شعر در مورد سرزمین میانه...

سلام دوستان اگه میتونید و قادرید یه شعر یا یه دوبیتی زیبا یا یه متن درمورد سرزمین میانه بگید ممنون میشم.

ویرایش ناظر

اشعار و قطعات ادبی بلند مربوط به داستان های سرزمین میانه در تاپیک دیگری قرار دارند.

شمشیرش همانند یخ..... ظاهرش همانند سرورش

فرمانروای نه شاه ..........هدایت کننده ی نه سوار

میناس مورگول مکان او........ کارن دووم خانه ی او

فورنوست و امون سول را در هم کوبید........تا بشود خون دونداین را بویید

:)ببخشید تو رو خدا دیگه چیزی بهتر از این بلد نبودم :)

از درياي بزرگ آمده ام، به سرزمين اين سو : سرزمين ميانه ،

و نيز اعقاب من ، مومنان ، از پي من شدند روانه،

سرزميني خواهيم ساخت : پر از شور و از ترانه ،

و حكومت من درش برپا خواهد بود ، خواهد ماند جاودانه!

اين شعر ، ترجمه اي بود از اين جمله النديل كه در بازگشت شاه ، آراگورن خوند:

ات آره لو ، اندوره نا اتولين ، سينومه مارووان آر هيلدينيار، تن آمبار متا !:

"از درياي بزرگ به سرزمين ميانه آمدم، در اينجا مسكن خواهم گزيد، و نيز فرزندان من ، تا بازپسين روز جهان ."

البته كمي تصرف و تلخيص داشت (كمي كه يكم بيشتر! :دي)

خوب بود؟!

پ.ن جناب راداگاست اين شعري كه سرودين يه كمي زيادي به شعر جناب گندالف عزيز و پيجك گرامي شبيهه. خواهشا شعري كه قبلا كار شده نذاريد!

من این شعر رو خودم معنی کردم {البته پدرم در اومد!} و از توی سایت هم ندیدم ولی قبلا یه بار دیدم و این چیزی که معنی کردم با اون چیزی که امیر معنی کرده خیلی فرق داره باز ببخشید.