قاتل اصلی و حقیقی ویچ کینگ کیست؟ مری یا ائووین؟

با سلام خدمت همه اساتید محترم.

راستش من میخوام بدونم که در اصل کی ویچ کینگو شکست داد مری و یا ائووین ؟ چون اگه دقت کنیم بر اساس یک پیش گویی یک زن ویچ کینگو میکشه اما در داستان اصلی ضربه کاری رو مری میزنه اگه اون هابیت با خنجر به پای ویچ کینگ نمیزد مطمئنن ضربه ائووین برای کشتن ویچ کینگ کافی نبود. حالا در اصل قاتل واقعی کیه این وسط؟

هرچند نمی دونم روح هم کشته میشه یا نه ولی قاتل ائوین هستش چون هیچ مردی قادر به شکست ویچ کینگ  نیست.یک تناقض دیگه هم اینه که فقط شمیشیر های گور پشته قادر به زخمی کردن ویچ کینگ است که اونم دست مری بود 

در اصل حساب کنیم ائووین کشت . ضربه ی مری هر چند کاری بود نمیتونست باعث کشتن ویچ کینگ بشه اما ضربه ی ائووین رسما کشتش . توی دنیای واقعی هم همینجوریه دیگه . تو نبردای واقعی هم طرف میزنه میپوکنه ولی ضربه خلاصی رو کسی دیگه میزنه ( مثال ) . با این حال میشه گفت هر دوشون کشتن چون اون که زده به هر حال اگه ضربه خلاصی نمیزد هم میمرد . کلا سوال جالبی بود و میشه همه جوری حسابش کرد .

در آخر قاتل اصلی ائووین چون هم ضربه ی کاری زد هم ضربه خلاصی . مری فقط طلسم رو شکست .

بدون مری یا ایووین ویچ کینگ کشته نمیشد 

• نمیشه بگیم که فقط یه نفر ویچ کینگ رو کشت و فقط به خاطر اون هست . یه کار دو نفره بود 

اون جمله به اصطلاح پیشگویی به هیچ عنوان نمیگه که یک زن شاه جادوپیشه رو میکشه و میشه برداشت های مختلفی از اون جمله کرد که خب هدف تالکین هم همین بوده. به هرحال براساس مدارک موجود ضربه ائووین بدون ضربه مری با اون دشنه خاص یحتمل نمیتونست همچین اثری روی شاه جادوپیشه آنگمار بگذاره و راه کشته شدن جادوپیشه با ضربه مری باز میشه. پیشنهاد میکنم از این پست تا چند پست بعد رو نگاه بندازی، یه لینک هم وسط کار به یه پست از تضاد هست که میتونه کمک کنه:

در در 6/28/2017 at 2:43 PM، به لگ گفته است :

در اصل حساب کنیم ائووین کشت . ضربه ی مری هر چند کاری بود نمیتونست باعث کشتن ویچ کینگ بشه اما ضربه ی ائووین رسما کشتش . توی دنیای واقعی هم همینجوریه دیگه . تو نبردای واقعی هم طرف میزنه میپوکنه ولی ضربه خلاصی رو کسی دیگه میزنه ( مثال ) . با این حال میشه گفت هر دوشون کشتن چون اون که زده به هر حال اگه ضربه خلاصی نمیزد هم میمرد . کلا سوال جالبی بود و میشه همه جوری حسابش کرد .

در آخر قاتل اصلی ائووین چون هم ضربه ی کاری زد هم ضربه خلاصی . مری فقط طلسم رو شکست .

اما نظر من اینه گه اصل کار شکستن طلسم بود. در واقع اگه مری طلسم رو با یک شمشیر خاص نشکسته بود مشخص نبود ائووین موفق بشه کار ویچ کینگ رو تموم کنه یا نه. اون چیزی که رخنه در وجود ویچ کینگ ایجاد کرد اسلحه ی مری بود و در نهایت فکر می کنم این کار دو نفره بود اما حتی اگه مری بدون ائووین موفق می شد، ائووین بدون مری موفق نمی شد.

در اصل مری بوده چون وقتی ضربه اصلی رو با اون شمشیر زد راه کشتن ویچ کینگ رو باز کرد بعدش هم هرکی میتونست ضربه دوم رو بزنه.

اصلا فکر کنم ویچ کینگ نمرد . فقط اون مکان رو ترک کرد . چون نزگول ها که نمیمیرن . 

اولین چیزی که به ذهن من می رسه احتمال زیاد در اقتباس تالکین از شاهکار شکسپیر یعنی مکبثه. در این تراژدی هم ، مکبث با توجه به پیشگویی ، به نوعی تکبر و غرور و اطمینان خاطر از پیروزی می رسه، قضیه ای که به نظرم می تونه چندین نکته رو مشخص کنه. یکی زاویه دید ماست ولی گاهی معنی جملات و دیدی که به زندگی داریم با تغییر زاویه و دوری تک بعدی در نگاهمون ممکنه تغییر کنه، دوم نقش غرور و خودخواهی بر بستن چشمان آدمی بر ضعف هاش و برطرف کردن اوناست ( برگها وقتی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند) و سوم اشاره به  قاعده دست بالای دست بسیار است، منیت، اعتماد به نفس و خاطر جمع شاه جادو پیشه آنگمار (که به نظرم در کتاب بازگشت پادشاه زهر چشم خوبی از گندالف گرفت و پای دروازه میناس تیریث می تونست اگه لشکریان روهان از راه نرسیده بودن بتونه گندالف رو در هم بشکنه)  اونو به جایی رسوند که هم توسط شخصی که فکرشم نمی کرد( مری) ضربه خورد و هم توسط یک زن که واقعا در مخیله ش نمی گنجید به فرجام کارش رسید. جالب اینجاست که مری به نوعی با فداکاری و سینه سپر کردن باعث شکسته شدن طلسم شد ولی شاه جادوپیشه آنگمار هیچ پیش مرگ و جانبازی رو نداشت که مرگ خودشو بر مرگ ویچ کینگ مقدم بدونه و این تفاوت بین جامعه ایه که صرفا با زور و توسل به سلسله مراتب اداره بشه نسبت به روابطی که مبتنی بر عشق و دوستی باشه و گاه این عشق و انسانیت عاملی بشه که انسان ها قادر به انجام کارهایی بشن که بیشترن از ظرفیت روحی اوناست. پس علت اصل و زمینه اصلی مرگ ویچ کینگ خود این شخصیت مخوف بود، کاتالیزور مری بود و تمام کننده ائووین.