تمام سرزمین میانه. گندالف هم که به قول خودش گماشته و فرستاده بود. گالادریل البته شخصیت قابل توجهی هست ولی انگیزه های او در مبارزه با سائورون، دلسوزی نبود!
یه چیز کلی درباره نظرسنجی ها می خواستم بگم.
اشکالی که این نظرسنجی (یا نظرسنجی های مشابه) داره اینه که نظرسنجیتون درباره کل شخصیت های آردا هست. در حالی که ممکنه کسایی که تو نظرسنجی شرکت می کنن همه کتابهای تالکین رو نخونده باشن. (حدس میزنم) که گزینه هایی مثل "نیه نور" یا "فینرود" که رای نیاوردن به خاطر کمبود اطلاعات درموردشون بوده نه به خاطر دلسوز نبودنشون!
بله میخوایم که گزینه ها همه کتابها رو در بر بگیره. معمولا گزینه های مربوط به سیلماریلیون کمتر رای میاره چون افرادی که این کتاب رو خوندن کم هستن.
دوست نداریم که که نظرسنجی ها از یک یا دو کتاب باشه، اینجوری ممکنه خیلی ها اصلا تو نظرسنجی شرکت نکنن. اینکه چه گزینه ای بیشتر رای میاره زیاد مهم نیست، توضیحاتی که افراد اینجا در مورد گزینه ها میدن مهمه. من یه بار حواسم نبود و گزینه ها رو فقط از سیلماریلیون انتخاب کردم، داد همه در اومد! ;)
دلسوزترین آدم داستان ملکوره که تموم وقایع بعدی به وجود آورده :ymapplause:
و بعدش گندالف که سرش میخواره برای ماجراجویی
دلسوزترین آدم داستان ملکوره که تموم وقایع بعدی به وجود آورده...
دلسوز ترین آدم ! که ... دستت درد نکنه. آینو بود خیر سرش!!
ملیان و گندالف پیشتاز دلسوزی اند...
خوب من به میلیان را می دم !! چون به نظرم واسه سرزمین میانه دلسوزی کرد و برای اون و اتفاقاتش ناراحت بود !!
البته شاید بگید تو این وسط گندالف و یا حتی گالادریل هم بودند اما به نظرم گندالف داشت به رسالتش در باب این که سرزمین میانه رو نجات بده انجام می داد و گالادریل هم داشت تقاص نفرینی رو که ماندوس واسشون گذاشته بود رو ادا می کرد تا دوباره به غرب برگرده !! :دی
البته در زمینه ی نیه نا و نیه نور کاملا با مهدی هم عقیده ام !!
ابجیمون ائووین
به نظرم سم دلسوز ترین بود من اگر جاش بودم فرودو با حال خودش ول میکردم!!!!!!!!!!!
خخخخخخخخخخ!
سوال نداره که معلوم سم.
ائووین :نه نه من دلم به حال هیچکس جز خودم و عموم نسوخته بود بیشتر برای کسب افتخار اون کارو کردم
بلگ:آخخخخخخخخخ اسم این به لگ میاد قلبم تیکه تیکه میشه اروویش دلسوز بود انتخاب سوممه
چوب ریش: من فقط میتونم بگم:))
سام :این یه مورد دیگه فوق دلسوز بود ولی انتخاب دومه منه
فارامیر :بله بله شوهرکم بسیار دلسوز بود اگه دلسوز نبود حلقه رو از فرودو به زور میگرفت همه چی رو نابود می کرد برای این جانب هم خیلی دل سوزوند {خخخخخ} که البته بهش رای دادم
فینرود :وفادار بود بیشتر تا دلسوز
گالادریل :نظری ندارم
گاندالف :خوب گاندالف هم خیلی دلسوزی کرد ناسلامتی فارق التحصیل دانشگاه دلسوزی نیه نا بودا
ملیان : بیشتر برای قلمرو خودش دلسوزی کرد نه کل سرزمین میانه
نیه نا : درسته به دلسوزی معروفه ولی من گریه کردنو دلسوزی به حساب نمیارم
نیه نور:چی بگم والا؟؟؟
گنداف وسام از همه دلسوزتر بودن :) :|
;)
اول ائووین عزیز بعدش گیملی. اون حس محبتی رو که از گیملی میگیرم درمورد هیچ کس دیگه حس نکردم.
1 _ گندالف . گفتن نداره دیگه همه جوره برا همه زحمت کشید .
2 _ بلگ . هی بابا در راه رفاقت چه مشقت ها کشیدن و به دست ندانسته دوست طعم مرگ چشیدن ...
سام
نماد دوستی ، صداقت ، وفاداری ، ایمان ، و شجاعت.
جز سام هیچ کس شایسته این صفت نیست.
با عرض اجازت
فین رود دلسوز ترین است زیرا دلیلی برای رفتنش همراه برن وجود نداشت و خواهرش هم پیش بینی کرده بود که او در این جا می میرد. اما او وفادار بود.
ملیان او دور اندیش و بزرگ بود.
گندالف هر چند وظیفه اش بود که آردا را نجات بخشد اما آن راخوب انجام داد.
گالادریل او همانند ملیان بود.
نیه نا که دلسوزی در خونش بود.
سم بسیار مهربان بود.
کار فارامیر بسیار شایسته بود.
بقیه نیز دلسوزی خاصی نداشتند.
به لگ... به لگ...
دلسوزترین شخصیت آردا برای من به لگ بود. اصلا یاد به لگ میفتم شونه هام میلرزه...
دلسوز بودن فقط به این نیست که دلت بسوزه 
وگرنه نیه نا که از همه دلسوز تره
یکی مثل بلگ که واسه رفیقش تا دم مرگ میره و آخرش واسه همون رفیقش میمیره ٬ به نظر من دلسوز ترینه
دلسوز کسیه که دلش بسوزه و یکاری هم واسه طرف بکنه
در مورد بقیه هم یه خلاصه ای بگم :
ملیان هم واقعا دلسوز بود
فینرود رو بعد بلگ دلسوز ترین میدونم
گالادریل هم دلسوز بود اما واسه خودش :دی وگرنه یه دوران غیبش نمیزد
سم و فارامیر و هم به نظرم تنها کاری که میتونستنو کردن
نیه نور هم فقط سر داداشش دلسوز بود :دی
چوب ریش چیش دلسوز بود ؟!؟ دید درختارو دارن نابود میکنن فهمید همشون نابود میشن حمله کرد وگرنه قصدشو نداشت
ائووین که جای بحث نداره و از زنان شجاع و دلسوز آردا بود
گندالف هم من اسمشو دلسوزی نمیذارم و یجور انجام وظیفه میدونم
به نظر من جواب این سوال بستگی به تعریف هرکسی از دلسوزی داره شخص من عقیده دارم دلسوزی در واقع معنی دیگر فداکارایه (گذشتن از حق خوده برای کمک به دیگران. یا شاید هم برقرار نکردن موازنه بین جان ادم ها و دیگر نژاد ها (برای نجات یک دو نفر نباید یک نفر رو قربانی کرد)) این ویژگی بود که در طول داستان ارباب حلقه ها در گندالف دیدم مخصوصا در بازگشت پادشاه که وقتی همه چیز در حال از دست رفتن بود جنگید و دیگران هم وادار به این کار کرد.
نژاد الف ها قوی و شجاع هستند ولی به ندرت به فکر بقیه نژاد ها هستند و در بعضی جاهای کتاب میخونم که اون ها حتی به ندرت خودشون رو به دیگران نشان میدن و در هابیت هم میبینیم که بعضی از اون ها نژاد خودشون رو خیلی بالاتر از دیگران میبینند پس اون ها در مواقع لزوم کمک میکنن اما دلسوز نیستند
درمورد فارامیر اون اصلا دلسوز نبود بلکه ضعیف بود (به لحاظ روحی)چون کاری که کرد معادل خودکشی بود نه شجاعت.
خب چوب ریش نمی دونم اصلا در طول داستان متوجه نشدم به چی اهمیت میده جز درخت ها و زن های انت ها.
بدون شک گاندولف .. اهمیتی که بقیه ی موجودات خطه ی میانی و به خصوص هابیت ها می داد مثال زدنی بود
نمیدونم چرا گاندولف اینقدر رای اورده ?
قبول دارم مایا خیلی دلسوزی بود و خیلی کارا برای انسان ها و الف ها و البته کوتوله ها انجام داد .
اما خب نمیدونم چرا احساس میکنم تمام این کارا یه جورایی وظیفه اصلیش بودن تا بتونه ماموریتی که والار بهش دادن رو درست انجام بده و به پایان برسونه .
خوده گاندولف اصلا دوست نداشت که همراه ایسناری های دیگه به سرزمین میانی بیاد چون از قدرت سائرون میترسی . اما خب بالاخره رو حرف مانوه که نمیتونست حرف بزنه پس چه میخواست چه نمیخواست مجبور بود به مردم سرزمین میانی کمک کنه .
به نظره من کمک هاش بیشتر از سر این بود که ماموریتشو به انجام برسونه ولی خب از حقم نگذریم دلسوز بود.
اما گاندولف خودش شاگرد والیر بزرگ نیه نا بود و دلسوزی و ترحم رو از اون اموخته بود .
به نظرم اصلش دلسوز ترین همون نیه نا بود .