نظر سنجی 65:به نظر شما بهترین مبارزه تن به تن در شش گانه جکسون، کدام است ؟

نظر سنجی 65

ممنون از کینگ جان :D

احتمالا انتخاب من زیاد طرفدار نداره !

اما چون گفتین توی شیش گانه پیتر، مبارزه ائووین با ویچ کینگ رو انتخاب میکنم..

دیگه فککنم اون قدر همه جا گفتم نیازی به تکرارش نیست که اون دقایق فیلم برای من اوج بازگشت شاه هست ;)

یکی از زیباترین صحنه های تاریخ سینماست اصلا برام

بعدش مبارزه آراگورن و لورتز هست که خیلی به بالایی نزدیگه

بعدش با اختلاف خیلی خیلی زیاد، لگولاس و بولگ!

راستشو بخواین یه چیزی تو فیلما و کتاب هست که منو اذیت میکنه ;)

جدا از حاملان حلقه و یاران حلقه که مرد بودند بیشتر کارای اصلی رو هم مردا انجام میدن.البته استاد خودشون مردن و این بالاخره طبیعیه.پررنگ ترین نقش ها رو هم بنظرم آرون،ائووین و بانو گالادریل داشتن(از بین زنا)

اونوقت بین این همه مرد و وسط جنگ یه دفعه ائووین میاد روبروی ویچ کینگ بزرگ و تازه اون بهش میگه هیچ مردی نمیتونه منو از پا در بیاره!

و یکی از لذت بخش ترین و هیجان انگیزترین دیالوگا رو ائووین میگه "من مرد نیستم!" :D

این صحنه برای من عالی بود :D

البته مبارزه بانو گالادریل،لگولاس و گاندالف با سارومانم خوب بود اما به دلیلی که گفتم اون گزینه

پ.ن:گاندالف و بالروگ هم به قول محدثه کلا خاطره ست

من بین گزینه های مبارزه تورین با آزوگ و مبارزه ائوین با ویچ کینگ گیر کرده بودم.....که درنهایت به مبارزه تورین با آزوگ رای دادم

مبارزه ائوین با ویچ کینگ درنوع خودش خیلی مبارزه جالبی شده بود...توی میدان جنگی که همه مردا دارن میجنگن کی فکرشو میکرد یه دختر یه ویچ کینگ رو بکشه حتی خود ویچ کینگ هم احتمالا فکرشو نمیکرد...

مبارزه تورین و آزوگ هم واسه خودم خیلی هیجان انگیز بودمخصوصا اون لحظه ای که آزوگ زیر آبه و یهو چشاش رو باز میکنه...

مبارزه گندالف با بالروگ هم برای من یه خاطره س...چون خیلی کوچیک بودم که ارباب حلقه ها رو دیدم و تنها صحنه ای که یادم بود همین صحنه مبارزه بود...

مبارزه گالادریل با سائرون هم یه جوری بود که بخوام بهش رای بدم..

مبارزه گندالف و سارومان هم یکی دیگه از صحنه های سرگرم کننده مبارزه بین دو جادوگر بود..طوری که دوتا جادوگر با هم مبارزه میکنن و هرکی سعی داشت با قدرتش ،قدرت اون یکی جادوگر رو خنثی کنه..

انتخاب بين مبارزه ي ائووين و ويچ كينگ و گندالف و بالروگ خيلي برام سخت بود.

نه ميتونستم طنين "you shall not pass" در موريا و مبارزه ي دو تن از مايار تا به زير جهان زندگان رو فراموش كنم و نه صداي محكم بانوي روهان در مقابل مخوف ترين خادم سائورون: !I am no man

ولي بالاخره مبارزه ي گندالف و بالروگ رو انتخاب ميكنم... از عظمت مبارزه ي دو ماياي مقتدر نميشه به راحتي چشم پوشيد ;)

خوب ما هم نظرمون رو درباره گزینه ها بگیم:

1- همین اول بگم هنوز هابیت 3 رو ندیدم :D پس نظری در رابطه با این گزینه ندارم.

2- اگر توی هابیت 3 هست نظری ندارم ولی اگر منظور مبارزه اونها در هابیت 2 هست خیلی جالب نیست;)

3- نظری ندارم به دلایل بالا.

4- رسیدیم به انتخاب خودم باید بگم وقتی یاران حلقه رو میبینم همیشه منتظرم وقت نبرد این دو مایا قدرتمند فرا برسه وقتی بعد از اون همه سختی و نبرد در اتاق مزربول و فرار از دست گابلین ها، خود بالروگ پا پیش میزاره و اون هم با چه عظمتی طوری که همه گابلین ها و اورک ها از دستش فرار می کنن و وقتی روی پل خزد-دوم گندالف ایستاده اینجاش دقیقا مثل کتابه [بالروگ به پل رسید.گندالف روی تاق پل ایستاده بود و به چوبدستش که در دست چپ داشت تکیه کرده بود اما در دست دیگرش گلامدرینگ سرد و سفید می درخشید ..... بالروگ پیش امد .اما گندالف هنوز به شکلی درخشان در تاریکی دیده میشد. کوچک می نمود و کاملا تنها.خاکستری و خمیده، همانند درختی خشکیده در مقابل هجوم توفان] و پیتر جکسون واقعا عالی این رو به تصویر کشیده اون صدای گندالف که میگه تو نمیتونی بگذری و در نهایت هم تازیانه بالروگ و سقوط اون به اعماق زمین همراه گندالف واقعا غم انگیزه این صحنه.;)(

5- این قسمت قلبم داشت میومد تو دهنم:دی وقتی دیدم این دوتا رو به روشدن این انتخاب دومم هست.

6- چطور میتونم راجع به سارومان صحبت کنم و یاد کریستوفر لی نباشم:D این نبرد هم هیجان انگیز هست ولی خوب نبردی هست که در قلمرو خود سارومان اتفاق می افته و گندالف شانسی نداره.

7- این نبرد هیجان انگیز و زیباست سم هیچ شانسی در برابر شلوب نداره ولی پیروز میشه هابیت هارو نباید دست کم گرفت:D این انتخاب سومم هست

8 و 9 - نظری ندارم به دلایل بالا

10- نمیتونم زیاد به نبرد فکر کنم چون تمام فکرم رو این هست که برومیر چی میشه یجورایی سرنوشت نبرد معلومه که اراگورن پیروزه و همش منتظرم که سریع نبرد تموم بشه و بیاد پیش برومیر:D

11- برام جالب نبود ویچ کینگ با اون عظمت این قدر ساده بمیره.

12- این یکی که فاجعس چطوری 9 تا از دست یک نفر فرار می کنن:دی

13- تا حالا ندیدمش:D

در اخر هم تشکر از کینگ عزیز بابت این نظرسنجی

خب به نظر من مبارزه ی لگولاس و بولگ بیشتر کار برده از نظر آمادگی فیزیکی و کار با سلاح و طراحی فنون و هماهنگی حرکات دو بازیگر تا بقیه. از نظر زیبایی حرکات هم تاثیرگذارتر و بهتره. هم مبارزه ی توی لیک تاون شون و هم مبارزه شون توی نبرد پنج سپاه.

پیشنهاد:

بله درسته که اسم تاپیک نظر سنجیه اما یه نظر درست و بدور از احساسات لازمه. مثل اینکه بعضی از عزیزان متوجه صورت سوال نیستن. سوال سینماییه نه ادبی: وقتی میگن بهترین مبارزه در ششگانه جکسون ، یعنی از نظر حرکات و فضای محل مبارزه آمادگی فیزیکی و هنر بازیگران در استفاده ی زیبا از سلاح و غیره. پس مباحث کتاب رو بیخیال شین و تفسیر ادبی و حماسی(که فلانی نماد فلان چیز و قهرمانی بی همتا بدین گونه این کارا رو کرد و تنم لرزید و داشتم میمردم و گریم گرفت وغیره ) رو بذارین کنار.(شعر که نمیخوای بگی عزیز من )

کیفیت سینمایی مبارزات چطوره همین. آمادگی فیزیکی بازیگران و نحوه ی انجام حرکاتشون و چگونگی استفاده از سلاح رو توجه کنین. ببینین کدوم بازیگر خودش حرکات خودشو انجام داده البته برای کاراکترهایی مثل بالروگ رو میشه از جنبه های دیگه بهش پرداخت. بعنوان مثال تاوریل که تو قسمت دوم بیشتر حرکاتش رو بدلش انجام میداده. اینکه طرفدارن یه کاراکتر باشین رو ملاک قضاوت قرار ندین خواهشا اینکه فلانی خوشتیپ تره و این حرفها . بعضی از بازیگرها تمرینات زیادی رو انجام دادن تا حرکتی رو درست انجام بدن. به شخصه اگه اطلاعات سینماییم بیشتر بود یه طومار مینوشتم. یه چندتا نظر کارشناسی بدین ماهم یه چیزی یاد بگیریم خواهشا.خصوصا عزیزانی که اطلاعات سینماییشون در این زمینه بیشتره.

من به لگولاس و بولگ رای دادم چون وقتی کشتش دلم خنک شد.

رای من به گندالف وسائورون هست.

این نبرد فوقالعاده بود.گندالف هی سپر درست میکرد و دوباره ضعیف میشد.

ولی اوج این صحنه زمانی بود که ما میفهمیدیم گندالف دارد با سائورون میجنگد.

واقعا زیبا بود.چشم های تودر تو.من هلاک این صحنم

البته بارد و اسماگ هم میتونست جزء گزینه ها قرار بگیره...

ولی در کل من نبرد بولگ و لگولاس رو میپسندم به چند دلیل:1-گرافیک بهتری داره 2-جزئیات رو بهتر نشون داده 3-نسبت به بقیه طولانی تر و درگیرانه تره و در کل نبرد مهیجیه

( سوال اینه که جکسون کدوم رو بهتر نشون داده نه اون که در کتاب با عظمت تره )

خب بیشتر انتخاب های من حول و حوش لوتره چون اون مبارزات به نوعی کامل بودن هم از نظر ایفای نقش،طراحی صحنه ، جلوه های ویژه و موسیقی .چیزی که در هابیت کمتر دیدیم

1) آراگورن با لورتز : بخصوص جذابیت این مبارزه موقعی بیشتر میشه که برومیر شجاع در نبردی نابرابر با فوج یوروک های و با تیرهای لوتز از پا در میاد .در اینجا ویگو مورتنسن خیلی خوب بازی کرد و اکشن و در و بدل کردن ضربات دو مبارز هم خیلی جذاب و هراسناک بود من که در اوایل مبارزه فکر نمیکردم آراگورن از پس این غول بی شاخ و دم بر بیاد :دی

2)مبارزه گندالف با سارومان در اورتانک واقعا جذاب بود .این مبارزه واجد تمام خیلی از خصوصیات ارباب حلقه ها-یاران حلقه بود.کریستوفر لی فقید و یان مک کلن خوب از پس کار بر اومده بودن. از همون اول سکانس کریستوفرلی خیلی خوب سارومان رو مغرور ، خود شیفته و از خود مطمئن نشون داده بود . در کنار این طراحی صحنه عالی نمای داخلی اورتانک و همچنین موسیقی بی نظیر شور اضطراب رو با تمام وجود به مخاطب منتقل میکرد .نوع استفاده دو ایستاری از جادو و نبرد عصاهاشون هم جالب بود

3)رودررویی بانوی شجاع روهان با شاه جادوپیشه آنگمار هم جالب بود .در اینجا تقابل ابهت و هیبت ویچ کینگ با معصومیت ذاتی ائووین خیلی جالب بود .فکر کنم وقتی ضربه ویچ کینگ به ائووین خورد من قبلش همه ناخنامو جویده بودم (هرچند اگه ناخنی از اول فیلم تا الان باقی مونده بود:دی) و گمون نمیکردم بانوی روهانو دیگه سالم ببینم ( خدا رحم کرد که این تقابل درنغمه مارتین نبود وگرنه قضیه کوه-افعی سرخ تکرار میشد::دی)

ولی اینبارائووین که همیشه شاید در سه گانه معصوم بود چه از نظر نرسیدن به خواسته هاش و چه فضایی که توش بود این بار خیلی محکم فریاد زد که من مرد نیستم .یک زنم ولی باشجاعتم نمیزارم اسیر تاریکی و ناامیدی شم حالا حتی اگه لازم باشه شاه جادوپیشه رو هم با هیمنه افسانه ای اش شکست میدم و به پیش اربابش میفرستم!

4)مبارزه اراگورن با نزگول هم خوب بود بخصوص اون القای بی حد وحصر حس ترس که فرودو و یاران را فرصت فرار از دست نزگول نیست و رسیدن به موقع ( و شایدم بی موقع اصلا چرا یاران رو ترک کرد که بر گرده؟)آراگورن و اون مبارزه توامانش با شمشیر و آتش خیلی جالب بود .تنها ضعف این رودررویی فرار نزگول بود .معلوم بود که اگه فرار نمیکردن و زورشونو رو هم میزاشتن راحت میتونستن کله آراگورنو زیر آب کنن:دی

5)بعید میدونم تا ابد رودررویی گندالف با بالروگ و اطمینان گندالف به مرگش و سقوطش و ناله دردناک و غمگین فرودو و بهت آراگورن و برومیر و غم یاران بعد از بیرون رفتن از موریا رو فراموش کنم

6)اگرچه مبارزه گندالف و سائوورن از نظر وفاداری به تالکین جالب نبود ولی از نظر مبارزه جالب بود بخصوص شکست گندالف و نشون دادن چهره سائورون که مدتها بود که دل من و مسلما طرفداران ارباب حلقه ها براش تنگ شده بود!+ اون موسیقی خاص کاراکتر سائورون

همه اکثرا رای دادن به گندالف و بالروگ من نمیدونم از چیش خوشتون میاد به نظر من خسته کننده بود.من خودم رای دادم به ائووین و ویچ کینگ.بعدش هم سموایز کبیر و شلوب.

پ.ن برای طرفدارای گندالف:خواهشا رحم کنید غلط کردم دیگه تکرار نمیشه ;)(قول میدم!)

دنیای آردا یه دنیای به شدت مردانس، بنابرین اون تک و توک مبارزه ای که یه زن توش وجود داره حکم غنیمت رو داره،ولی خوشبختانه تو گزینه های شما سه تا گزینه با قهرمان زن وجود داره: 1- تائوریل و بولگ : به دو دلیل این نبرد رو نمیتونم انتخاب کنم اولیش این که توی کتاب اصلا تائوریلی وجود نداشت و دوم این که تائوریل توش شکست خورد.

2-گالادریل و سائورون: اینم تو کتاب نبود، به جز اونم نبردش تو همون فیلم هم همچین چنگی به دل نمیزد، گالادریل با یه ورد سائورون با اون همه قدرت رو دک کرد رفت.

3- ائووین و شاه جادو پیشه: واقعا شاهکاره، یه زن که حتی اجازه مبارزه در اون دنیای مردونه رو هم نداره میاد جنگ و قویترین سردار دشمن که حتی مردان قهرمانی مثل آراگورن هم فکر مبارزه باهاش به سرشون نمیزنه رو از پا درمیاره( البته یه کم شانسی و با تقلب) ..صد درصد انتخاب من همینه

ازبین گزینه ها فقط اونایی رو که منشا و وجود توی رشته افسانه دارن می پسندم و از بین همۀ اون ها، مبارزۀ گاتدالف و بالروگ برام جذاب تره. از زمانی که تعقیب و گریزشون شروع می شه تا زمانی که بالروگ به قعر مغاک سقوط می کنه و فریادش در سرتاسر موریا می پیچه، تا اون لحظه ای که یاران بهت زده و با دل های شکسته موریا رو ترک می کنن، منو به وجد میارن و هچ کدومشون رو پیتر دوباره نتونست خلق کنه.

12- این یکی که فاجعس چطوری 9 تا از دست یک نفر فرار می کنن:دی

توی این مبارزه فقط 5 تا سوار حضور داشتن که اشاره به نبرد خود کتاب هم داره این مبارزه.

ازبین گزینه ها فقط اونایی رو که منشا و وجود توی رشته افسانه دارم می پسندم و از بین همۀ اون ها، مبارزۀ گاتدالف و بالروگ برام جذاب تره. از زمانی که تعقیب و گریزشون شروع می شه تا زمانی که بالروگ به قعر مغاک سقوط می کنه و فریادش در سرتاسر موریا می پیچه، تا اون لحظه ای که یاران بهت زده و با دل های شکسته موریا رو ترک می کنن، منو به وجد میارن و هچ کدومشون رو پیتر دوباره نتونست خلق کنه.

توی این مبارزه فقط 5 تا سوار حضور داشتن که اشاره به نبرد خود کتاب هم داره این مبارزه.

شما درست میگید اینجا اشتباه شد;)

اووووووه سخت شد !!

همشون ی هیجانی داشتن در زمان خودشون .... ولی چون من ائوین دوست ( ;)) و وقتی ائوین ویچ کینگ رو کشت جیگرم حال اومد انتخاب اول من جنگ بین ائوین و ویچ کینگه!! اصلا حال کردم یه زن ی همچین کاری بکنه!! :D :D

با اختلافی نزدیک جنگ بولگ و لگولاس ! فکر کنم همه بدونن ک کارکتر مورد علاقم لگولاسه حالا از این بحث بگذریم اون بولگ داشت شاخ بازی در میاورد و رو اعصاب من بود اصلا !! حقش بود بدتر از اینا بمیره (!) ;) :D

مبارزه سوم هم که خیل دوست داشتم مبارزه بین گندالف و بالروگ بود !! نمیدونم چرا ولی هر دفعه اون صحنه رو میبینم دلم میلرزه انگار قراره یه اتفاق دگ بیافته :دیـ کلا نبرد جالبی بود ... :D :D

نظرسنجی جالبی بود

با تشکر بسیار

به نظرم با اینکه در کل کیفیت ارباب حلقه ها بهتر از هابیت بود اما بهترین نبرد تن به تن تو این شش گانه نبرد تورین و ازوگ بود. واقعی، طولانی هیجان انگیز و دراماتیک

خب دوستان به کمبود خانم ها در دنیای تالکین اشاره کردن

کتابهای تالکین فانتزی کلاسیکه و کمتر بر روی حواشی و زندگی افراد یا محیط در برگیرنده افراد تکیه میکنه

طبیعی ام هم هست .حماسه های رزمی و مبتنی بر مبارزه ( و نه بزم و داستان های عاشقانه) بیشتر به روحیات اقایون میخوره و براساس مشارکت اوناست

اگه خانمی مث ائووین سلحشور بود این بیشتر بر میگرده به روحیه سلحشوری و گاها مردانه اش وگرنه رزم و کشت و کشتار چیزیه که در تضاد با طبیعت خانماست و اونا میتونن نقش و کارکردشونو از طریق دیگه ای داشته باشن و نه لزوما در میدان جنگ .این یه نقص نیست بلکه به ماهیت زن برمیگرده

البته تازگیا در کتابهایی مثل نغمه نقش خانما در رزم و مبارزات پررنگ تر شده و از قالب سنتی فاصله گرفتن ( مثل سرسی ، دنریس ، کاتلین تالی یا برین)

البته این تاپیک کمی برام یاداور بحثای دانشکده اس که معمولا بعد از شروع سریع رنگ فمینیستی میگرفت و الانم کمی رنگ و بوی فمینیستی داره:دی

خدا رحم کرد که این ویچ کینگ مادرمرده زن ستیز نبود وگرنه باید منتظر ساختن فیلمی براساس نبرد بین لیدی ائووین و شاه جادوپیشه انگمار به کارگردانی تهمینه میلانی میبودیم :دی

یه نظر سنجی سخت دیگه! طراحی و ساخت مبارزات حماسی واقعا سخته و پیتر جکسون در این ضمینه خیلی موفق بود. الان هم نمی دونم کدومو انتخاب کنم! انصافا هرکدوم به نوبه خودشون عالی هستند ولی تو نظر سنجی ها بالاخره مجبوری یکی رو انتخاب کنی ولی انتخاب از ارزش مبارزات دیگه کم نمی کنه!

انتخاب اصلی بین مبارزه گندالف و بالروگ و مبارزه تورین و آزوگ هستش. ولی فکر می کنم باید گندالف و بالروگ رو انتخاب کنم فقط به خاطر اینکه تقریبا میشه گفت کم نظیره. فکر می کنیم گندالف پیروز شده ولی بعد دوباره سقوط می کنه و یک مبارزه حماسی در حالت سقوط آزاد شروع میشه! فوق العاده س!

مرسی به خاطر نظر سنجی های سخت و مهیجی که میذارید...

بدون مقدمه انتخاب اول و آخر من مبارزه ی گاندولف و بالروگ بود...

با تایید صحبت های دوست عزیزم آرماندو و جدا از داستان پردازی حیرت آور حضرت استاد و پرهیز از شرح و تفسیر این موضوع که نبرد سهمگین و تکرار نشدنی و بی نظیری بود و چه و چه...

اگر بخوام دلیل انتخابم رو با رویکرد سینمایی بگم اولین چیزی که ازش حرف میزنم دکوپاژ هوشمندانه ی جکسونه!!! هر کاری که بکنید هرگز نمیتونید اون موقعیت رو بهتر از چیزی که هست تقطیع کنید!

استفاده بی همتایی از نمای تراکینگ وقتی گاندولف داره سقوط میکنه و همراهش تمام امید شماست که داره سقوط میکنه...

میزانسن کریوگرافیک نبردشون و از همه ی اینا مهمتر پلانی که به نظرم دیگه در تاریخ سینما تکرار نخواهد شد، یعنی دو تا پلان قبل از بیدار شدن فرودو یا پلان یکی مونده به آخر سکانس نبرد، یه اکستریم لانگ شات بی نظیر از سقوط هردو و بازی عجیب نور و همراهیش با یک موسیقی حماسی فوق العاده که برای من محکمترین دلیل رای دادن به این مبارزه ست... نور پردازی عالی و تقابل نور سرخ فام با تاریکی و استفاده ی وسواس گونه ی رنگها و برش های متوالی گرافیکی و همینطور نقطه کات پایانی ای که براش طراحی کرده از جمله دلایلی هستند که من به این گزینه رای میدم...

لطفا یه بار دیگه اون پلانی که گفتم رو ببینید...

با توجه به این که بهترین مبارزه تن به تن سینمایی رو از ما خواسته:

من تو یک فیلم طرفدار نبرد های تن به تن طولانی هستم. نبردی که تو همون چند ضربه اول نتیجه ـش معلوم میشه رو دوست ندارم.

مثلا من نبرد راسل کرو تو گلادیاتور رو از نبرد براد پیت فیلم تروی بیشتر پسندیدم. چون طولانی تر بود و بالا و پایین داشت.

از طرفی هم دوست دارم دو طرف قدرتی برابر داشته باشند. یه مبارزه نا برابر برام ذهنیت به وجود میاره بنابراین از دیدن اون لذتی نمی برم.

مثلا مبارزه یک انسان با یک اژدها یا امثال اینا که مشخصه نتیجه چی میشه...

و دوست دارم نبرد، ربط مستقیم به شجاعت و تکنیک و خلاقیت داشته باشه. نه یک نبرد ذهنی یا قدرتی باشه. مثل مثلا نبرد جادوگران با هم.

خب فکر میکنم کلیت مشخص شد.

برم سراغ گزینه ها:

بین گزینه 1 و 2 و 7 خیلی شک دارم. ;)

حالا بیشتر فکر کردم گزینه مو میزنم.

به نظر من مبارزه لگولاس و بولگ از همش بهتره

چون زمانش بیشتره و خیلی هیجانیه و12 ساعت وقت برای گرفتن این سکانس صرف شده ;)

من به مبارزه گندالف و سارومان رای دادم که یکی از مهم ترین و تاثیر گزار ترین مبارزات هست و اگه این مبارزه اتفاق نمی افتاد سرنوشت یاران حلقه به کلی عوض میشد

نمیفهمم چه ربطی به سرنوشت یاران حلقه داشت...سارومان کلا راهشو عوض کرد وسرشتش تغیر کرد...و گندالف و بقیه یاران دیر یا زود میفهمیدند...مثلا وقتی با اون لشکر عظیم به روهان حمله کرد...یاران میفهمیدن که سارومان خیانت کرده...و اگر اون موقع گندالف نمیرف تا ازش مشورت بگیره...زیاد تغیری تو روند کلی ایجاد نمیکرد...

نمیفهمم چه ربطی به سرنوشت یاران حلقه داشت...سارومان کلا راهشو عوض کرد وسرشتش تغیر کرد...و گندالف و بقیه یاران دیر یا زود میفهمیدند...مثلا وقتی با اون لشکر عظیم به روهان حمله کرد...یاران میفهمیدن که سارومان خیانت کرده...و اگر اون موقع گندالف نمیرف تا ازش مشورت بگیره...زیاد تغیری تو روند کلی ایجاد نمیکرد...

برحال اینکه اول فهمید به نفعشون شد دیگه.شاید اگه فکر میکرد سارومان طرفشونه بعضی تصمیماتشو عوض میکرد.یا وقتی فهمید میتونست یه قدم جلوترشو درست ببینه.اینکه از یکی که دشمنته خبر نداشته باشی و اونو دوست هم فرض کنی برحال خیلی فرق داره با دونستن حقیقت

من نبرد تورین و آزوگ رو انتخاب کردم. عزیز دلم تورین ;) در مقابل اون غول اورک :D فوق العاده مبارزه می کنه و شهادتش مثل شخصیتش سرشار از غرور و بی باکی بود...

اگه بخوام گزینه ی دوم هم انتخاب کنم قطعاً به گندالف و بالروگ رای میدم و گزینه ی سومم هم نبرد سم وایز گمجی شجاع و شلوب هست.

درود...

خب اینکه بخوایم بهترین مبارزه ی تن به تن رو انتخاب کنیم،فاکتورهای زیادی توش نقش داره که رو انتخابمون بسیار تاثیر گذاره...اینکه اون مبارزه ی تن به تن بین چه کسانی رخ داده،در کجای فیلم اتفاق افتاده و همچنین میزان حساسیت اون مبارزه و نقشش در کل فیلم و اتفاقات بعدی که قراره بیوفته، همینطور جنبه های احساسی مبارزه،موسیقی و فیلمبرداری و...خب یه سری از دوستان رو من دیدم که بیشتر از نگاه نژادی به این موضوع نگاه کردن و به گزینه ی مد نظرشون رای دادن ولی گزینه هایی که من انتخاب کردم ایناست:

1-مبارزه ی آراگورن و لورتز

این مبارزه از لحاظ فیلم برداری و موسیقی خوب بود و همینطور از لحاظ فضا سازی به نظر من حرف نداشت،اتفاقی که قبلش میوفته،برومیر دلیر به اون نحو جلوی دشمنانی بسیار مقاومت میکنه و مکرر با شیپورش کمک میخواد،آراگورن هم تمام تلاششو داره میکنه تا خودشو به اون برسونه...برومیر توسط لورتز زخم های بسیاری بر میداره و در آخر که نا امید شده و هابیت هارو از جلوی چشماش دارن میبرن،لورتز میاد تا تیر خلاصو بزنه...طرز نگاه آخر برومیر به لورتز به نظر من خیلی خاص بود...خیلی...با چشماش داشت به لورتز میفهموند که اگه زخمی نبود چه بلایی سرش میاورد،دقیقا در لحظه ای که لورتز خبیث میخواد کارشو تموم کنه آراگورن با سراسیمگی زیاد و البته خسته که نشون دهنده ی اینه از جونش برای نجات برومیر مایه گذاشته سر میرسه و نبرد شکل میگیره...آراگورن به دلیل خسته گی تاب مقاومت در برابر ضربات لورتز رو نداره ولی در آخر خون الندلیش به جوش میاد و با چند ضربه کار لورتز رو میسازه...

2-مبارزه ی گاندالف و بالروگ

این مبارزه هم به نظرم جالب بود و به نظر من گاندالف بیشتر از نجات جون یاران حلقه بیشتر به فکر نابودی حلقه و زدن ریشه ی فتنه بود،که همین خاصیت یک مایا به حساب میاد، به همین دلیل اونطور جلوی بالروگ ایستادگی کرد...این مبارزه واسه ی من جذابیت گزینه ی اول رو نداشت ولی از لحاظ موسیقی و فیلم برداری عالی...

3-مبارزه ی آراگورن با نزگول ها

این مبارزه تقریبا یه فضا سازی شبیه گزینه ی اولم رو داره و از لحاظ حساسیت بسیار مهم بود چون اگه حلقه به دست نزگولهای میوفتاد کار سرزمین میانه یکسره شده بود و دقیقا در لحظه ای که کارد داره به استخون میرسه آراگورن سر میرسه و هابیت هارو نجات میده...اما در نظر سنجی اومده جنگ تن به تن نه جنگ یک به پنج !!!

4-مبارزه ی سم و شیلوب

خیلی خلاصه میگم شجاعت در این مبارزه در سم موج میزد،با وجود حرفایی که رفیقش بهش زد و توهین هایی که کرد،بازهم برگشت و اونطوری جلوی یک عنکبوت خبیث جون رفیقشو نجات بده...به نظر من سم نمونه ی بارز یه دوست کامله...

5-مبارزه ی تورین و آزوگ

این مبارزه خیلی خاص بود...دلیلشم فضا سازی هایی بود که از هابیت 1 در مخاطب بین تورین و آزوگ ایجاد میکرد...بدون شک به تمام مخاطبان نفرت و خشمی که این دونفر از هم داشتن در جای جای فیلم القا شده و مخاطب هر لحظه منتظره این دونفر یه جنگ تمام عیار با هم داشته باشن که بلاخره در هابیت 3 این اتفاق میوفته...نبردی که در مکان و شرایطی کاملا خاص در بحبوحه ی جنگی همه جانبه به وقوع میپیونده...آزوگ با سپاهی که پشت سرش هست مست و سرخوش و با غرور خاصی جلوی تورین قرار میگیره ولی یه دفعه بهت زده آسمونو نگاه میکنه...به نظر من اون سکانس تورین اصلا عقابها رو ندید و فقط به یک چیز فکر میکرد و اون انتقام بود...آتش نفرتی که توی تورین بود با کشته شدن خواهرزاده هاش و وارثانش جلوی چشمش به حد اعلای خودش رسیده بود و تمام هدفش این بود که آزوگ رو به سزای عملش برسونه حتی اگه یک قطره خون در بدنش داشته باشه، و بلاخره هتاک رو از پا در میاره ولی...

6-مبارزه ی گلادریل و سائرون

این مبارزه از لحاظ جنگ میان قدرت ذهن خیلی زیبا بود ولی با وجود قدرتی که گلادریل داشت انتظار نداشتم سائرون و نزگولها اونطوری شکست بخورن...

7-مبارزه ی الروند و سارومان با نزگول

این مبارزه از لحاظ موسیقی،فیلم برداری خیلی خوب و همین طور از لحاظ حساسیت داستانی بسیار حائذ اهمیت بود...خصوصا ژست الروند و سارومان زمانی که سائرون واسه گلادریل کری میخونه بسیار عالی بود...

8-مبارزه ی ائووین و شاه جادو بیشه

من اسم این مبارزه رو میزارم مبارزه ی عشق...شما در این مبارزه تقریبا هیچ صحنه ی مهیج و اکشنی نمیبینین و مشخصه که یک زن تاب مقاومت در برابر ویچ کینگ رو نداره ولی این عشق بود که ویچ کینگو شکست داد...عشقی که ائووین نسبت به عموی خودش داشت...تصور کنین دختری تنها که پدر و مادرشو به طرز فجیعی از دست داده و از دار دنیا فقط یک برادر و عموی خودش رو داره-در شرایطی بسیار سخت و مسمومی که سارومان و دست نشانده اش به وجود آوردن داره زندگی میکنه...به عموش امید زیادی نداره و تنها امیدش برادرشه که همونم تبعید میشه :D...فقط میمونه یک عموی مریض که همونم عملا مرده ی متحرکی بیش نیست...در چنین شرایط سختی وقتی که میبینه عموش از اون افسون نجات پیدا میکنه با تموم وجودش عشق و محبت خودشو نسبت به اون اظهار میکنه و تمام سعیشو میکنه که اونو از دست نده و به اون شرایط سخت قبلی بر نگرده-چون تجربه کرده بود اون شرایطو-چهره ی ائووین زمانی که اژدها تئودن رو به دندون گرفته واقعا خاص و بینظیره و معتقدم جزو معدود سکانسهای خاص 6 گانه است...با این پیشینه ای که گفتم،با وجود اینکه یه زنه و از ویچ کینگ میترسید در حالی که هیچ مردی جرات نکرد بره از شاهش در مقابل شاه جادو بیشه دفاع کنه،ائووین این کارو کرد...شاید فضا سازی یه خورده توی این مبارزه مستتر باشه ولی زمانی این فضا سازی درون یکنفر به وجود میاد که فیلمها رو بارها دیده باشه...و در آخر به نظر من جادوی عشق بود که باعث شد ائووین ویچ کینگو شکست بده...

خب از بین این هشت گزینه ی مورد علاقه ای که گفتم گزینه های 1و3و4و5و8 رو بیشتر از بقیه میپسندم ولی واقعا برام سخته که کدومو انتخاب کنم چون همونطور که در ابتدای پستم گفتم فاکتورهای زیادی در انتخاب بهترین مبارزه نقش دارن...ولی از جایی که فقط میتونم یک گزینه رو انتخاب کنم،گزینه ی نبرد آراگورن و لورتز رو انتخاب میکنم ولی رای من به همین اندازه هم به گزینه های 3و4و5و8 خواهد بود... ;)

صد در صد گاندولف و بالروگ

هم اکشن داشت هم معناگرایی

هم باحال بود و هم همه چی داشت تازه گاندلفم توی باحال جنگید و دیالوگ هاشم واقعاً معرکه بود

با عرض اجازت

نمیفهمم چه ربطی به سرنوشت یاران حلقه داشت...سارومان کلا راهشو عوض کرد وسرشتش تغیر کرد...و گندالف و بقیه یاران دیر یا زود میفهمیدند...مثلا وقتی با اون لشکر عظیم به روهان حمله کرد...یاران میفهمیدن که سارومان خیانت کرده...و اگر اون موقع گندالف نمیرف تا ازش مشورت بگیره...زیاد تغیری تو روند کلی ایجاد نمیکرد...

برحال اینکه اول فهمید به نفعشون شد دیگه.شاید اگه فکر میکرد سارومان طرفشونه بعضی تصمیماتشو عوض میکرد.یا وقتی فهمید میتونست یه قدم جلوترشو درست ببینه.اینکه از یکی که دشمنته خبر نداشته باشی و اونو دوست هم فرض کنی برحال خیلی فرق داره با دونستن حقیقت

اگه سارومان با دیدن اینکه گندالف نمیخواد خودشو تسلیم کنه بدون مبارزه میزاشت گندالف بره...سرنوشت عوض میشد ...خیلی هم عوض مید...اصلا آراگورن شکوفا نمیشد...

اگه گندالف در مبارزه میمرد هم ...

درضمن متاسفانه به خاطر فوت کریستوفر لی کمی احساسی انتخابمو انجام دادم! و اگه میتونستم انتخابمو عوض کنم مبارزه بالروگ و گندالفو انتخاب میکردم!

*رای ـم رو عوض کردم!*

یه توضیحاتی رو درمورد نظرسنجی خدمت دوستان بدم:

اینجا فکر کنم گندالف به ضربه و شمشیر خالی اشاره کرده بود وگرنه اگه پشت ضربات شمشیر گندالف هم جادو و نیروی مایا ایش نبود ضربات اونم به بالروگ شاید کارساز نمیشد

انتخاب در این موارد جذاب و به یادماندنی سخته اما به ترتیب...

مبارزه ی آراگورن با نزگول در ودرتاپ.واقعا ترس و دلهره ای که در اون لحظه به آدم دست میده غیر قابل توصیفه.حرکت آهسته ی نزگول به سمت فرودو...نمایان شدن چهره های رنگ پریده و شیطانی نه انسان...فرو بردن شمشیر در سینه ی هابیت و در همون لحظه وارث ایزیلدور برای نجات هابیت ها میرسه.و از همه جالب تر نزگول آخری رو با مشعل،به آتیش میکشه و خادمان سائورون با جیغ های پیوسته از تپه آمون سول فرار میکنن! از جزئیات این مبارزه که بگذریم،واقعا در محیط خاصی صورت گرفت.تپه ای باستانی و متروکه در مکانی دورافتاده که به جذابیت مبارزه افزود ^ـ^

مبارزه ی الروند و سارومان با نزگول رو هم به خاطر نحوه ی جنگیدن یک الف و جادوگر در کنار هم و صحنه سازی های بی نظیر در محیط وهم آور دول گولدور تحسین میکنم و دوست دارم.نزگول ها در این مبارزه بر خلاف همیشه تکاپوی عجیبی داشتن و به خوبی ساخته شده بودن

اولین انتخاب بدون شک مبارزه سم و شلوب .. سم بدون دعوت و با عشقو از خودگذشتگی و شجاعت برگشت تا دوستشو نجات بده ! این مبارزه همه چی تموم بود.. عالی.. پیتر هم که عالی از پسش براومد.. واقعی ترین موجودی که تو عمرم تو فیلم دیدم همین شلوب بود.. با واقعی مو نمیزد.. انگار واقعا اونجا بود..

بعدش آراگورن و نزگول در ودرتاپ..

بقیه هم خیلی هیجان انگیز بودن..

:D vs ;)

خوب منم مبارزه ی ائووین و ویچ کینگ و دوست داشتم... پیش تر به همان دلایلی که بچه ها گفتن...

گرچه یکمی برام عجیب بود که ویچ کنیگ گیرداده بود که با ائووین بجنگه و کلا قید کشتن گندالف و زد.... :D

اما خیلی جالب بود آخرش که مثل کاغذ مچاله شده بود... :D

من قبلا رای داده بودم یادم رفت توضیح بنویسم!

انتخاب من نبرد ائووین و ویچ کینگ بود.زمانی که برای اولین بار ارباب حلقه هارو دیدم باورم نمیشد یه زن بتونه هیولایی مثل ویچ کینگ رو بکشه!پیش خودم گفتم الآن با گرزش میزنه تو سر دختره بعد داداشش میاد انتقامشو میگیره و یه فیلم هندی دیگر:D اما بدین منوال نگذشت و با کمال تجعب یک دختر ضعیف و نحیف در برابر یک موجود اهریمنی با قدرت های جادویی به سان نوری تابناک سیاهی را به درک واصل کرد!واقعا سکانس قشنگی بود

شجاعت و جسارت مظلومانه هیچ جا نبود جز در چشمان ائووین ;)

با اینکه از نظر بصری یا تعلیق بقیه ی نبرد ها ممکنه بهتر باشن اما من به نبرد ائووین و ویچ کینگ رای دادم شاید به خاطر اینکه به عنوان یه دختر به ائووین افتخار میکنم!

واقعاازاین دیالوگ که میگه(من مرد نیستم)لذت میبرم.با اینکه تک تک سکانس های ارباب حلقه ها رو حفظم ولی قسمتی که کاملا واضح جلوی چشممه همون جاییه که ائووین این دیالوگو میگه بعد شمشیرشو فرو میکنه.خیلی دوست دارم این قسمت رو

شاید خنده دار باشه ولی فکر می کردم فرمانده سپاهیان موردور در جنگ شهر میناس تریث شخص سائرون هست.

رأی من مبارزه لرد الروندد و سارومان در دول گولدر علیه سائرونـه چون تنها بخش زیبای هابیت نبرد پنج لشگر اونجاست و موسیقی اون لحظه عالیه.

گزینه مبارزه گاندولف با تراین رو خیلی ها ندیدن ولی صحنه جالبی بود

نظرمن همه به نظر جناب تور نزدیک تره :| . واقعا بعضی نبردها نبرد نیرو های ما فوق یا نیروهای ذهنی هستند و به عنوان نبرد تن به تن نمی تونم ازشون یاد کنم مثل نبرد بانو گالادریل با سایرون ( در نوع خودش حرف نداشت ) یا گاندولف با سارومان ... اما نبرد های تن به تن خوب و هیجان انگیز :

1. نبرد لگولاس با بولگ ( خصوصا در هابیت 3 )

2. نبرد لرد الروند و سارومان با نزگول ها

3.نبرد تورین با آزوگ (هابیت 3 )

4.نبرد ائوین با ویچ کینگ

ایها بودند از نظر من . که بهترینش همون لگولاس با بولگ بود .

خیلی فکر کردم ولی اخرش به این نتیجه رسیدم که همونطوری که بعضی از دوستان گفتن مبارزه ی لگولاس با بولگ از نگاه فنی بهتر از بقیه بود

و تکنیک های بهتری توش به کاررفته بود

ممنون

من نبرد ائووین وویچ کینگ رو انتخاب کردم.

در لحظه ای که برادر زاده نحیف فرمانروای روهان (البته تا چند دقیقه قبل :|) چشم در چشم پادشاه جادو پیشه می ایسته و میگه: "من مرد نیستم." :|

انگار قلبم ده هزار نکه شد و به انگشتای پام فرو ریخت. فوق العاده بود.

اگر منصف باشیم کمی و نریشن ابتدایی یاران حلقه رو جز صحنه های نبرد حساب کنیم پس داریم :

تعجبم از اینکه که اصلی ترین مبارزه در این شش گانه یا به نوعی یکی از اصلی ترین ها جز گزینه ها نیومده @-)

نبرد سائرون کبیر مقابل دروازه های سیاه ! آخرین پایداری مایای قدرتمند گورتائور ظالم !

به نظر من یکی از میخکوب کننده ترین صحنه های شش گانه بود با خاطراتی که از نوجوونی و کودکیمون داریم ! ظاهر شدن یه پیکر عظیم و سیاه در مقابل خیل عظیم سپاه الف ها و انیس ها لرزه ای که بر اندام سربازان افتاده بود ، قدرت مند ترین سلاح سائرون ، ترس !

واقعا یکی از زیبا ترین صحنه های فیلم بود ، مخصوصا وقتی گرز پولادینش رو به زیبایی بر فرق دشمنانش میکوبید ( :D )

در غیر این صورت خب قطعا به مبارزه ی گندالف با بالروگ موریا رای میدم ! یکی از منویان آتش باقی مانده از جنگ خشم در مقابل گندالف مهربان و دوست داشتنی خودمون ، واقعا مبارزه ی جالبی بود ...

@};-

فکر کنم انتخاب من یکی از کم طرفدارترین ها باشه، مبارزه سم و شلوب، سم با وجود این که در برابر شلوب هیچ امیدی نداشت ولی با این وجود به خاطر دوستش دل به دریا زد و با اون عنکبوت بدقواره جنگید. سم قدرت مخصوصی نداشت ولی وفادارانه به خاطر دوستش از زندگیش گذشت. این با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.

تبعا اولین انتخاب آراگورن و لوتز ِ...اگر تو یه روز چندین بار هم اون صحنه رو ببینم بازی فوق العاده ویگو مورتنسن خسته کننده نیست..حس اون لحظه و سررسیدن آراگورن و جنگش بی نظیره.

بعد از اون ائووین با ویچ کینگ..و اون هم فقط به خاطر اون دیالوگ معروف I am no man! و شجاعت ائووین

نبرد آراگورن با نزگول هم انتخاب بعدیه..خیلی وقتا مهم نحوه ی جنگیدن نیست...مهم به موقع رسیدنه..که وقتی هابیت ها دیگه داشتن از دست می رفتن سروکله استرایدر با آتش و شمشیر پیدا شد و همه چی و عوض کرد. و دقیقا به همین دلیل نبرد سم و شلوب گزینه ی بعدیه.

از بین بقیه هم نبرد ثورین و آزوگ ، لگولاس و بولگ به نظرم قابل توجه تره...

به طور کلی آراگورن و لگولاس وقتی وارد یه جنگ میشن صحنه های به یاد موندنی خلق میشه...

مبارزه بانو گالادریل خیلی قشنگ تره.چون بانوگالادریل تونست وحریف سائرون شد واونوتبعید کردواگردیده باشین وقتی یه اورک میخواست گاندولف روبکشه گالادریل فقط باپرتاب یه نوراون اورک روازهستی ساقط کرد

خدایی لگولاس خیلی با بولگ قشنگ میجنگه لامصب انگار داره پرواز میکنه!

مبارزه لگولاس و بولگ قشنگ بود چون صحنه های اکشن قشنگی داشت و برای این که لگولاس یک بار از بولگ در هابیت دو شکست خورده بود باز با قدرت برگشت و این بار کار رو یک سره کرد و برای این که برای نجات دوستش یا بهتره بگم کاپتان الف های جنگلی تائوریل این مبارزه رو انجام داد

من قبلا اینجا رأی داده بودم؛ ولی پستی نه. :)
من به مبارزهٔ گندالف و سائورون رای دادم. از اسم کاربریم مشخصه ارادت خاصی به این ساحر دارم و دلیل اصلیش جدا از خرد و دلسوزی و نقش مؤثرش در نابودی حلقه، همین ساحر بودنشه! از قدیم علاقه خاصی به جادو داشتم و توی این مبارزه، جادوی گندالف خاکستری در برابر جادوی سائورون به خوبی نشون داده میشه. خاطرم هست بار اولی که این سکانس رو دیدم از فرط هیجان داد میزدم! :D
بعد از این گزینه، نظرم روی مبارزهٔ الروند و سارومان با نزگوله. وقتی که لرد الروندِ زره پوش شمشیرشو با ابهت خاصی بیرون میکشه و میگه باید مرده باقی می موندید و سارومان سفید از اونور میاد، هیجان خاصی به آدم (منظورم خودمم! :دی) القا میشه. ضربه هایی که به نزگول میزدن، مخصوصا ضربات سارومان خیلی جادویی بودن!
رای سوم من، نبرد لگولاس و بولگ و رای چهارمم مبارزهٔ تورین و آزوگ هست. از نظر خودم خیلی حرفه ای روی حرکاتشون کار شده و دوتا از حیرت انگیزترین نبردهای پیتر جکسون از آب دراومده!صحنه های آخر این دو گزینه الحق فوق العاده بودن. چالاکی لگولاس بعنوان یه الف و خوفناکی آزوگ بعنوان رهبر اورکها به بیننده القا میشه، همراه با استرس زیاد.

گزینه بعدیم، مبارزه گالادریل و سائورونه. ابهتی که در اون موقع در بانوی لوثلورین می بینیم، بعلاوه اشاره به مورگوث و اینکه اغلب روشنایی بر تاریکی پیروز میشه، و اون جمله لیو سائورون تو میِ سارومان واقعا منو به وجد آوردن. (ضمنا این آخرین صحنه ای بود که سر کریستوفر مرحوم رو با اون عصای قدرتمند و خاطره انگیزش در ردای سفیدرنگ سارومان می دیدیم. :()
رای شیشم هم مبارزه گندالف و بالروگه. قدیما عاشق این مبارزه بودم، چوب کوبیدن گندالف به پل و یو شَل نات پَس گفتنش...! اما حالا به نظرم درمقابل گزینه هایی که بالا گفتم هیجان خاصی نداره؛ هرچند از مبارزه های بین دوتا مایا در دنیای تالکینه و ته ته قدرت گندالف خاکستری رو بعنوان یه ایستار و بالروگ رو بعنوان یه دیو آتشین مخوف نشون میده... ولی نو که آید به بازار، کهنه شود دل آزار! :D
به مبارزهٔ گندالف و سارومان هم رتبه هفتم رو میدم. نظرم درباره این گزینه عین گزینه قبلیه، فقط بجای دیو مخوف آتشین بذارید رییس شورای سفید و ایستاری! :P ضمنا از شکست خوردن گندالف خاکستری از سارومان هم بسیار ناخرسندم از دست تالکین! :|
خب پستمو اینجا تموم میکنم. گزینه های دیگه مثل مبارزه آراگورن با نزگول از انتخاب های بعدیم هستن؛ هرچند الان تردید کردم که این مورد رو بین گزینه های بالا جا بدم، چون واقعا این مبارزه شاهکاریه که آدمو میبره به عمق دنیای تالکین و این قسمت از کتاب؛ ولی جدا از اینکه هرچه باشد گندالف جای خود دارد ( :P)، بنظرم گزینه های بالا برای سن من هیجان بیشتری دارن!
به هرحال این بود نظر من.

البته من به دلیل علاقه خودم به لگولاس و اینکه شخصیت بولگ خیلی قوی خلق شده بود به این مبارزه رای دادم.

من هر دو مبارزشون رو در هر دو فیلم بارها و بارها نگاه کردم.

البته بعد از اون مبارزه آراگورن و شارکو و بعد مبارزه آراگورن و لورتز مقامهای بعدی رو دارن از دید من.

ممنون

فقط گلادیا و سایرون

جنگه اصلی و اتفاق اصلی و به وجود اوردن کله ماجرایه ارباب حلقه ها داشت :)

تعجبه که فیگولفین ‌و مورگوت نبود به نظرم نفس گیر ترین مبارزه تن به تن بود

تعجبه که فیگولفین ‌و مورگوت نبود به نظرم نفس گیر ترین مبارزه تن به تن بود

اگه سوال نظرسنجی رو نگاه مینداختید ذکر شده این نظرسنجی برای شش گانه پیتر جکسون هست و نه کتاب یا چیز دیگه ای؛ نظرسنجی که مد نظرتون هست رو میتونید اینجا مشاهده کنید: https://arda.ir/forum/index.php?showtopic=2170

نبرد بالروگ و گندالف خیلی خوب بود اما آزوگ و تورین یه چیز دیگه بود. بسیار جالب طراحی شده بود اما یه سوتی بزرگ هم داشت. وقتی که دیگه تورین روی زمین دراز کشیده آزوگ شمشیرش تو سینه تورین فرو میکنه اما وقتی تورین بلند میشه تاقبل مردنش آزوگ رو بکشه، شمشیر آزوگ کاملا تمیزه و قفسه سینه تورین هم اصلا روش اثری از زخم یا خونریزی نیست.

مبارزه ی الروند و سارومان با نازگول ها

ولی در رتبه ی دوم، مبارزه ی گندالف و سارومان 

راستش همه شون برای من ترسناک و هیجان انگیز بودن

اما فکر میکنم از مبارزه ی ائووین و ویچ کینگ بیشتر لذت بردم...